یه شبِ مهتاب, ماه میاد تو خواب/منو میبره, کوچه به کوچه/باغِ انگوری, باغِ آلوچه/دره به دره, صحرا به صحرا/اون جا که شبا, پشتِ بیشه ها… یه پری میاد, ترسون وُ لرزون...پاشوُ میذاره, تو آبِ چشمه/شونه میکنه, مویِ پریشونیه شبِ مهتاب, ماه میاد تو خواب/منو میبره, تهِ اون درّهاونجا که شبا, یکّه وُ تنها/تک درختِ بید, شادُ پُر امیدمیکنه به ناز, دستشوُ دراز/که یه ستاره, بچکه مثِ یه چیکه بارونبهجای میوهاش, سَرِ یه شاخهاش، بشه آویزونیه شبِ مهتاب, ماه میاد تو خواب… منو میبره, از توی زندونمثِ شب پَره, با خودش، بیرون… میبره اون جا, که شبِ سیا…تا دمِ سحر, شهیدای شهر… با فانوسِ خون, جار میکشنتو خیابونا… سرِ میدونا… عمو یادگار… مردِ کینه دار…مستی یا هشیار؟! خوابی یا بیدار؟!مستیم وُ هشیار! شهیدای شهر/خوابیم وُ بیدار! شهیدای شهرآخرش یه شب, ماه میاد بیرون/از سرِ اون کوه, بالای درهروی این میدون, ماه میشه خندون [رد میشه خندون!]یه شب, ماه میــــــــاد…فرهاد مهرادشعر: احمد شاملوملودی: اسفندیار منفردزاده