“จงรักตัวเอง” ประโยคเพียงสั้นๆ ที่ดูเรียบง่าย แต่การปฏิบัติจริงนั้นช่างยากเย็นแสนเข็ญ เป็นเรื่องปกติธรรมดาของมนุษย์คิดมากที่มักจะสังเกตเห็นถึงความผิดพลาดของตัวเองอยู่บ่อยๆ ไม่ว่าจะทำอย่างไร เราก็ดีไม่พอในสายตาของคนอื่น แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือ เราดีไม่พอแม้ในสายตาของตัวเอง ความคิดเช่นนี้เปรียบเสมือนยาพิษอ่อนๆ ที่ไม่ทำร้ายเราจนเจ็บปางตาย แต่คอยกัดกินหัวใจของเราไปทีละน้อย จนไม่มีทางที่จะซ่อมแซมกลับมาเป็นอย่างเดิมได้