ஏற்றி இறக்கி இருகாலும் பூரிக்குங்

காற்றைப் பிடிக்குங் கணக்கறி வாரில்லை

காற்றைப் பிடிக்குங் கணக்கறி வாளர்க்குக்

கூற்றை யுதைக்குங் குறியது வாமே!

புறப்பட்டுப் புக்குத் திரிகின்ற வாயுவை

நெறிப்பட உள்ளே நின்மலம் ஆக்கில்

உறுப்புச் சிவக்கும் உரோமம் கறுக்கும்

புறப்பட்டுப் போகான் புரிசடை யோனே!

திருமந்திரம்

பத்திப் பணித்துப் பரவும் அடிநல்கிச்

சுத்த வுரையால் துரிசறச் சோதித்துச்

சத்தும் அசத்துஞ் சதகந்துங் காட்டலாற்

சித்தம் இறையே சிவகுரு வாமே!

திருமந்திரம்

ஆச்சப்பா நல்வினையுந் தீவினையுமாச்சு

அப்பனே தொண்ணூத்தாரிதிலுண்டாச்சு

மாச்சப்பா அகத்தியனு மிதிலுண்டானான்

மகத்தான நந்தியென்ற சித்தநானேன்

வாச்சப்பா நாதவிந்தால் யெல்லாமானோம்

வளமான சத்தமுடன் சாகரமுமாச்சு

காச்சப்பா ஆண் பெண்ணா லெல்லாமாச்சு

கசடர்கள் தான் தெரியாமல் கலங்குவாரே.

நந்தி தேவர் பாடல்

ஆச்சப்பா புலிப்பாணி மகனேகேளு

அட்டதிசை தான் கடந்து புரவிகண்டேன்

பாச்சலுடன் குளிகையது மனது உவந்து

பட்சமுடன் கண்ணபிரான் உண்டகற்பம்

மூச்சடங்கி வருணரிஷி கொண்டகற்பம்

முனையான அசுவமது உபதேசத்தால்

ஆச்சரிய மானதொரு கற்பந்தன்னை

அன்புடனே பெற்றுவந்தேன் என்றிட்டாரே.

போகர் பாடல்

நாக்கைமேல்மடித்துவச

மாக்கிடவன்மையுண்டானால்

தாக்கலாம்சுவாசமதனைக் கபாலத்திலுண்

பாக்கலாம் பிரகாசநாதனை

மூச்சு இழுத்துள்ளடைத்துப்

போச்சுதுயிரென்று சொல்லி

பேச்சதாயிருக்கிறதையா- இப்படிப்பட்ட

கூச்சலுமுலகில் வீணய்யா.

சித்ரமுத்து அடிகளார்

ஏறுமடா சுவாசமது ஏறிப்பாயும்

இகபரமா யமுர் தமது சொரிக்கும்பாரு

வாறுமடா வண்டில் போல் சுழன்று காணும்

வகையாக நித்திரைதான் வேண்டாமப்பா

சாறுமடா தமர்வாசல் திறந்து தானால்

தாக்கான தேவியவள் தெரிசிப்பாளே

ஆறுமடா ஆறு தல மறியக்காணு

அப்பனே தேவதைதான் ஆறுங்காணும்.

தேரையர் பாடல்

வாயினால் ஊதலாலும் வருந்திப் பற்கடிக்கையாலும்

தீயதோர் நெடுமூச்சிட்டுச் சேர்த்ததோராடி வன்னி

ஊயலாது உறங்கையாள் மருவக் காலை மாலை

நேயமாய்த் துயில்வதாலும் நிச்சயம் நோயிற் சாவார். 

அகத்தியர் பாடல்

மலர்ந்துதான் கைகள் இரண்டு மார்பில் வைத்துறங்கலாலும்

நிலந்தனிற் கவிழ்ந்து கைகள் நெற்றி வைத்துறங்கலாலும்

பலந்தர விழித்தாற்போலக் கிடந்து உறங்கதலாலும்

மிலங்கிளையனைத்தாய் நோயில் வீழ்ந்திடுவார்கள் திண்ணம்.

அகத்தியர் பாடல்

நல்லோர்கள் பெரியோர்கள் நடத்தும் செய்கை

நாட்டில் உள்ள துஷ்ட ஜனம் நகைத்ததாலே

பொல்லாத விஷக்கடிகள் வந்து புக்கிப்

பொன்மையுள்ள தேகமெல்லாம் குஷ்டம்போலே

செல்லாத விஷக்கடிகள் விஷகுன்மம் பாண்டு

தீராத கன்மவினை செய்த பாவம்

எல்லாருங் காணவிது புவியின்மீதே

இணங்கி வந்த கடிவிஷங்கள் இயம்பலாமே.

ஆரறிவார் பெரியோர்கள் செய்கை எல்லாம்

அம்புவியில் உபமானப் பொருள் அறிந்தால்

ஊரறியப் பேரறிய உலகமெல்லாம்

உடன் நகைத்துச் சிரிக்க என்று உலகப் பேய்கள்

சீரறியச் சிறியோர்கள் பெரியோர் தம்மை

சிரித்து நகைத்திடவெகு பாவத்தாலே

நேரறியா விஷக்கடிகள் போலே வந்து

நேர்ந்து பலவிதமான நீசந்தானே

 அகத்தியர் பாடல்

சங்கிரண்டு தாரையொன்று சன்னல்பின்னல் ஆகையால்

மங்கிமாளுதே உலகில் மானிடங்கள் எத்தனை

சங்கிரண்டை யும்தவிர்த்து தாரையூத வல்லிரேல்

கொங்கை மங்கை பங்கரோடு கூடிவாழல் ஆகுமே.

சிவவாக்கியர் பாடல்