Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Reportaż odsłania świat rodzin mierzących się z Rdzeniowym Zanikiem Mięśni, chorobą, która odbiera siłę, ale nie potrafi złamać miłości. Decyzja o refundacji nowego leku w tabletkach daje nadzieję, choć nie obejmuje wszystkich typów SMA. Właśnie z najcięższą odmianą walczy kilkuletni Szymek, zwany Preclem. Jego rodzice, Gosia i Daniel, po dramatycznej diagnozie trafili do internetu, gdzie, jak setki innych rodzin, szukali odpowiedzi i wsparcia. Tak narodziła się Preclowa Strona, wyjątkowy portal tworzony przez rodziców dla rodziców, pełen praktycznej wiedzy i otuchy. Reportaż powstał w 2009 roku.

Wszyscy znają Dziennik Anne Frank, lecz w warszawskim getcie dojrzewał inny talent, Josima Feldszuh. Zamiast słów zostawiła siedemnaście własnych kompozycji, zapis emocji z czasów głodu i strachu. Reportaż przywraca pamięć o tej patronce Marszu Pamięci, upamiętniającego ofiary Wielkiej Akcji, gdy z Umschlagplatzu wywieziono 300 tysięcy Żydów do Treblinki. Josima, cudowne dziecko fortepianu, debiutowała w Melody Palace, marząc, by tworzyć jak mężczyźni. Uciekła z rodziną w 1943 roku, lecz zmarła na gruźlicę. Jej zeszyt ocaliła ciotka Rachela Auerbach. Dziś jej muzyka znów rozbrzmiewa, a o Josimie opowiadają bliscy i badacze.

Osiem lat temu, 25 stycznia 2018 roku, Tomasz Mackiewicz i Elisabeth Revol zdobyli szczyt legendarnej Nanga Parbat. Triumf w jednej chwili zamienił się w dramat, gdy himalaiści utknęli na zboczach ośmiotysięcznika, rozpoczynając walkę z czasem i jedną z najbardziej poruszających akcji ratunkowych w historii himalaizmu. Świat wstrzymał oddech, śledząc losy wspinaczy. Tomek pozostał na Nandze na zawsze, a za datę jego śmierci przyjęto 30 stycznia. Reportaż zagląda w pamięć Anny Solskiej‑Mackiewicz, jej żałobę, ciężary, o które musiała walczyć, i misję, jaką niesie, by ocalić historię Tomka. W reportażu wykorzystano archiwalne nagrania Polskiego Radia oraz fragment wystąpienia Ani Solskiej-Mackiewicz podczas 23. Krakowskiego Festiwalu Górskiego.

Agnieszka Kłos przyznaje, że się spóźniła na tę historię, a jednak wciąż próbuje ocalić to, co jeszcze można usłyszeć. Od lat stara się dogonić historię, która wymyka się wraz z odchodzącymi świadkami Auschwitz-Birkenau. Pisze książkę i pracę doktorską, próbując zrozumieć, jak pamięć o Zagładzie żyje w ludziach i przedmiotach. Jej droga zaczęła się od szkolnej wycieczki do Muzeum i jednego zdjęcia, które nie dawało jej spokoju. Później był telewizyjny film i obraz butów, symbolu niewyobrażalnej straty. Te obrazy wracały do niej przez lata. W końcu postanowiła wrócić do Oświęcimia. Najpierw raz, potem kolejny, aż wizyty stały się rytuałem i początkiem wieloletniej pracy badawczej.

Reportaż przedstawia intymną historię Anny Odi, kobiety dorastającej w cieniu Auschwitz‑Birkenau, miejsca, które było zarówno jej domem, jak i późniejszym miejscem pracy. Jako córka byłych więźniów obozów koncentracyjnych od dzieciństwa żyła obok niewypowiedzianej traumy, choć rodzice starali się ją przed nią chronić. Dopiero pytania rówieśników obudziły w niej potrzebę zrozumienia własnej historii. Towarzyszymy jej w drodze zawodowej, od przewodniczki, przez archiwistkę, po opiekunkę zbiorów Muzeum Auschwitz‑Birkenau. To ona strzeże ocalałych przedmiotów, cichych świadków losów więźniów. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje szkicownik z Auschwitz, stający się symbolem pamięci, dziedzictwa i odpowiedzialności.

