ที่นี่ไต้หวัน

ที่นี่ไต้หวัน –24 ก.ย. 62--ตำนานเสี่ยวหลงเปากับร้านอาหารชื่อดังติ่งไท่ฟง

          คำว่าติ่งไท่ฟง(Din Tai Fung /鼎泰豐) คำนี้หลายคนคงคุ้นเคย เพราะเป็นร้านอาหารขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของไต้หวัน ปัจจุบันมีสาขาทั่วไต้หวันกว่า 10 แห่ง และยังขยายสาขาไปทั่วโลกอีกหลายแห่ง ล่าสุดจะขยายสาขาเพิ่มและตั้งอยู่ตรงข้ามร้านติ่งไท่ฟงต้นตำรับบนถนนซิ่นอี้ กรุงไทเป คาดจะเริ่มให้บริการลูกค้าปลายปีนี้ในเนื้อที่ใหญ่กว่าติ่งไท่ฟงสาขาตึกไทเป 101 สำหรับเมนูที่มีชื่อคือเสี่ยวหลงเปา (小籠包) ที่เป็นเหมือนซาลาเปาลูกเล็กๆ แต่มีน้ำซุปอยู่ข้างใน มีทั้งไส้หมู ไก่ กุ้ง และปู เอกลักษณ์ของเสี่ยวหลงเปาคือ มี 18 จีบ ส่วนไส้ที่อยู่ข้างในจะมีน้ำหนัก 16 กรัม และแป้งที่นำมาห่อก็จะต้องมีน้ำหนักเท่าๆกันคือประมาณ 5 กรัม ถ้ารวมน้ำหนักของเสี่ยวหลงเปาทั้งลูกรวมไส้ก็จะมีน้ำหนัก 21 กรัม และต้องใช้เวลาในการนึ่งประมาณ 4 นาทีจึงยกขึ้นโต๊ะเสริฟให้กับลูกค้าที่หลายคนต้องยกนิ้วให้ว่า อร่อยๆ และสัดส่วนดังกล่าวก็ถือเป็นมาตรฐานของเมนูเสี่ยวหลงเปาของร้านติ่งไท่ฟง

10 อันดับพายสับปะรดมีชื่อของไต้หวัน คุณชอบพายสับปะรดพื้นบ้านหรือแบบผสมฟักเขียว

             มาฟังความอร่อยๆ 10 อันดับของพายสับปะรดมีชื่อในไต้หวันที่ชาวเน็ตให้คะแนนออกมาว่ามีความอร่อย โดยทั้ง 10 อันดับนี้ จะเป็นทั้งพายสับปะรดชนิดที่เน้นใช้สับปะรดพื้นบ้านที่มีรสเปรี้ยวนำ และอีกชนิดหนึ่งมีการใช้สับปะรดผสมฟักเขียวเคี่ยวทำเป็นไส้ที่รับประทานแล้วออกจะมีรสหวานแต่ไม่เลี่ยน

            พายสับปะรดหรือภาษาจีนเรียก ฟ่งหลีซู (鳳梨酥) เป็นขนมของฝากขึ้นชื่อของไต้หวัน มีขายทั่วไปตามร้านขายขนมเค้กหรือแผงลอยตลาดกลางคืน ร้านขายของฝากในสถานที่ท่องเที่ยวในไต้หวัน ไม่เพียงแต่คนไต้หวันนิยมนำมาเป็นของฝากในช่วงเทศกาล ชาวต่างชาติที่มาเที่ยวไต้หวันก็นิยมซื้อติดไม้ติดมือนำกลับไปฝากคนที่บ้าน รสชาติของไส้พายสับปะรดเปรี้ยวหวานกลมกล่อม เปลือกนอกหอมนุ่ม หลังอบแล้วสีของพายสับปะรดออกจะเป็นสีทอง ประกอบกับภาษาฮกเกี้ยนของไต้หวันที่ออกเสียงสับปะรดว่า “วั่งไหล” อีกทั้งพายสับปะรดมีรูปร่างคล้าย "ทองคำแท่ง" เป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้พายสับปะรดกลายเป็นของฝากของขวัญที่ได้รับความนิยม

