PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [5]

Ik zag uit ter rechterhand, en ziet, zo was er niemand, die mij  kende, er was geen ontvlieden voor mij; niemand zorgde voor mijn ziel.[6]

Tot U riep ik, o HEERE! ik zeide: Gij zijt mijn Toevlucht, mijn  Deel in het land der levenden.

Bijbeltekst: [16]

  Dezelve Geest getuigt met onzen geest, dat wij kinderen Gods zijn.

Bijbeltekst: [12]

  Zo dan, broeders, wij zijn schuldenaars niet aan het vlees, om naar het  vlees te leven.[13]

  Want indien gij naar het vlees leeft, zo zult gij sterven; maar indien  gij door den Geest de werkingen des lichaams doodt, zo zult gij leven.

Bijbeltekst: [24]

  Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?

Bijbeltekst: [18]

En schrijf aan den engel der Gemeente te Thyatire: Dit zegt de Zoon van  God, Die Zijn ogen heeft als een vlam vuurs, en Zijn voeten zijn blinkend  koper gelijk:[19]

  Ik weet uw werken, en liefde, en dienst, en geloof, en uw lijdzaamheid,  en uw werken, en dat de laatste meer zijn dan de eerste.[20]

  Maar Ik heb enige weinige dingen tegen u, dat gij de vrouw Jezabel,  die zich zelve zegt een profetes te zijn, laat leren, en Mijn dienstknechten  verleiden, dat zij hoereren en afgodenoffer eten.[21]

  En Ik heb haar tijd gegeven, opdat zij zich zou bekeren van haar hoererij,  en zij heeft zich niet bekeerd.[22]

  Zie, Ik werp haar te bed, en die met haar overspel bedrijven, in grote  verdrukking, zo zij zich niet bekeren van hun werken.[23]

  En haar kinderen zal Ik door den dood ombrengen; en al de Gemeenten zullen  weten, dat Ik het ben, Die nieren en harten onderzoek. En Ik zal ulieden  geven een iegelijk naar uw werken.

Bijbeltekst: [13]

  Ik weet uw werken, en waar gij woont; namelijk daar de troon des satans  is, en gij houdt Mijn Naam, en hebt Mijn geloof niet verloochend, ook  in die dagen, in welke Antipas, Mijn getrouwe getuige was, welke gedood  is bij ulieden, daar de satan woont.[14]

  Maar Ik heb enige weinige dingen tegen u, dat gij aldaar hebt, die de  lering van Balaam houden, die Balak leerde den kinderen Israels een  aanstoot voor te werpen, opdat zij zouden afgodenoffer eten en hoereren.[15]

  Alzo hebt ook gij, die de lering der Nikolaieten houden; hetwelk Ik haat.[16]

  Bekeer u; en zo niet, Ik zal u haastelijk bij komen, en zal tegen hen  krijg voeren met het zwaard Mijns monds.[17]

  Die oren heeft, die hore wat de Geest tot de Gemeenten zegt. Die overwint,  Ik zal hem geven te eten van het manna, dat verborgen is, en Ik zal hem  geven een witten keursteen, en op den keursteen een nieuwen naam  geschreven, welken niemand kent, dan die hem ontvangt.

Bijbeltekst: [18]

  En te dien dage zullen de doven horen de woorden des Boeks; en de ogen  der blinden, zijnde uit de donkerheid en uit de duisternis, zullen zien.[19]

  En de zachtmoedigen zullen vreugde op vreugde hebben in den HEERE; en de  behoeftigen onder de mensen zullen zich in den Heilige Israels verheugen.

Thema: Dordtse Leerregels Hoofdstuk 2 paragraaf 4-6, Bijbeltekst Omschrijving: [2]

-[4]

. En deze dood is daarom van zo grote kracht en waardigheid, omdat de Persoon, Die dien geleden heeft, niet alleen een waarachtig en volkomen heilig mens is, maar ook de eniggeboren Zone Gods, van éénzelfde eeuwig en oneindig wezen met den Vader en den Heiligen Geest, zodanig als onze Zaligmaker wezen moest. Daarenboven, omdat Zijn dood is vergezelschapt geweest met het gevoel van den toorn Gods en van den vloek, dien wij door onze zonden verdiend hadden. [2]

-[5]

. Voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk, die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen, tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. [2]

-[6]

. Doch dat velen, door het Evangelie geroepen zijnde, zich niet bekeren, noch in Christus geloven, maar in ongeloof vergaan, zulks geschiedt niet door gebrek of ongenoegzaamheid van de offerande van Christus, aan het kruis geofferd, maar door hun eigen schuld.

