Kamieniem może rzucić ten, kto choć raz nie wypowiedział tych lub podobnych w znaczeniu słów.
O czyn one tak naprawdę mówią, jak mogą zostać odebrane, i co możemy zrobić w zamian?

Dziecko, które nie dostrzega, że inni ludzie nie mają ochoty na wchodzenie w kontakt z nim w danym momencie - jak zadbać o granice nagabywanych ludzi oraz wesprzeć samo dziecko?
A także pytanie wkraczające w obszar tabu - jak kochać "trudne" dziecko?

W tym odcinku wspominam o:
Książce Daniela Siegela "Potęga obecności"

Co mają wspólnego łzy z rozbieraniem się?
Dlaczego tak często trudno nam z naszymi lub czyimiś łzami?
Czy płacz jest oznaką nieradzenia sobie z wyzwaniami?
Czy łzy mogą być formą manipulacji?

Jesteś dla niej/dla niego zbyt łagodna.
Może po prostu czasem trzeba nieco ostrzej.

Jak to jest z tą łagodnością? Czy faktycznie wyziera z niej bezradność, a ludzie łagodni są często nieskuteczni?
Czy łagodność może przyjść z pomocą naszym relacjom?

W tym odcinku wpsominam o:

- tekście Gosi Stańczyk https://www.gosiastanczyk.pl/nie-klosz-a-wsparcie-czyli-jak-wspierac-dzieci-w-radzeniu-sobie-z-napieciem/
- teorii poliwagalnej http://neuropsychologia.org/teoria-poliwagalna-proba-ewolucyjnej-odpowiedzi-o

Łatwość to jedna z najbardziej niezaspokojonych potrzeb rodziców małych dzieci oraz - w ogólnym ujęciu - potrzeba często niedoceniana, może nawet "wyszydzana". Życie nie jest przecież łatwe i nikt nie powiedział, że będzie.

Czy faktycznie? Czy dążenie do ułatwiania sobie różnych spraw to coś niestosownego?
Co mogę zrobić, by ułatwić sprawy trudne, i co, gdy czegoś ułatwić się nie da?
I dlaczego potrzebna nam równowaga między "łatwym" a "trudnym"?

W tym odcinku wspominam o:

decyzjach Magdaleny Komsty https://www.wymagajace.pl/jak-zwykle-sniadanie-wplywa-na-moja-zlosc/
książce Esencjalista https://lubimyczytac.pl/ksiazka/274606/esencjalista

Jak wspierać dziecko, które nie wierzy w siebie, przewiduje swoją porażkę w najdrobniejszym wyzwaniu, a nawet czuje się niekochane przez rodzica?
A także, czy wystarczy być jedyną osobą w otoczeniu dziecka, która wspiera w regulacji emocji, by pomóc mu rozwinąć zdrowe mechanizmy samoregulacji?
Oraz o tym, jak żyć, słysząc wielokrotnie w ciągu dnia pytanie "a ciemu?"

Co tak naprawdę kryje się pod poczuciem bycia lekceważonym i jak możemy zareagować, gdy ktoś w naszym odczuciu nas lekceważy?

Czy "dobrze" może wystarczyć?
Dlaczego dążenie do "lepiej" potrafi zabijać?
Czym jest mistrzostwo?
Gdzie tkwi pułapka stawiania sobie celów i jak ją obejść?


W tym odcinku wspominam o książkach:
Kristin Neff "Jak być dobrym dla siebie"
Daniel Pink "Drive. Kompletnie nowe spojrzenie na motywację"

Lekkość, bo mamy odhaczone zadania na liście, czy też lekkość w wykonywaniu tychże zadań? Czy można uczynić przyjemniejszymi obowiązki, które do ulubionych nie należą i co może mieć z tym wspólnego latawiec?



W tym odcinku wspominam o:
książce Jean Liedloff "W głębi kontinuum"

Czy "lenistwo" może wiązać się z poczuciem własnej wartości?
Dlaczego "bycie leniwym" częściej dotyka chłopców niż dziewczęta?
W jaki sposób diagnoza "lenistwo" może zafałszowywać rzeczywistość i utrudniać ofiarowanie wsparcia drugiej osobie?