Café Weltschmerz

‘Een jonge, progressieve beweging voor een daadkrachtig en humaan Europa. Volt wil Europa nieuw leven inblazen. En daarom heeft Volt de eerste en enige échte Europese partij opgericht. Actief in alle lidstaten van de EU.’ Zo staat het op de website van Volt.

Reinier van Lanschot (29) is lijstaanvoerder van Volt Nederland. Geboren in Frankrijk en opgegroeid in de omgeving van Haarlem. Na zijn studie rechten in Utrecht en Amsterdam, heeft hij voor Ahold gewerkt, O.a. in een winkel in Lelystad en op de commerciële afdeling van Albert Heijn.

Chris Alberts praat met hem in opmaat naar de Europese verkiezingen 2019.

Wie is er Nu tegen samenwerking in Europa en wat betekend solidariteit in dat verband? Een column van Sven Hulleman over de Babylonische spraakverwarring mbt Europa, gevoed door de redactionele Brusselse propaganda in onze Nederlandse kranten.

Dit gesprek is de vierde aflevering uit de serie van Geert Dales met jongeren.

Olivier Boon (1993) is een jonge, innoverend fysiotherapeut, opgegroeid tijdens de internet revolutie. Over een leven zonder internet heeft hij van zijn ouders veel gehoord. Die enorme veranderingen zijn voor hemzelf nog steeds spectaculair.

Het profiel van een jonge zorg ondernemer, innoverend en met een positive blik naar de toekomst.

Dit gesprek is de vierde aflevering uit de serie van Geert Dales met jongeren.

Olivier Boon (1993) is een jonge, innoverend fysiotherapeut, opgegroeid tijdens de internet revolutie. Over een leven zonder internet heeft hij van zijn ouders veel gehoord. Die enorme veranderingen zijn voor hemzelf nog steeds spectaculair.

Het profiel van een jonge zorg ondernemer, innoverend en met een positive blik naar de toekomst.

Wie is er Nu tegen samenwerking in Europa en wat betekend solidariteit in dat verband? Een column van Sven Hulleman over de Babylonische spraakverwarring mbt Europa, gevoed door de redactionele Brusselse propaganda in onze Nederlandse kranten.

Op 20 maart 1979 had in een kerkje in Montfort-l’Amaury, ten westen van Parijs, een uitvaartdienst plaats. Het was een sobere plechtigheid, ondanks de aanwezigheid van de Franse president, regeringsleiders, ministers en tal van andere hoogwaardigheidsbekleders.

Het was ook een gewone katholieke eredienst. Tot er plotseling, tegen het einde van de plechtigheid, een Amerikaans koor het patriottische Amerikaanse strijdlied ‘The Battle Hymn of the Republic’ aanhief - een lied dat dateert uit de Amerikaanse Burgeroorlog.

De uitvaartdienst was die voor Jean Monnet, in 1888 geboren in de zuidwestelijke Franse stad Cognac en op het moment van zijn overlijden al tientallen jaren een legendarische figuur als ‘De vader van Europa’.

Scholieren en studenten in alle landen van de Europese Unie krijgen van jongs af aan te horen dat de Europese Unie opgericht is om oorlog te voorkomen en welvaart te brengen en dat het allemaal begonnen is met een Gemeenschap van Kolen en Staal.

Gerard Aalders schreef het boek 'Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) als speelbal van Den Haag'. Een ontnuchterend verslag van de zeventien jaren die hij doorbracht in de slangenkuil aan de Amsterdamse Herengracht. Zo ontdekte hij O.a. dat Prins Bernhard onmiskenbaar fout was in de oorlog (en brieven ondertekende met 'Heil Hitler'), maar het werd hem door zijn superieuren

allerminst in dank afgenomen toen hij daarover publiceerde. In het gesprek met Argus-hoofdredacteur Rudie Kagie vertelt hij hoe zijn pogingen om de naweeën van de Tweede Wereldoorlog objectief te onderzoeken stelselmatig werden gedwarsboomd door politiek Den Haag en het Koninklijk Huis.

Marie-Thérèse ter Haar van de Rusland & Oost-Europa Academie is de grande dame van de Nederlands-Russische betrekkingen. Sinds begin jaren tachtig, toen Rusland nog onderdeel uitmaakte van de Sovjet-Unie, zet ze zich in voor een beter wederzijds begrip tussen de landen. Zij begeleidde Nederlandse multinationals op de Russische markt. Shell, ABN Amro, Rabobank, Philips, Campina en Grolsch. Zij woont deels in Nederland, deels in Rusland. In Nederland geeft zij lezingen over Rusland-gerelateerde onderwerpen en verzorgt zij solovoorstellingen over de levens van de tsarina’s Catharina de Grote en Alexandra Romanov. Verder verzorgt zij culturele groepsreizen; zowel naar Rusland als naar andere voormalige sovjet-republieken.

Ter Haar stelt dat er weinig klopt van het algemene beeld dat Nederlanders van Rusland hebben, en dat de politiek en media hiervoor verantwoordelijk zijn. Op 9 mei organiseert zijn in Arnhem een vredestocht, waarin behalve Nederlanders, ook burgers meelopen uit de voormalige sovjetrepublieken.

Marie-Thérèse ter Haar van de Rusland & Oost-Europa Academie is de grande dame van de Nederlands-Russische betrekkingen. Sinds begin jaren tachtig, toen Rusland nog onderdeel uitmaakte van de Sovjet-Unie, zet ze zich in voor een beter wederzijds begrip tussen de landen. Zij begeleidde Nederlandse multinationals op de Russische markt. Shell, ABN Amro, Rabobank, Philips, Campina en Grolsch. Zij woont deels in Nederland, deels in Rusland. In Nederland geeft zij lezingen over Rusland-gerelateerde onderwerpen en verzorgt zij solovoorstellingen over de levens van de tsarina’s Catharina de Grote en Alexandra Romanov. Verder verzorgt zij culturele groepsreizen; zowel naar Rusland als naar andere voormalige sovjet-republieken.

Ter Haar stelt dat er weinig klopt van het algemene beeld dat Nederlanders van Rusland hebben, en dat de politiek en media hiervoor verantwoordelijk zijn. Op 9 mei organiseert zijn in Arnhem een vredestocht, waarin behalve Nederlanders, ook burgers meelopen uit de voormalige sovjetrepublieken.

Gerard Aalders schreef het boek 'Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) als speelbal van Den Haag'. Een ontnuchterend verslag van de zeventien jaren die hij doorbracht in de slangenkuil aan de Amsterdamse Herengracht. Zo ontdekte hij O.a. dat Prins Bernhard onmiskenbaar fout was in de oorlog (en brieven ondertekende met 'Heil Hitler'), maar het werd hem door zijn superieuren

allerminst in dank afgenomen toen hij daarover publiceerde. In het gesprek met Argus-hoofdredacteur Rudie Kagie vertelt hij hoe zijn pogingen om de naweeën van de Tweede Wereldoorlog objectief te onderzoeken stelselmatig werden gedwarsboomd door politiek Den Haag en het Koninklijk Huis.