Weinig gebouwen in het Waasland zijn zo mythisch als de Graventoren in Rupelmonde. Onder andere Gerard Mercator zat hier ooit maandenlang opgesloten wegens ketterij. In het Bourgondisch epos zijn de restanten van het kasteel van Rupelmonde verbonden met een droevige gebeurtenis. In juni 1452 verslaat Filips de Goede hier op de Hanewijkkouter de Gentenaars en hun Waaslandse medestanders. Maar Corneille van Bourgondië sneuvelt. Hij is Filips geliefde bastaardzoon en zijn wraak is verschrikkelijk.

Van de voormalige Sin-Adriaansabdij rest vandaag bijna niets meer, maar de weinige sporen in het Abdijpark zetten de historische verbeelding aan Bart Van Loo weer aan het werk. Hoe komt Geraardsbergen aan de klinkende naam Adrianopolis en wat heeft de Heilige Adrianus met onze Bourgondiërs te maken? Na deze vraag ontrolt zich een film waarin zowel de pest, Margaretha van Male, Filips de Goede, een leger woedende Gentenaars...en Manneke Pis een rol spelen.

In 2025 bestaat de Universiteit van Leuven 600 jaar. Al even lang betrekt ze de oude Lakenhal in de Naamsestraat. In die periode was de lakennijverheid ingestort en de universiteit gaf de stad in weer aanzien. Symbolischer kon deze herbestemming in 1425 niet zijn. De universiteit is de oudste Alma Mater van de Lage Landen. Toen de eerste rector Willem Neve de met bont versierde kaproen opgezet kreeg, had hij dat meer dan verdiend. Hij was het die de zaak in Rome met succes had bepleit.

Ooit stond in Brussel het grote Koudenbergpaleis. Filips de Goede liet er een gigantische pronkzaal verrijzen: de Aula Magna, die zo hoog was dat men ze overal in de stad kon zien. In 1731 verwoestte een brand het paleis, maar godzijdank zijn de resten bewaard in een ondergrondse historische site. Bart Van Loo daalt af en legt zijn historische stethoscoop te luister: de stem van Filips de Goede, de voetstappen van Maria van Bourgondië… zelfs registreert hij de voetstappen van keizer Karel V!.

In 1444 legt de 10-jarige Karel de Stoute de eerste steen van de tweede vleugel van het Brusselse stadhuis. Vader Filips de Goede heeft voor de bouw van het nieuwe stadhuis kosten noch moeiten gespaard. Het zet het prestige van de stad Brussel als belangrijkste hertogelijke residentie mee in de verf. De beste ambachtslui worden ervoor ingezet. En drie jaar later mag de 18-jarige Karel de Stoute vlak voor het afgewerkte stadhuis deelnemen aan zijn eerste riddertornooi. Een spannend evenement!

Sint-Omaars is één van de grootste religieuze hoofdsteden van de vroege middeleeuwen en de begraafplaats van verscheidene Vlaamse graven. Lodewijk van Male blaast er zijn laatste adem uit, Filips de Goede organiseert er een groots banket, en zijn amper 7-jarig zoontje Karel de Stoute huwt in er in de abdij van Sint-Bertinus met de 12-jarige Catharina van Valois. Zij is de dochter van de Franse koning, de moordenaar van Karels grootvader Jan zonder Vrees. Wat heeft dat te betekenen?

Bart Van Loo arriveert in Beaune en dat belooft. Daar leiden alle wegen naar de wereldberoemde Hospices met de kleurrijkste daken uit de middeleeuwen. De bouwheer is kanselier Nicolas Rolin, één van de talentrijkste figuren uit de entourage van Filips de Goede. Het levert hem een duizelingwekkend fortuin op waarmee hij in 1443 dit luxueuze armenhospitaal laat optrekken. Bijzonder: op zondag werden in de ziekenzaal de panelen van ‘Het Laatste Oordeel’ van Rogier van der Weyden opengedraaid!

De Jeruzalemkapel is een verborgen parel in Brugge. Deze 15de-eeuwse kapel is een kopie van de Heilige Grafkerk in Jeruzalem, en hier staat het grafmonument van Anselm Adornes en zijn vrouw Margaretha. Iedereen kende de toernooiridder, internationaal handelaar in aluin en laken, en bouwheer in Brugge. Maar vooral het reisverslag van de pelgrimstocht naar het Heilige Land die hij samen met zijn zoon Jan ondernam verdient het om verfilmd te worden. Herkende men toen al kamelen en krokodillen?

De drempel van de Naaldenstraat 19 overschrijden is de 15de eeuw binnenstappen. Dit is het somptueuze stadspaleis van Pieter Bladelin. Wie is die man? Hij is duidelijk puissant rijk. Hij huwde dan ook een dame met een even diepe portemonnee als tot de verbeelding sprekende naam: Margriete Van de Vagheviere. Haar naam doet het niet vermoeden maar zij wijst hem de weg naar de Brugse hemel. Bladelin maakt een fenomenale carrière aan het hof van Filips de Goede.

Het is 1435 en Jan Van Eyck staat op een stelling voor het Brugste stadhuis. Hij moet een aantal beelden in de nissen van de gevel beschilderen, de stenen versies van de Bourgondische hertogen. Vanop zijn stelling heeft Jan ook een goed zicht op de Sint-Donaaskerk. Hij zal er 6 jaar later worden begraven. De kanunnik daar is Joris van der Paele, intussen een ziekelijke geestelijke die een klein fortuintje veil heeft om zijn intussen wereldberoemde portret door Van Eyck te laten schilderen.