พายสับปะรด หรือ ฟ่งหลีซู (鳳梨酥) เป็นขนมของฝากขึ้นชื่อของไต้หวัน

ที่นี่ไต้หวัน –10 ก.ย. 62-เมอริด้า แบรนด์จักรยานสัญชาติไต้หวัน ผู้นำผลิตจักรยานไฟฟ้าส่งขายทั่วโลกกว่า 50 %

 ไต้หวันเป็นผู้ผลิตจักรยานไฟฟ้าส่งขายต่างประเทศที่สำคัญ จักรยานไฟฟ้าที่ส่งขายต่างประเทศของไต้หวันทุก 2 คัน จะมี 1 คันผลิตในตำบลต้าชุน เมืองจางฮั่ว ทั้งนี้ โรงงานผลิตจักรยานไฟฟ้ายี่ห้อเมอริด้าซึ่งเป็นยักษ์ใหญ่อันดับ 2 ของไต้หวันตั้งอยู่ที่นี่นั่นเอง ทำให้ตำบลต้าชุนเมืองจางฮั่วเป็นแหล่งผลิตจักรยานที่มีชื่อเสียงของไต้หวัน และถ้าจะใช้บริษัทเมอริด้าเป็นศูนย์กลางแล้ว บริเวณละแวกใกล้เคียงของตำบลต้าชุน เมืองจางฮั่ว ตั้งแต่ตำบลฮัวถาน อำเภอเมืองจางฮั่ว ตำบลซิ่วสุ่ย ตำบลฝูซิง ล้วนแต่มีโรงงานผลิตชิ้นส่วนหรืออะไหล่จักรยานตั้งอยู่ และมีมากถึง 319 เจ้า ครองสัดส่วนมากถึง 38%

สาเหตุสำคัญที่ทำให้ระบบการผลิตจักรยานสามารถตั้งรกรากอยู่ในเมืองจางฮั่วได้ นอกจากจะอาศัยบริษัทเมอริด้าที่เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการแล้ว ยังอาศัยปัจจัยอื่นอีก 3 ประการด้วยกัน

ประการที่ 1 ในเขตภาคกลางของไต้หวันเดิมเป็นแหล่งผลิตเครื่องจักรที่สำคัญ และมีข้อได้เปรียบในเรื่องของการผลิตอุปกรณ์อะไหล่ที่มีความครบครัน ภาคกลางของไต้หวันมีความแตกต่างของอุณหภูมิน้อย และมีความชื้นคงที่ เพราะฉะนั้นเหมาะต่อการผลิตและพัฒนาสินค้าประเภทโลหะ อีกทั้งการเดินทางที่สะดวกระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ จึงทำให้ทางภาคกลางมีการสะสมเทคนิกการผลิตสินค้าประเภทโลหะที่มีความสุกงอม สามารถผลิตอะไหล่ป้อนให้กับการผลิตจักรยานได้อย่างดี  กลายเป็นแหล่งผลิตอะไหล่จักรยานที่สำคัญ จนกระทั่งปัจจุบันก็ยังมีโรงงานผลิตอะไหล่จักรยานจำนวนไม่น้อยที่ก่อตั้งขึ้นก่อนบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการจักรยานอย่างไจแอ้นท์หรือเมอริด้า

ประการที่ 2 สมาคมผู้ผลิตจักรยานไต้หวันหรือกลุ่มธุรกิจจักรยาน A-Team ได้ผนวกธุรกิจจักรยานเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี 2003 ทั้งบริษัทไจแอ้นท์และเมอริด้าต่างร่วมแรงร่วมใจกันจัดตั้งกลุ่มธุรกิจจักรยาน A-Team  ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ ทีมของบริษัทผู้ผลิตอะไหล่จักรยานต่างมีประสบการณ์การทำงานร่วมกันมาแล้ว

ประการที่ 3 รัฐบาลให้การช่วยเหลืออีกหนึ่งแรง เพื่อป้องกันการแข่งขันที่รุนแรง ปี 1984 กระทรวงเศรษฐการจัดตั้งระบบโรงงานศูนย์กลางทีม Satellite แบ่งโรงงานผู้ผลิตจักรยานทั่วไต้หวันเป็น 5 ทีม ได้แก่ ไจแอ้นท์ เมอริด้า  ไท่ผิงหยัง ซวี่กวง และไท่หัง โรงงานผู้ผลิตอะไหล่จักรยานสามารถข้ามทีมทดแทนกันได้ จนกระทั่งปัจจุบันกลายเป็นว่า ทั้งบริษัทไจแอนท์และเมอริด้า เป็นผู้นำผลิตจักรยานที่สำคัญที่รวมตัวอยู่ในภาคกลางของไต้หวัน

