De projecten van Pieter Paul Pothoven beginnen vaak met een historisch object, die hij van betekenis laat veranderen om - vanuit het heden - een andere relatie met het verleden aan te gaan. Zo werd de houten lepel waarmee zijn opa gevangen zat in de Tweede Wereldoorlog een monument voor de zwijgzaamheid binnen zijn familie. En plaatst de uit VOC-kisten opgetrokken voorgevel van een vergaderadres van activisten RaRa, hun anti-racismeprotest via aanslagen op Makro-magazijnen en Shell-tankstation uit de jaren ‘80 en ‘90 in een breder historisch kader.