Thema: Dordtse Leerregels Hoofdstuk 2 paragraaf 1-3, Bijbeltekst Omschrijving: HOOFDSTUK [2]

--- Van den dood van Christus, en de verlossing der mensen door dezen.[2]

-[1]

. God is niet alleen ten hoogste barmhartig, maar ook ten hoogste rechtvaardig. En Zijn gerechtigheid (gelijk Hij Zich in Zijn Woord geopenbaard heeft) vereist dat onze zonden, tegen Zijn oneindige Majesteit begaan, niet alleen met tijdelijke, maar ook met eeuwige straffen, beide naar ziel en lichaam, gestraft worden; welke straffen wij niet kunnen ontgaan, tenzij aan de gerechtigheid Gods genoeg geschiede. [2]

-[2]

. Maar alzo wij zelven niet kunnen genoegdoen, en ons van den toorn Gods bevrijden, zo heeft God uit oneindige barmhartigheid Zijn eniggeboren Zoon ons tot een Borg gegeven, Die, opdat Hij voor ons zou genoegdoen, voor ons of in onze plaats zonde en vervloeking aan het kruis geworden is. [2]

-[3]

. Deze dood van den Zone Gods is de enige en volmaakte offerande en genoegdoening voor de zonden; van oneindige kracht en waardigheid, overvloediglijk genoegzaam tot verzoening van de zonden der ganse wereld.

Thema: Dordtse Leerregels Hoofdstuk 1 paragraaf 15-17, Bijbeltekst Omschrijving: Dordtse Leerregels[1]

-[15]

. Deze eeuwige en onverdiende genade van onze verkiezing wijst en prijst ons de Heilige Schrift daarmede allermeest aan, wanneer zij wijders getuigt dat niet alle mensen zijn verkoren, maar sommigen niet verkoren, of in Gods eeuwige verkiezing voorbijgegaan, namelijk die, welke God naar Zijn gans vrij, rechtvaardig, onberispelijk en onveranderlijk welbehagen besloten heeft in de gemene ellende te laten, in dewelke zij zichzelven door hun eigen schuld hebben gestort, en met het zaligmakend geloof en de genade der bekering niet te begiftigen, maar hen in hun eigen wegen en onder Zijn rechtvaardig oordeel gelaten zijnde, eindelijk niet alleen om het ongeloof, maar ook om alle andere zonden, tot verklaring van Zijn gerechtigheid, te verdoemen en eeuwiglijk te straffen. En dit is het besluit der verwerping, hetwelk God geenszins maakt tot een auteur van de zonde (hetwelk godslasterlijk is te denken), maar Hem stelt tot haar verschrikkelijken, onberispelijken en rechtvaardigen Rechter en Wreker. [1]

-[16]

. Die het levend geloof in Christus, of het zeker vertrouwen des harten, den vrede der consciëntie, de betrachting van de kinderlijke gehoorzaamheid, den roem in God door Christus, in zich nog niet krachtiglijk gevoelen, en nochtans de middelen gebruiken, door welke God beloofd heeft deze dingen in ons te werken, die moeten niet mismoedig worden, wanneer zij van de verwerping horen gewagen, noch zichzelven onder de verworpenen rekenen, maar in het waarnemen der middelen vlijtig voortgaan, naar den tijd van overvloediger genade vuriglijk verlangen, en dien met eerbiedigheid en ootmoedigheid verwachten. Veel minder behoren voor deze leer van de verwerping verschrikt te worden degenen, die ernstiglijk begeren zich tot God te bekeren, Hem alleen te behagen, en van het lichaam des doods verlost te worden, en nochtans in den weg der godzaligheid en des geloofs zo ver nog niet kunnen komen, als zij wel wilden; aangezien de barmhartige God beloofd heeft dat Hij de rokende vlaswiek niet zal uitblussen, en het gekrookte riet niet zal verbreken. Maar deze leer is met recht schrikkelijk voor degenen, die God en Christus den Zaligmaker niet achtende, zichzelven aan de zorgvuldigheden der wereld en aan de wellusten des vleses geheel hebben overgegeven, zolang zij zich niet met ernst tot God bekeren. [1]

-[17]

. Nademaal wij van den wille Gods uit Zijn Woord moeten oordelen, hetwelk getuigt dat de kinderen der gelovigen heilig zijn, niet van nature, maar uit kracht van het genadeverbond, in hetwelk zij met hun ouders begrepen zijn, zo moeten de godzalige ouders niet twijfelen aan de verkiezing en zaligheid hunner kinderen, welke God in hun kindsheid uit dit leven wegneemt. (Gen. [17]

:[7]

; Hand. [2]

:[39]

; [1]

Kor. [7]

:[14]

)