เราว่าโลกข้างนอกเต็มไปด้วยความทุกข์ ความเดือดร้อน ในโลกเต็มไปด้วยของหนัก มีแต่เรื่องหนัก หนักหัว หนักสมอง หนักจิตใจ ใจเราก็ดิ้นไปเรื่อยๆ อยากจะพ้นไปจากที่ไม่ดี อยากอยู่ในสิ่งที่ดีๆ ใจดิ้นรน มีแต่ความอยาก อยากพ้นไปจากสิ่งที่ไม่ดี แต่ว่ามันพ้นไม่ได้ หนีไปได้ช่วงหนึ่ง เดี๋ยวอารมณ์ที่ไม่ถูกใจมันก็ตามมาอีก ... คนไม่ได้ภาวนาจะโทษคนอื่น โทษสิ่งอื่น ว่านำความทุกข์ความเดือดร้อนมาให้เรา แล้วเราก็ปฏิเสธสิ่งที่ไม่ดี อยากได้สิ่งที่ดี ใจเราก็ร้อนไปด้วย หนักไปด้วย ค่อยๆ ภาวนาไป เราภาวนาเป็น ใจเราเห็นความจริง ใจเข้าถึงธรรมะของจริง มันจะพบว่าโลกข้างนอกจริงๆ แล้วว่างเปล่า ใจเราต่างหากที่วุ่นวาย ภาวนาไม่เป็น แล้วก็โทษว่าสิ่งอื่นทำให้เราวุ่นวาย ภาวนาเป็น เราจะรู้เลยว่า ตัวเราเองสร้างความทุกข์ความวุ่นวายให้จิตใจตนเอง หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 25 ตุลาคม 2563 ไฟล์ 631025 ซีดีแผ่นที่ 87