شعر با صدای شاعر

▨ نام شعر: تو کجایی؟ (ترانه‌ای کوچک)

▨ شاعر: احمد شاملو

▨ با صدای: احمد شاملو

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ـــــــــــــــــ

ــ تو کجایی؟

در گستره‌ی بی‌مرزِ این جهان

تو کجایی؟

ــ در دورترین جای جهان ایستاده‌ام من:

کنارِ تو.

□

ــ تو کجایی؟

در گستره‌ی ناپاکِ این جهان

تو کجایی؟

ــ در پاک‌ترین مُقامِ جهان ایستاده‌ام من:

بر سبزه‌شورِ این رودِ بزرگ که می‌سُراید

برای تو.

▨ 

احمد شاملو

دی ۱۳۵۷ - لندن

ــــــــــــ

از دفتر ترانه‌های کوچک غربت

شامل شعرهای ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۹

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: تو بگو ماه کجاست

▨ شاعر: محمد صالح‌علا

▨ با صدای: محمد صالح‌علا

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــ

تو بگو ماه کجاست؟

تو مرا خانه ببر، دلِ من نابیناست

تو بگو آه چه طعمی دارد؟

تو بگو ابر چرا می‌بارد؟

باد در گوشِ درخت چه آوازی می‌خوانَد؟

سروِ شیراز چرا آزاد است؟

بر لبِ خار چرا فریاد است؟

این چه شهری است؟ همان جابلقاست؟

ما کجا گمشده‌ایم؟

تهِ بن بست چرا ناپیداست؟

تو بگو ماه کجاست؟

تو مرا خانه ببر

...دل من نابیناست

▨

محمد صالح‌علا

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر (ترانه): سوغاتی

▨ شاعر: اردلان سرفراز

▨ با صدای: اردلان سرفراز

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

وقتی میای صدای پات

از همه جاده‌ها میاد

انگار نه از یه شهر ِ دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا می‌شه

لحظه‌ی دیدن می‌رسه

هرچی که جاده‌س رو زمین

به سینه‌ی من می‌رسه

ای که تویی همه‌کسم

بی تو می‌گیره نفسم

اگه تو رو داشته‌باشم

به هرچی می‌خوام می‌رسم

وقتی تو نیستی قلبمو

واسه کی تکرار بکنم؟

گل‌های خواب‌آلوده رو

واسه کی بیدار بکنم؟

واسه کبوترای عشق

دست ِ کی دونه بپاشه؟

مگه تن ِ من می‌تونه

بدون تو زنده باشه؟

عزیزترین سوغاتیه

غبار ِ پیراهن تو

عمر ِ دوباره‌ی منه

دیدن و بوییدن تو

نه من تو رو واسه خودم

نه از سر هوس می‌خوام

عمر دوباره‌ی منی؛

تو رو واسه نفس می‌خوام

ای که تویی همه‌کسم

بی تو می‌گیره نفسم

اگه تو رو داشته‌باشم

به هرچی می‌خوام می‌رسم

▨

شاعر: اردلان سرفراز

آهنگساز: محمد حیدری

تنظیم کننده: ناصر چشم‌آذر

خواننده: هایده

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: به تو می‌اندیشم (آخریم جرعه‌ی این جام تهی را تو بنوش)