Czy pies na wózku może odmienić ludzkie życie? Historia Aresa udowadnia, że tak. Porzucony w sklepie zoologicznym doberman, okaleczony po brutalnym uderzeniu, trafił do klatki, w której miał spędzić ostatnie dni. W tym samym czasie Michał Sikora, wiecznie goniący za więcej, zatrzymał się po raz pierwszy od lat. Zobaczył psa, którego nikt nie chciał. Uwierzył, że to nie przypadek. Adoptował Aresa, nie wiedząc, że to on sam najbardziej potrzebował ratunku. Dziś Ares ma dom, a Michał prowadzi Fundację "Na wózku Aresa". Od sześciu lat razem niosą radość, pokazując, że nawet złamane serca mogą odzyskać sens.

Reportaż odsłania niezwykłą drogę Magdaleny Zawadzkiej, jednej z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorek. Od debiutu w wieku 18 lat w "Spotkaniu w Bajce", przez ogromną popularność Baśki z Pana Wołodyjowskiego, aż po dorobek ponad 150 ról filmowych, teatralnych i telewizyjnych. To portret artystki od lat związanej z warszawskimi scenami, której kreacje w Teatrze Telewizji, m.in. w "Makbecie" i "Poskromieniu złośnicy", przeszły do historii. Reportaż zagląda też w jej życie prywatne, dojrzewającą latami miłość do Gustawa Holoubka, starszego o 21 lat mistrza teatru. Ich 35‑letnie, pełne szacunku małżeństwo stało się legendą. Zawadzka wspomina wspólne lata i syna Jana, dziś cenionego reżysera.

Miłka Raulin wymyśliła, że zostanie najmłodszą Polką z Koroną Ziemi, czyli kompletem najwyższych szczytów wszystkich kontynentów. Nie była zawodową sportsmenką, nie miała sponsorów ani zaplecza, a jednak krok po kroku zbliżała się do celu. Minęło 6 lat Kulminacją tej drogi był koniec maja 2018 roku, kiedy, mimo silnego bólu wywołanego chorobą wysokościową, stanęła na Mount Evereście, ostatnim i najtrudniejszym szczycie. To moment, który zamknął jej wieloletnią wyprawę i otworzył nowy rozdział w życiu. Reportaż pokazuje nie tylko ekstremalne wyzwania i kulisy zdobywania Korony Ziemi, lecz także codzienną walkę o fundusze, przygotowania i emocje, które towarzyszyły Miłce przez lata. Materiał powstawał przez dwa lata, a wśród nagrań znalazło się nawet to wykonane na samym szczycie świata.

Wolontariusze Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy co roku z puszkami, uśmiechem i ogromną energią ruszają na ulice polskich miast i wsi, by wspierać tych, którzy najbardziej potrzebują pomocy. Kim są ludzie, którzy dobrowolnie oddają swój czas innym i co sprawia, że angażują się w to wyjątkowe wydarzenie? Reportaż zagląda do ich historii i motywacji, pokazując, że za każdym czerwonym serduszkiem kryje się osobna opowieść. Jedną z nich jest historia Dominiki, która dołączyła do WOŚP jeszcze jako licealistka. Do działania zachęcił ją starszy brat, również wolontariusz. Zafascynowało ją to, że nawet drobny gest może realnie pomóc chorym dzieciom. Nie przypuszczała jednak, że kiedyś los postawi ją kiedyś po drugiej stronie, wśród tych, którzy sami potrzebują wsparcia Orkiestry.

Szymon Kokot z Olsztyna ma 46 lat, a od roku jest już na emeryturze. Przez 24 lata służył w Państwowej Straży Pożarnej. Dziś prowadzi Fundację cfbt.pl i szkoli strażaków między innymi z profilaktyki nowotworowej, a także zwraca uwagę na zdrowie psychiczne funkcjonariuszy. Czy lata spędzone w służbie weryfikują marzenia o bezinteresownym niesieniu pomocy?