Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Nawet jedna trzecia dzieci i nastolatków ukraińskich, które miały traumatyczne doświadczenia związane z wojną i przesiedleniami, może cierpieć na zaburzenia psychiczne – tak wynika z badań zaprezentowanych na Europejskim Kongresie Psychiatrii. Reportaż Hanny Dołęgowskiej to historia Iryny i jej dwóch córek. Przyjechały do Polski z Ukrainy. Mąż i syn Iryny zostali w Ukrainie. One uciekły przed wojną. W Polsce dostały dużo wsparcia i pomocy. Ale problemem okazały się różnice kulturowe a także te w systemach szkolnych obu państw.

"Lubię pracować z ludźmi" - mówi Eliza Proszczuk, artystka wizualna, animatorka, edukatorka, autorka tkanin, obiektów przestrzennych i kolaży oraz wykładowczyni na ASP. Pochodzi z Podlasia, tam się kształciła, ale także na ASP w Warszawie oraz na holenderskim uniwersytecie. Poprzez współpracę, nadawanie artystycznych kierunków i warsztaty twórcze, tworzy niezwykłe dzieła, osadzone w tradycji i na wskroś współczesne. Artystka bada, czym jest siostrzeństwo, wolność i współczesne pragnienia poprzez swoje działania artystyczne. Powstają prace i projekty niezwykłe.

Autorka reportażu, tak jak miliony turystów odwiedzających każdego roku Wyspy Kanaryjskie, poleciała w środku zimy na Fuerteventurę. Eksplorując wyspę, spotkała parę polskich naukowców prowadzących tam badania z zakresu biologii. Reporterska ciekawość sprowokowała ją do zadania pytań, których zwykle nie zadają turyści wypoczywający w raju dla miłośników przepięknych, piaszczystych plaż. Reportaż nie ma na celu zniechęcenia do odwiedzania tej malowniczej wyspy. W ironiczny sposób pokazuje problemy, których nie dostrzegają wypoczywający tutaj turyści.

To historia ukraińskich kobiet, które po inwazji Rosji na Ukrainę znalazły schronienie w Polsce. Zabierały dzieci i najpotrzebniejsze rzeczy, jechały pociągami, autobusami, samochodami. Zostawiały pracę, biznes, ustabilizowane życie i rodziny. Wiele z nich musiało zacząć od zera, ucząc się języka i zmieniając zawody. Polacy przyjmowali uchodźców z otwartymi ramionami, ale każda pomoc kiedyś słabnie. Bohaterki reportażu to Alla, Ella, Iryna, Ludmiła i Tatiana. Wszystkie zaczynają dzień od sprawdzenia sytuacji na froncie. Wszystkie uczą się języka polskiego a dzięki organizacjom pozarządowym rozwijają swoje kompetencje, by stać się niezależnymi członkami polskiego społeczeństwa.

To reportaż o niepokoju i rosnącym strachu wśród seniorek w Warszawie po serii zabójstw starszych kobiet. Autor rozmawia z członkiniami klubu seniorów na Ursynowie i mieszkańcami dzielnicy o poczuciu braku bezpieczeństwa i wyobcowaniu. Po czterech zabójstwach prokuratura i policja ujęły dwóch podejrzanych, którzy podawali się za hydraulików. Jeden z nich jest Polakiem poszukiwanym listem gończym, drugi obywatelem Ukrainy. Większość mówi o braku relacji z sąsiadami i wyobcowaniu. Wiele kobiet niechętnie mówi o strachu. Jedna wspomina o próbie gwałtu i trzykrotnym okradzeniu jej mieszkania. Po tych wydarzeniach przez dwa lata nie wychodziła z domu, ale dziś żyje aktywnie, działa w klubie seniora i otacza się nowymi znajomymi

To historia o poszukiwaniu zagubionej tożsamości oraz pielęgnowaniu pamięci o przeszłości i kultywowaniu tego co udało się zachować. Bohaterką jest Natalia Hładyk z Zarządu Zjednoczenia Łemków w Gorlicach. Jest malarką i kuratorką corocznych wystaw "Łemkowskie Jeruzalem".

"Portret brata" to opowieść o przyjaźni brata Alberta z mężczyznami niepełnosprawnymi intelektualnie z Domu Pomocy Społecznej w Ojcowie. Brat Albert Koczaj przez lata służył tam jako psycholog i psychoterapeuta. Mieszkał też wraz ze swoimi podopiecznymi, 80 mężczyznami z upośledzeniem intelektualnym.

To reportaż o niepokoju i rosnącym strachu wśród seniorek w Warszawie po serii zabójstw starszych kobiet. Autor rozmawia z członkiniami klubu seniorów na Ursynowie i mieszkańcami dzielnicy o poczuciu braku bezpieczeństwa i wyobcowaniu. Po czterech zabójstwach prokuratura i policja ujęły dwóch podejrzanych, którzy podawali się za hydraulików. Jeden z nich jest Polakiem poszukiwanym listem gończym, drugi obywatelem Ukrainy. Większość mówi o braku relacji z sąsiadami i wyobcowaniu. Wiele kobiet niechętnie mówi o strachu. Jedna wspomina o próbie gwałtu i trzykrotnym okradzeniu jej mieszkania. Po tych wydarzeniach przez dwa lata nie wychodziła z domu, ale dziś żyje aktywnie, działa w klubie seniora i otacza się nowymi znajomymi

Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę wiele kobiet przyjechało do Polski. Zabierały ze sobą dzieci i to co najpotrzebniejsze do przeżycia. Jechały pociągami, autobusami, własnymi samochodami. Zostawiały za sobą pracę, biznes, ustabilizowane życie i często rodziny.  W Polsce musiały zacząć od zera, bo zdobyte w Ukrainie wykształcenie nie sprawdzało się. Bardzo wiele z nich nie znało języka. Polacy przyjmowali uchodźców z otwartymi ramionami. Otwierali domy i portfele. Pomagali. Ale każda pomoc kiedyś słabnie i trzeba stanąć na własnych nogach.

Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę wiele kobiet przyjechało do Polski. Zabierały ze sobą dzieci i to co najpotrzebniejsze do przeżycia. Jechały pociągami, autobusami, własnymi samochodami. Zostawiały za sobą pracę, biznes, ustabilizowane życie i często rodziny.  W Polsce musiały zacząć od zera, bo zdobyte w Ukrainie wykształcenie nie sprawdzało się. Bardzo wiele z nich nie znało języka. Polacy przyjmowali uchodźców z otwartymi ramionami. Otwierali domy i portfele. Pomagali. Ale każda pomoc kiedyś słabnie i trzeba stanąć na własnych nogach.