deBuren

Freespace Nieuwzuid bracht een nummer uit onder de titel 'Het verweesde denken'. Is met de dood van Jacques Derrida een einde gekomen aan een bepaald tijdperk? Ook Jean Baudrillard, Philippe Lacoue-Labarthe, Jos Brink en André Hazes verlieten dit tranendal en lieten ons verweesd achter. Of  is het denken sowieso altijd verweesd en heeft treuren dus geen zin? Hoe moet het nu verder? Nieuwzuid nam bij deBuren plechtig afscheid van de overledenen. De lijkredes werden uitgesproken door Stefan Hertmans, Rudi Visker en Joost de Bloois. Ceremoniemeester was Erwin Jans.

Aflevering in de reeks Homo Universalis over de biomedische wetenschappen. Joël De Ceulaer in gesprek met hersenonderzoeker Dick Swaab: over zijn controversiële onderzoek naar seksuele differentiatie van hersenen, zowel de verschillen tussen mannen en vrouwen als die tussen homo- en heteroseksuelen. Maar ook over depressie, over (zelf)bewustzijn en hersendood. Over het materialistische wereldbeeld in filosofisch perspectief dat er verantwoordelijk voor is dat Dick Swaab overtuigd is dat God niet bestaat. En over de dreiging van Intelligent Design.

Omdat het biomedische onderzoek ruime aandacht krijgt maar soms ook te veel doet dromen van onmogelijke oplossingen, koos deBuren ervoor om in de reeks Homo Universalis drie autoriteiten uit de biomedische sector uit te nodigen. Stamcelonderzoekster Catherine Verfaillie was de eerste van de drie. Ze verwierf wereldfaam met haar doorbraak in het stamcelonderzoek en de ontdekking van 'multipotent adult progenitor' cellen of kortweg MAP-cellen, de wetenschappelijke term die altijd met haar naam verbonden zal blijven. In 2005 werd ze net niet gekozen tot West-Vlaming van het jaar (dat werd Laura Lynn, nvdr). Maar het scheelde niet veel of ze was de voorgangster van Tia Hellebaut geweest. Joël De Ceulaer in gesprek met Catherine Verfaillie over atletiek, haar keuze voor geneeskunde bij gebrek aan alternatief, EPO, haar gedrevenheid om cellen gelukkig te maken en de mogelijkheden die zich daardoor aandienen. En uiteraard over de Verenigde Staten en Europa: de verschillen in manieren van leven, de mogelijkheden voor onderzoekers, en de tolerantie ten overstaan van moslims.

Europarlementariërs Jan Marinus Wiersma en Joost Lagendijk schreven een nieuw boek, waarin zijn pleiten voor een actievere democratiseringspolitiek door de EU in moslimlanden rond de Middellandse Zee. Europa heeft door milde pressie in Turkije al veel voor elkaar gekregen, maar in landen als Egypte en Marokko ligt nog een dankbare taak te wachten.  Ook zonder dat uitzicht kan worden geboden op EU-lidmaatschap zou de EU zich moeten inzetten voor democratisering van die landen. Daarbij moet de dialoog met de islamisten niet worden geschuwd, vinden zij. Over deze en andere stellingen uit het boek Sturen bij de moslimburen gingen zij bij deBuren in debat met SP.A-schepen Selahattin Koçak en Middenoostendeskundige Bertus Hendriks.

Hoe zit de relatie met de VS in Nederland, Vlaanderen en Europa historisch in elkaar? Hoe is in de Lage Landen de relatie veranderd onder George W. Bush? En, met de Amerikaanse verkiezingen op komst, wat zijn de toekomstscenario's? Het zijn maar enkele van de vragen waarover Nederlands columnist en Amerika-deskundige Maarten van Rossem in debat ging met oud-journalist en Amerika-deskundige Miel Dekeyser én zijn opvolger bij de radio, Bert De Vroey.

Naema Tahir is schrijfster. Haar eerste roman Eenzaam heden, over een Pakistaanse migrante, is zopas verschenen. Ze regaeerde tijdens een debat bij deBuren op het boek Manliness van Harvey C. Mansfield. Ze ziet geen heil in zijn neo-conservatieve rollenpatroon.

De Nederlandse publicist Paul Scheffer en Louis Tobback gingen bij deBuren in debat over multiculturaliteit, naar aanleiding van het grote succes van Het land van aankomst, Paul Scheffers langverwachte boek over migratie dat eind 2007 verscheen. Tijdens het debat zei Louis Tobback herhaaldelijk dat links in Vlaanderen nooit de problemen van de multiculturele samenleving onder ogen heeft willen zien. Scheffer en Tobback hadden het tijdens het debat uitvoerig over wat nu de origine is van de problemen van de multiculturele samenleving, en daarin verschilden ze grondig van mening.

deBuren droeg bij aan Meeting Points 5, een festival voor actuele kunst, georganiseerd door het Young Arab Theatre Fund. De bekende Egyptisch-Engelse schrijfster en publiciste Ahdaf Soueif gaf een presentatie met de titel 'There is no I'. Ahdaf Soueif is auteur van de bestseller The Map of Love, politiek en cultureel commentator, en schrijft regelmatig in onder meer The Guardian. Een verzameling van haar essays, Mezzaterra: Fragments from the Common Ground, werd in 2004 gepubliceerd.

"Opzij is nu succesvoller dan Voetbal International! Iedereen kan dat blad op de salontafel leggen en zeggen dat 'ie juist is in de feministische leer." Dat concludeerde Hedy d'Ancona afgelopen dinsdag bij deBuren in een gesprek met Leona Detiège en moderator Mark Schaevers over feminisme en politiek. Ze hadden het over de feministische golven in Vlaanderen en Nederland, feminisme in de politiek, spruitjeslucht, gevulde flensjes en hardop je mening zeggen. Kon u er niet bij zijn, maar wilt u toch op de hoogte zijn van de feministische stand van zaken,  luister dan naar de impressie van deze interessante avond.

In een tijd waarin vooral jong politiek geweld de krantenkoppen haalt, wil deBuren politici aan het woord laten met een lange staat van dienst. Decroo en Korthals Altes zijn beiden Minister van Staat en prominente liberalen. Liberalosauriërs. Het was het woord waarmee moderator Rik Van Cauwelaert zijn twee praatgasten in het begin van het gesprek typeerde. "Een Raad van Wijzen hoeft in België eigenlijk niet meer gevormd te worden", sprak hij beide heren toe, "want die hebben we vanavond al bij deBuren". Niet onbelangrijk was de gelijkenis die Korthals Altes in de toekomst ziet ontstaan tussen Nederland en België: volgens hem wordt Nederland bij de volgende verkiezingen net zo onbestuurbaar als België.