หมู่บ้านเถียนเหว่ยในเมืองจางฮั่ว แหล่งปลูกไม้ดอกไม้ประดับใหญ่สุดของไต้หวัน ได้รับขนานนาม "ฮอลแลนด์แห่งบูรพา”

           ตลาดประมูลไม้ดอกไม้ประดับทั่วไต้หวันมีอยู่ 5 แห่งด้วยกัน แต่ที่หมู่บ้านเถียนเหว่ย (田尾鄉) ในเมืองจางฮั่ว (彰化縣) จะเป็นเพียงแหล่งประมูลไม้ดอกที่เดียวที่มาจากกลุ่มเกษตรกรผู้ปลูกดอกไม้ในท้องถิ่น เกาหมิงฮุย (高銘輝) ผู้จัดการสหกรณ์ผู้ผลิตไม้ดอกเมืองจางฮั่วบอกว่า หมู่บ้านเถียนเหว่ย เป็นแหล่งรวมไม้ดอกที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวัน ประเภทไม้ตัดดอก อย่างเช่น ดอกเบญมาศ ดอกเยอบีร่า ดอกลิเซียนทัส ปลูกที่หมู่บ้านเถียนเหว่ยและบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเรียกกันว่า เขตพื้นที่ต้าหยวนหลิน (大員林地區) มากที่สุด ในจำนวนนี้ ดอกเบญจมาศเป็นไม้ดอกที่มีราคาและปริมาณคงที่ที่สุด และดอกเบญจมาศที่ปลูกทั่วไต้หวัน 80-90% ล้วนแต่นำมาประมูลที่ตลาดหมู่บ้านเถียนเหว่ยของเมืองจางฮั่วกันทั้งนั้น อีกทั้งส่งขายประเทศญี่ปุ่นมากที่สุดด้วย ทั้งนี้ พื้นดินที่ปลูกก็ไม่มีที่ไหนเปรียบเทียบได้ เพราะว่าเขตพื้นที่ต้าหยวนหลินมีที่ราบที่เกิดจากการทับถมของดินตะกอนที่มีความอุดมสมบูรณ์จากการชะพาของแม่น้ำจั๋วสุ่ย พื้นดินมีความเหนียว และตั้งอยู่ในเขตร้อนชื้น เหมาะต่อการเจริญเติบโตของไม้ดอกไม้ประดับรวมทั้งพันธุ์ไม้นานาชนิด จนในเวลาต่อมาทางรัฐบาลจัดให้เป็นเขตพิเศษของการปลูกดอกไม้และพันธุ์ไม้นานาชนิด

เมืองจางฮั่ว มีพื้นที่เพาะปลูกไม้ดอกไม้ประดับคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 38 ของทั่วไต้หวัน

หยวนหลิน ตำบลเล็กๆ ในเมืองจางฮั่ว มีประชากร 125,000 คน แต่เป็นแหล่งผลิตล้อยางรถของไต้หวัน

         หลายคนคงคิดไม่ถึงว่า ล้อรถยนต์ ล้อรถมอเตอร์ไซค์ ล้อยางรถจักรยานที่ผลิตในไต้หวันที่คนไต้หวันขับขี่กันอยู่ทุกวันเกือบ 100% ล้วนผลิตมาจากตำบลหยวนหลิน (員林) เมืองจางฮั่ว หลาย 10 ที่ผ่านมา หยวนหลินเป็นถิ่นกำเนิดโรงงานที่ผลิตล้อยางรถ ปัจจุบันมีมากกว่า 30 โรงงานที่ผลิตล้อยางรถ และมี 4 บริษัทใหญ่ๆ ที่เข้าตลาดหุ้น ซึ่ง 4 บริษัทนี้ได้แก่ บริษัทเจิ้งซิน (正新-Maxxiss) บริษัทเจี้ยนต้า (建大-Kenda) บริษัทหัวฟง (華豐-Duro) บริษัทฟู่เฉียง (富強-Fuchain) ในจำนวนนี้ บริษัทเจิ้งซินที่เป็นผู้นำการผลิตล้อยางรถส่งขายทั้งในและต่างประเทศที่หลายคนรู้จักในแบรนด์ที่ชื่อ CST และ MAXXIS และนอกจากนี้ ยังมีอีกหนึ่งบริษัทนั่นก็คือบริษัทเจี้ยนต้า (Kenda) ที่คุ้นเคยและพบเห็นบ่อยทั่วไต้หวัน เพราะบริษัทเจี้ยนต้ารับจ้างการผลิตล้อรถจักรยานสาธารณะ Ubike ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในไต้หวัน และหลายคนคงจะเห็นภาพโฆษณาล้อยางยี่ห้อ Kenda ที่อยู่บนบังโคลนขนาดใหญ่ของจักรยานสาธารณะยูไบค์ด้วย

