Davíð Þór Jónsson prestur í Laugarneskirkju viðurkennir að saga hans sé ekki öll falleg og til fyrirmyndar. Þegar hann tók fyrst við prestakalli efuðust sumir um þjóðþekktan grínistann hlutverkinu og stundum hefur fólk afþakkað þjónustu hans vegna fortíðarinnar. Fleiri hafa þó leitað til sérstaklega til hans í trausti um að mæta ekki siðferðislegu yfirlæti.

Séra Davíð Þór Jónsson Radíusbróðir og prestur í Laugarneskirkju kveðst almennt séð ekki vera kjaftfor maður. Fúkyrðin sem hann brúkar þegar ástæðan er ærin eru allavega ekki þau ljótustu en stundum þarf hann að tjá skoðun sína um það sem honum mislíkar. „Ég reyni bara að sníða orðfæri mitt að því sem hentar tilefninu hverju sinni. Það er meira þannig að manni blöskrar eitthvað eða svíður svo mikið að maður verður bara að leyfa sér að segja eitthvað eins og: Þetta er argasta kjaftæði. Því frjálslega farið með staðreyndir eða vafasamar fullyrðingar ná ekki að fanga hve óforskammað það er sem maður er að gagnrýna.“

Þetta gerist þegar prestinum ofbýður og það gerist stundum. „Böl mitt og blessun í senn er þessi réttlætiskennd sem ég er fæddur með og kemur mér stundum í uppnám þegar henni er gróflega misboðið.“ Davíð Þór sagði frá fortíðinni, prestsstarfinu, gagnrýninni og ljóðabók sem hann er að senda frá sér.