▨ شاعر: فریدون مشیری

▨ با صدای: فریدون مشیری

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ـــــــــــــ

همه می‌پرسند

چيست در زمزمه مبهم آب؟

چيست در همهمه‌ی دلکش ِبرگ؟

چيست در بازی ِآن ابر سپيد، روي اين آبي ِ آرام ِ بلند

که تو را می‌برد اين گونه به ژرفای خيال؟

چيست در خلوت ِ خاموش ِ کبوترها؟

چيست در کوشش ِ بی‌حاصل ِ موج؟

چيست در خنده‌ی جام

که تو چندين ساعت، مات و مبهوت به آن می‌نگری؟

نه به ابر، نه به آب، نه به برگ

نه به اين آبی ِ آرام ِ بلند

نه به اين خلوت ِخاموش ِ کبوترها

نه به اين آتش ِ سوزنده که لغزيده به جام

من به اين جمله نمی‌انديشم

من مناجات درختان را هنگام سحر

رقص عطر ِ گل ِ يخ را با باد

نفس ِ پاک شقايق را در سينه‌ی کوه

صحبت ِ چلچله‌ها را با صبح

نبض پاينده‌ی هستي را در گندم‌زار

گردش رنگ و طراوت را در گونه‌ی گل

همه را می‌شنوم، می‌بينم

من به اين جمله نمی‌انديشم

به تو می‌انديشم

اي سرپا همه خوبی

تک و تنها به تو می‌انديشم

همه‌وقت، همه‌جا

من به هر حال که باشم به تو می‌انديشم

تو بدان اين را، تنها تو بدان

تو بيا؛

تو بمان با من، تنها تو بمان

جاي مهتاب به تاريکي ِ شب‌ها تو بتاب

من فدای تو، به جای همه گل‌ها؛ تو بخند

اينک اين من که به پاي تو در افتادم باز؛

ريسماني کن از آن موي دراز؛

تو بگير؛ تو ببند؛

پاسخ ِ چلچله‌ها را تو بگو

قصه‌ی ابر هوا را تو بخوان

تو بمان با من، تنها تو بمان

در دل ِ ساغر ِ هستی، تو بجوش

من همين يک نفس از جرعه‌ی جانم باقيست؛

آخرين جرعه‌ی این جام تهی را تو بنوش

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: اتوبوس در برف

▨ شاعر: احمدرضا احمدی

▨ با صدای: احمدرضا احمدی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

گوش کن؛

اتوبوس در برف مانده‌است

دستان من از پنجره‌های اتوبوس بیرون مانده‌است

نه امید من مبهم است

نه ناامیدی من مبهم

می‌خواستم در اتوبوس

که در برف مانده بود

عاشقان را صدا کنم

بگویم چه کسی عشقِ من را

که گم کردم

صاحب خواهد شد؟

 آن لحظه‌ای که اتوبوس در برف ماند

من از کودکی به جوانی

از جوانی به پیری

رسیده‌بودم

اتوبوس در برف مانده‌است

نه کمکی‌ست

نه نجاتی‌ست

اتوبوس در برف مانده‌است

▨ 

احمدرضا احمدی

از مجموعه شعرِ جای پای عاشقان در برف مانده است

نشر چلچه، چاپ ۱۳۹۶

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: ای بی‌تو من، خراب

▨ شاعر: نصرت رحمانی

▨ با صدای: نصرت رحمانی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــ

ای بی‌تو من، خراب!

شب بی‌تو خسته‌است.

ای بی‌تو من سراب

دیگر شتاب، توان را شکسته‌است.

در من، منی به‌پاست،

اما نرفته دلشده‌ای در عمیقِ خواب.

جدایی، چه خیمه‌ای

در شهر بسته است

اما... نرفته دلشده‌ای در عمیقِ خواب.

ای دیده‌ات شراب!

{جرعه} نگاهی

ای بی‌تو دل خراب، {تباهی}.

در کُنه من، غمِ تو در این پُر ستوه شب

پرواز می‌کُند.

در این شکسته شب چه سیاهی گرفته لِرد.

ای بی‌تو من، خراب!

{ای بی‌تو من، خرابِ خرابی!}

دستان باد

دیوارهای جدایی کشیده‌اند

در روی خاک.

این ظلم نیست؟

ای بی‌تو من، خراب!

ای بی‌تو من، خراب!

شب، بی‌تو خسته است؛

من، بی‌تو خسته‌ام،

و جدایان

درهم‌شکسته‌اند.

ای بی‌تو،

ای سراب!

▨

نصرت رحمانی

از دفتر شعر «میعاد در لجن» چاپ شده به سال ۱۳۳۵

ــــــــــــــــ

پی‌نوشت: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخه‌ی چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد {} آمده است.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: خدا کند انگورها برسند

▨ شاعر: الیاس علوی

▨ با صدای: ئاگر گداری

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــ

خدا كند انگورها برسند!

جهان مست شود

تلوتلو بخورند خیابان‌ها

به شانه‌ی هم بزنند

رییس‌جمهورها و گداها

مرزها مست شوند

و محمّدعلی بعد از ۱۷ سال مادرش را ببیند

و آمنه بعد از ۱۷ سال، {چین‌های پیشانی} كودكش را لمس كند.

خدا كند انگورها برسند!

آمودریا زیباترین پسرانش را بالا بیاورد

هندوكش دخترانش را آزاد كند.

برای لحظه‌ای

تفنگ‌ها یادشان برود دریدن را

كاردها یادشان برود بریدن را

قلم‌ها «آتش» را

«آتش‌بس» بنویسند.

