«Το συμπέρασμα που προκύπτει από τη συνάντηση Πούτιν-Τραμπ ,είναι ότι δεν υπάρχει πια Ευρώπη…Δεν υπάρχει πολιτικό προσωπικό να ηγηθεί της Ευρώπης. Η Ευρώπη του Βίλι Μπραντ, του Πάλμε ,του Μιτεράν δεν υπάρχει πια…Είναι πολύ δύσκολο να πάμε σε ειρήνη στο θέμα του νατοϊκού πολέμου εναντίον της Ρωσίας…Η Ρωσία υπερασπίζεται τις κόκκινες γραμμές της και το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η Ευρώπη και ο Ζελένσκι, που δεν φαίνονται να επιθυμούν την ειρήνη…Η Ευρώπη έχει ένα παρελθόν που δεν θέλει να το ξεχάσει…Η Γερμανία θέλει να πάρει εκδίκηση για την ήττα της μετά από 80 χρόνια…Ο Μακρόν τη δική του εκδίκηση για την ήττα του Ναπολέοντα…Το ίδιο ισχύει για τη Φινλανδία, τη Σουηδία, χώρες των οποίων δεν πρέπει να ξεχνάμε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου…»Ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου μιλά για το «νέο κόσμο» που είχε βεβαίως ξεκινήσει να διαμορφώνεται πολύ πριν από τη συνάντηση της Αλάσκας, αλλά εκεί έγινε ορατός ακόμη και στους πιο δύσπιστους. Προφανώς ο δρόμος για την τελική του διαμόρφωση δεν θα είναι καθόλου εύκολος. Αυτό φαίνεται στην Ουκρανία, όπου η πορεία για την ειρήνη ναρκοθετείται από τους Ευρωπαίους «ηγέτες».«Η διπλωματία προετοιμάζει πόλεμο και ο πόλεμος προετοιμάζεται από τη διπλωματία…Η Ρωσία έχει το πάνω χέρι στο πολεμικό μέτωπο , έχει ηγεσία προχωρημένη, πολεμά με 50 χώρες ,έχει 28.000 κυρώσεις, μέτωπα ανοιχτά παντού», λέει ο κ.Παπαναστασίου. «Οι ευρωπαϊκοί λαοί οφείλουν πολλά στη Ρωσία…Όπως και η Ελλάδα. Η Φιλική Εταιρεία δεν ιδρύθηκε τυχαία στην Οδησσό.», προσθέτει.Ποιος ο ρόλος που μπορούν να παίξουν οι BRICS και το «εργοστάσιο του πλανήτη» που είναι η Κίνα; Τι οικονομίες υπάρχουν στην Κίνα και στη Ρωσία και ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα έναντι των δυτικών οικονομιών; Πως η Κίνα κατόρθωσε να βγάλει από τη φτώχεια 850 εκατομμύρια ανθρώπους σε 30 χρόνια; Αυτό το έχει δηλώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σε τι οφείλεται η παρακμή του ευρωπαϊκού πολιτικού προσωπικού; Μήπως στην επικράτηση της «αεριτζίδικης» οικονομίας που ποδηγέτησε απόλυτα την πολιτική;