Een zachte regen valt gestaag op het blaad’rendak

Van blad tot blad, van tak tot tak

Tik takkend de tak tikkend

De tokkelende noten van een banjospel

De eeuwige waarde van de ziel wordt verzwegen

Intellectueel genot zwelgt dwaasheid op

Wetenschap de banier der imbecielen

Bloy, politiek nooit correct, dacht aan ’s Heeren wegen

Een kunstmatig probleem, het leven zonder God

Mits het gevolg van een weldoordachte keuze

De erfenis der eeuwen het doden van onschuldig leven

Da’s kwalitatief hoogstaand, humanitair, de moderne leuze

In disharmonie de chaos gearrangeerd

In vrede levend als utopie

Van een nieuwe wereldorde

Door humanisten aan ons geleerd

Christenen lopen gehoorzaam in de pas

Voor wereldvrede en een nieuwe wereldorde

Jezus kwam geen vrede brengen

Maar verdeeldheid in het mensenras

Geen orde scheppend in de chaos

Maar mensenharten vernieuwend

Aan Hem bindend in liefde

Dan barst de vrede echt pas los

@2004-02-27 joop van der elst