หยวนหลิน ตำบลเล็กๆ ในเมืองจางฮั่ว มีประชากร 125,000 คน แต่เป็นแหล่งผลิตล้อยางรถของไต้หวัน

ที่นี่ไต้หวัน –20 ส.ค. 62- หยวนหลิ-員林 เมืองตำนานสร้างผู้ประกอบขนาดใหญ่ในไต้หวันที่หลายคนไม่รู้

          ในสมัยก่อนในไต้หวันมีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งว่า “เงินไต้หวัน ท่วมถึงตาตุ่ม-台灣錢，淹腳目” แต่คำพูดแบบนี้มีคนบอกว่าไม่ค่อยเจอะไม่ค่อยเจอหลายๆแห่งในไต้หวันแล้ว อย่างไรก็ตาม ถ้าคำพูดนี้นำมากล่าวถึงอำเภอเมืองหยวนหลิน-員林市ที่อยู่ในจังหวัดจางฮั่วของไต้หวันก็ยังใช้ได้อยู่เหมือนกัน เพราะว่าที่นี่เป็นเมืองที่ไม่ใหญ่โต มีปราะชากร 125,000 คน แต่ว่าได้บันทึกเรื่องราวน่าอัศจรรย์ระดับโลกไว้ไม่น้อย และยังได้ชื่อว่า เมืองอันดับ 1 ของไต้หวันที่มีสินค้าคุณภาพดี ราคาสมน้ำสมเนื้ออยู่ที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศูนย์เศรษฐกิจต้าหยวนหลิน ที่มีธุรกิจ “4 ราชา 1 ราชินี-四王一后” ประกอบด้วย 1.ธุรกิจการผลิตล้อยางรถ 2.ธุรกิจทอถุงเท้าของตำบลเซ่อโถว 3. ธุรกิจการปลูกไม้ดอกและพันธุ์ไม้ของตำบลเถียนเหว่ย ตำบลหย่งจิ้ง 4.ธุรกิจปลูกองุ่น อีกทั้งยังมีอีก 1 ราชินีธุรกิจก็คือแหล่งผลิตจักรยานโดยเฉพาะยี่ห้อเมอริด้าที่ครองอันดับ 2 ของไต้หวันล้วนตั้งอยู่ในเมืองหยวนหลิน เรื่องราวเป็นอย่างไรอย่าลืมติดตามกันนะคะ

ที่นี่ไต้หวัน –13 ส.ค. 62-หลัวปิ่งเยี่ยน เกษตรกรรุ่นใหม่ที่ปลูกแตงกวาออร์แกนิครายใหญ่ที่สุดทางภาคใต้ของไต้หวัน

          เกษตรกรรุ่นใหม่ที่เมืองผิงตง อายุไม่ถึง 30 ปีชื่อหลัวปิ่งเยี่ยน(羅秉諺) อาศัยสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมของเมืองผิงตงปลูกแตงกวาออร์แกนิค(有機小黃瓜) โดยตั้งชื่อสวนแตงกวาว่า “ฟาร์มเม่าเหอ-茂和農園” หลังปลูกแตงกวาผ่านไป 4 ปี ได้กลายเป็นฟาร์มแตงกวาออร์แกนิคที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของไต้หวัน ระหว่างที่สร้างธุรกิจ เขาอาศัยข้อมูล องค์ความรู้ การบริหาร การจัดการ การตลาด จากการเข้าร่วมโครงการสร้างเกษตรกรรุ่นใหม่ของมหาวิทยาลัยเกษตรที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้น จนทำให้องค์กรของเขาค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างกลายเป็นธุรกิจการเกษตรรุ่นใหม่ที่มีขนาดใหญ่