خدا كند كوه‌ها به هم برسند

دریا چنگ بزند به آسمان،

ماهش را بدزدد

به میخانه‌ شوند پلنگ‌ها با آهوها.

خدا كند مستی به اشیاء سرایت كند

پنجره‌‌ها

دیوارها را بشكنند

و

تو

همچنانكه یارت را تنگ می‌بوسی

مرا نیز به یاد بیاوری.

محبوب من!

محبوب دور افتاده‌ی من!

با من بزن پیاله‌ای دیگر

به سلامتی باغ‌های سرشارِ {معلق} انگور

▨

الیاس علوی

ـــــــــــــــ

پی‌نوشت دوم: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخه‌ی چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد {} آمده است.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: دریچه‌ها

▨ شاعر: مهدی اخوان ثالث

▨ با صدای: شاعر

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ـــــــــــــــــــــــــ

ما چون دو دریچه، روبروی هم

آگاه ز هر بگو مگوی ِ هم

هر روز سلام و پرسش و خنده

هر روز قرار ِ روز آینده

عمر آینه‌ی بهشت، اما...

آه

بیش از شب و روز ِ تیر و دی کوتاه

اکنون دل من شکسته و خسته‌ست

زیرا یکی از دریچه‌ها بسته‌ست

نه مهر فسون، نه ماه جادو کرد

نفرین به سفر، که هرچه کرد او کرد

▨ 

مهدی اخوان ثالث

از دفتر شعر: آخر شاهنامه

منتشر شده به سال ۱۳۳۸

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ نام شعر: دیدار و حضور

▨ شاعر: ژاله علو

▨ با صدای: ژاله علو

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ـــــــــــــــــ

باز یادت در دلم مستانه غوغا می‌کند

ز اشتیاقت آتشی در سینه بر پا می‌کند

می‌برد تا روزهای دورِ دیدار و حضور

بر جمالت چشمِ دل غرق تماشا می‌کند

رگ‌رگم پر می‌کند از سُکر عشقت دم‌به‌دم

باز جانم را به بویت مست و شیدا می‌کند

جمله ذراتِ وجودم می‌کِشد سویت به جذب

واندر این جذبه مرا حیران و دروا می‌کند

هر زمان گم می‌شود در سایه‌سارِ وهم‌ها

جستجو کرده مرا هر گوشه پیدا می‌کند

تا که بیند سازِ دل خاموش گشته، هر نفس

چنگ بر چنگش زند شور و نواها می‌کند

می‌گشاید بال‌های اشتیاق جان من

ره‌گریزی از زمین تا آسمان وا می‌کند

آفتابی می‌دمد خورشیدوار اندر دلم

سینه‌ام روشن چو مهر عالم‌آرا می‌کند

در هجوم دردهای جان‌گزای زندگی

بر شفایم معجزی همچون مسیحا می‌کند

می‌دهد دل بر دلم تا حرف دل گویم بدو

پس وجودم را به ذکرت جمله گویا می‌کند

ژاله‌ها می‌بارد از چشمم به شوق روی تو

گوهرافشان دامنم را همچو دریا می‌کند

▨ 

ژاله علو

متخلص به ژاله

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

▨ شعر: نگاه

▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج

▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

نگاهت می‌کنم خاموش و خاموشی زبان دارد

زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد

چه خواهش‌ها در این خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟

تو هم چیزی بگو چشم و دلت گوش و زبان دارد

بیا تا آنچه از دل می‌رسد بر دیده بنشانیم

زبان‌بازی به حرف و صوت معنی را زیان دارد

چو هم‌پرواز خورشیدی مکن از سوختن پروا

که جفت جان ما در باغِ آتش آشیان دارد

اَلا ای آتشین‌پیکر! بر آی از خاک و خاکستر

خوشا آن مرغ بالاپر که بال کهکشان دارد

زمان‌فرسود دیدم هرچه از عهد ازل دیدم

زهی این عشق عاشق‌کش که عهد بی‌زمان دارد

ببین داس بلا ای دل، مشو زین داستان غافل

که دست غارت باغ است و قصد ارغوان دارد

درون‌ها شرحه‌شرحه است از دم و داغ جدایی‌ها

بیا از بانگ نی بشنو که شرحی خون فشان دارد

دهان سایه می‌بندند و باز از عشوه‌ی عشقت

خروش جان او آوازه در گوش جهان دارد

▨

هوشنگ ابتهاج (متخلص به هـ. ا. سایه)

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.