Ga er maar aanstaan: de boze buurman, de altijd gestreste manager, je achterdochtige achternichtje, een kritische moeder en de partner wiens glas altijd half leeg is. En jij die ontdekt hebt dat je essentie pure positiviteit is. Hoe deal je dan met je tegenpolen die steeds maar weer in negativiteit schieten? Probeer je de ander uit het donker over te laten lopen naar de lichte kant, of is er iets anders te zien?