Het was eigenlijk vrij voorspelbaar: na tien achtereenvolgende renteverhogingen maakte de Fed gisteren weer een keer pas op de plaats. Toch had het Fed-besluit ets geks, vindt macro-econoom Edin Mujagic. Want terwijl eigenlijk alle economische seinen op groen stonden - een hogere inflatie en een dalende werkloosheid - lag een nieuwe renteverhoging in de lijn der verwachting.

Zeker omdat een van de grootste fouten in de afgelopen twee jaar was dat er te lang gewacht werd met het verhogen van de rente. En hoewel Jerome Powell de rentebesluiten niet in zijn eentje neemt, gaat de Fed-baas volgens Mujagic niet geheel vrijuit. 'Als de Fed alle seinen op groen ziet staan en tóch de rente niet verhoogt, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de centrale bank de rente eigenlijk gewoon niet wíl verhogen.'

Waarschijnlijk regeert de angst dat elke nieuwe rentestap onvoorspelbare gevolgen kan leiden. Dan kan het verstandig zijn om even een pauze in te lassen en naar buiten te brengen dat je kijkt hoe eerdere renteverhogingen uitpakken. 'En wat je dan niet vertelt, maar wat ik gisteren wel hoorde, is dat je ondertussen hoopt dat de macro-economische cijfers in de komende weken zodanig worden dat je over een week of vier tot acht kunt zeggen dat je die rente niet hóeft te verhogen.'

Hoewel een rentestijging naar 5 procent uiteindelijk onvermijdelijk is, worstelt de Fed duidelijk met de nieuwe fase, waarin je de gevolgen van elke kleine rentewijziging goed moet afwegen. Diezelfde afweging geldt voor de ECB, die de rente inmiddels wél met 0,25 procentpunt heeft verhoogd. Het blijft een subtiele balans tussen een stabiele inflatie en een aanvaardbare rente. Gelukkig toont Powell zich keer op keer een meester-communicator. 'Als iemand de Fed door dit linguïstische moeras kan loodsen, dan is hij het wel.'

See omnystudio.com/listener for privacy information.