จู๋เถียน (竹田鄉) ตำบลเล็กๆ ในเมืองผิงตงกับเบื้องหลังความสำเร็จการส่งออกกล้วยไม้

         มีคนกล่าวว่าความมีชื่อเสียงในเรื่องของการเป็นราชากล้วยไม้ของไต้หวันมาจากเมืองผิงตง (屏東縣) ทำไมถึงเป็นเช่นนี้? สาเหตุก็เพราะว่ากล้วยไม้ออนซิเดียม (文心蘭) ทุก 10 ก้านที่ประเทศญี่ปุ่นนำเข้า มี 9 ก้านมาจากเมืองผิงตงซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมกล้วยไม้ออนซิเดียมของไต้หวันนั่นเอง ทั้งนี้ การขนส่งกล้วยไม้ออนซิเดียมทางเรือจากไต้หวันไปยังประเทศญี่ปุ่นมีเทคนิกการรักษาความสด ประหยัดค่าขนส่งนับร้อยล้านเหรียญไต้หวัน ถ้าเปรียบเทียบกับการขนส่งทางอากาศ สามารถเอาชนะคู่ค้าได้ซึ่งก็คือไทย จนแม้แต่ประเทศเนเธอแลนด์ก็ยังต้องยกนิ้วโป้งให้ว่าเก่งจริงๆ ค่ะ เบื้องหลังความสำเร็จเป็นอย่างไรอย่าลืมติดตามฟังกันค่ะ

กล้วยไม้ออนซิเดียมจากเมืองผิงตง (屏東文心蘭)

ที่นี่ไต้หวัน –30 ก.ค. 62แพงเว่อร์!!สุดยอดหมวกกันน็อค MIT ใบละหลายหมื่นเหรียญไต้หวัน นักแข่งรถต่างชาติ ซีรีส์เกาหลี ดีไซน์เนอร์ฝรั่งเศสล้วนชอบๆ

           อุปกรณ์ในการขับขี่มอเตอร์ไซค์ที่สำคัญที่สุดก็คือหมวกกันน็อคหรือหมวกนิรภัย (安全帽-Safety Helmet) โดยบางคนก็เลือกใช้งานตามแนวทางของตัวรถ หรือเลือกตามกำลังซื้อ และบางคนก็เลือกซื้อด้วยความชื่นชอบส่วนตัวแม้จะราคาแพงแต่ก็ยอมรับได้ โดยเฉพาะวัยรุ่นในไต้หวันมักจะเปลี่ยนหมวกกันน็อคบ่อยๆและมีกันหลายใบ สำหรับหมวกกันน็อคที่ผลิตในไต้หวันทั่วๆไปก็ต้องบอกว่าคุณภาพดี ราคาย่อมเยาว์ ได้มาตรฐาน อีกทั้งยังนำเอาเทคโนโลยีที่ทันสมัย ด้วยรูปแบบการดีไซน์ที่คำนึงถึงหลักพลศาสตร์ ให้สามารถหลู่ลมไม่มีการต้านทานต่อแรงลม วัสดุที่เลือกใช้ในการผลิตที่มีความยึดหยุ่นแข็งแรงเป็นพิเศษ ชิลด์หน้าผลิตจากวัสดุอย่างดี ป้องกันการเกิดฝ้า รอยขีดข่วน และช่วยลดแสงจ้าที่อาจจะทำลายทัศนวิสัยในการมองเห็น รวมทั้งมีรูปแบบการออกแบบเท่ห์เก๋ทันสมัยจนได้รับการยอมรับปรากฏอยู่บนเวทีโลกบ่อยครั้ง ยกตัวอย่าง ละครซีรีส์เกาหลี Doctors ที่หลายคนชื่นชอบ และยังมีดีไซน์เนอร์ฝรั่งเศสอีกหลายท่านที่สวมใส่ ล้วนแต่สวมหมวกกันน็อคที่ผลิตในไต้หวัน(MIT) 

ไม่เพียงเท่านี้นะคะ หมวกกันน็อคของคณะแข่งรถที่มีการลงสีสันสดใส เป็นงานฝีมือที่ทำขึ้นมาพิเศษโดยเฉพาะ(彩繪安全帽) ก็ล้วนแต่เป็นหมวกกันน็อคที่ผลิตในไต้หวันเช่นกัน แถมราคายังแพงเว่อร์ใบละ 30,000-50,000 เหรียญไต้หวันอีกด้วย นายเหยียนโส่วจวี้น(嚴守俊) ผู้ประกอบการหมวกกันน็อคงานฝีมือบอกว่า ปัจจุบันมีลูกค้าต่างประเทศสั่งซื้อไม่น้อย อย่างเช่น มาเลเซีย จีน ญี่ปุ่น และยังมีจากเมืองไทย เวียดนามก็เริ่มมีแล้ว และถ้าเป็นลูกค้าที่ไกลหน่อยอย่างในยุโรปและอเมริกาก็ยังมีเช่นกัน อย่างไรก็ตาม การผลิตหมวกกันน็อคงานฝีมือต้องอาศัยความชำนาญและงานค่อนข้างซับซ้อน การทำหมวกกันน็อคแบบนี้สักใบต้องใช้เวลานาน 3-4 เดือน ต้องผ่านขั้นตอนการลงสี การพ่นสีในบริเวณที่ระบุ การออกแบบ การพูดคุยกับลูกค้าว่าต้องการแบบไหน ถือว่าหลายขั้นตอนมาก และราคาจะต่างกันมากด้วยขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของการทำ แต่โดยพื้นฐานแล้วราคาตกประมาณ 3-5 หมื่นเหรียญไต้หวัน หรือว่าราคาสูงกว่านี้ก็มี ขึ้นอยู่กับความต้องการของลูกค้าที่เน้นความสวย ความทันสมัย ความคงทน การใช้เทคโนโลยี่ งานฝีมือ ตลอดจนความปลอดภัยต่างๆ เป็นต้น

แก้วมังกรผลไม้หน้าร้อนสุดฮอตส่งขายต่างประเทศสร้างรายได้งาม

           แก้วมังกร-หั่วหลงกั่ว (火龍果) หรือหงหลงกั่ว (紅龍果) ผลไม้หน้าร้อนของไต้หวันที่ได้รับความนิยมสูง ผลผลิตหรือฤดูกาลที่มีมากก็อยู่ในช่วงเดือนมิ.ย.จนถึงเดือนธ.ค. ซึ่งก็เป็นช่วงนี้หละค่ะจะเห็นแก้วมังกรขายในท้องตลาดหรือตามแผงผลไม้ในไต้หวันกันเยอะมาก รสชาติหวานอร่อย แก้วมังกรที่นิยมบริโภคในไต้หวันมี 2 สี คือแก้วมังกรเนื้อสีขาวเปลือกแดง และแก้วมังกรเนื้อสีม่วงอมแดงเปลือกแดง ปัจจุบันมีการส่งขายต่างประเทศนอกจากจะส่งไปขายที่จีนและญี่ปุ่นแล้ว ต้นเดือนก.ค.ที่ผ่านมา กรมการเกษตรของนครไทจงได้ส่งแก้วมังกรไปขายที่ประเทศแคนาดาล็อตแรกจำนวน 2.4 ตัน ราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 50 เหรีญไต้หวัน และคาดว่าก่อนเดือนพ.ย.ปีนี้จะส่งแก้วมังกรไปขายเพิ่มขึ้นอีกทั้งส่งโดยทางเรือและทางอากาศเป็นล็อตๆ ตามปริมาณการผลิต พื้นที่เพาะปลูกแก้วมังกรของเมืองไทจงอยู่ในเขตไหว้ผู่ เขตโฮ่วหลี่และเขตตงซื่อ และถ้าการส่งแก้วมังกรไปขายยังประเทศแคนาดาในปริมาณที่สม่ำเสมอก็จะช่วยพัฒนาการเกษตรของนครไทจงอีกทั้งไม่ทำให้ราคาของแก้วมังกรในท้องตลาดไต้หวันตกต่ำเนื่องจากผลผลิตล้นตลาดอีกด้วย

ช่วงมิ.ย.-ธ.ค. ทุกปี เป็นฤดูเก็บเกี่ยวแก้วมังกร-หั่วหลงกั่ว (火龍果) หรือหงหลงกั่ว (紅龍果) ผลไม้หน้าร้อนของไต้หวันที่ได้รับความนิยมสูง