Madame Monday - po dorosłemu

Jeżeli ostatnio coraz częściej pojawia się w Twojej głowie myśl: „To nie tak miało wyglądać moje życie”, ten odcinek może pomóc Ci lepiej zrozumieć, skąd bierze się to poczucie.Czy zdarza Ci się myśleć, że gdyby kiedyś udało Ci się podjąć inną decyzję, Twoje życie wyglądałoby dziś zupełnie inaczej? Że trzeba było wyjechać, zakończyć związek wcześniej, wybrać inne studia, zmienić pracę albo odważyć się na coś, na co wtedy zabrakło sił?Czasami tęsknimy za życiem, którego nigdy nie przeżyliśmy. Za możliwościami, których nie wykorzystaliśmy, za marzeniami, z których zrezygnowaliśmy, i za wersjami siebie, którymi nigdy się nie staliśmy.Ale czy ten żal zawsze oznacza, że źle wybraliśmy?W tym odcinku Madame Monday przyglądam się psychologii żalu, myśleniu kontrfaktycznemu i temu, dlaczego po latach tak łatwo idealizujemy alternatywne scenariusze własnego życia.Opowiadam również o czymś, co szczególnie interesuje mnie w pracy terapeutycznej: czasami zaczynamy żałować życia, którego nie przeżyliśmy, ponieważ jesteśmy skrajnie wyczerpani tym, które prowadzimy.Fantazjujemy o innym partnerze, innym zawodzie, innym mieście. Tymczasem być może najbardziej brakuje nam odpoczynku, autonomii, wsparcia i przestrzeni na własne potrzeby.Porozmawiamy także o tym, dlaczego nie wszystkie życiowe możliwości były dla nas rzeczywiście dostępne, jak odróżniać własne niespełnione pragnienia od oczekiwań innych ludzi oraz kiedy uporczywe rozpamiętywanie przeszłości może wiązać się z depresją, ruminacjami i pogorszeniem zdrowia psychicznego.Zastanowimy się również, co zrobić z żalem za tym, czego nie da się już odzyskać, i jak rozpoznać potrzeby, na które być może nadal możemy odpowiedzieć.A jak jest u Ciebie? Czy zdarza Ci się tęsknić za życiem, którego nie udało się przeżyć? A może takie myśli pojawiają się szczególnie w okresach zmęczenia, przeciążenia i życiowych kryzysów?Podziel się swoimi refleksjami w komentarzu.Zapraszam do słuchania i subskrybowania kanału Pani Flis.🎧 Jeśli cenisz Madame Monday i chcesz, żeby ten podcast mógł się rozwijać, możesz wspierać moją twórczość na Patronite:👉 https://patronite.pl/https://patronite.pl/madamemondayKażde wsparcie pomaga mi tworzyć kolejne odcinki, poruszać ważne tematy i rozwijać przestrzeń do rozmów o psychologii bez uproszczeń.Jeśli ten odcinek był dla Ciebie ważny, zostaw komentarz. Jestem ciekawa, czy zdarzyło Ci się kiedyś nazwać autosabotażem coś, co z perspektywy czasu okazało się próbą ochrony siebie.Dziękuję, że tu jesteś!Joanna Flis

Dlaczego tak często robimy coś, co oddala nas od życia, którego pragniemy? Odkładamy ważne decyzje, wycofujemy się z dobrych relacji, rezygnujemy z własnych planów, choć przecież bardzo nam na nich zależy. Wiemy, co mogłoby nam pomóc, a mimo to robimy coś zupełnie odwrotnego.Zwykle nazywamy to autosabotażem. Ale czy naprawdę chodzi o działanie przeciwko sobie?W tym odcinku Madame Monday przyglądam się autosabotażowi z nieco innej perspektywy. Opowiadam o tym, dlaczego zachowania, które wydają się dla nas szkodliwe, mogą pełnić funkcję ochronną. O unikaniu dyskomfortu, lęku przed zmianą, wewnętrznych konfliktach i o tym, dlaczego czasami tak bardzo próbujemy zadbać o siebie tu i teraz, że zapominamy o sobie w przyszłości.Porozmawiamy też o tym, jak przestać walczyć ze sobą i zacząć rozumieć mechanizmy, które stoją za naszymi decyzjami.🎧 Jeśli cenisz Madame Monday i chcesz, żeby ten podcast mógł się rozwijać, możesz wspierać moją twórczość na Patronite:👉 https://patronite.pl/https://patronite.pl/madamemondayKażde wsparcie pomaga mi tworzyć kolejne odcinki, poruszać ważne tematy i rozwijać przestrzeń do rozmów o psychologii bez uproszczeń.Jeśli ten odcinek był dla Ciebie ważny, zostaw komentarz. Jestem ciekawa, czy zdarzyło Ci się kiedyś nazwać autosabotażem coś, co z perspektywy czasu okazało się próbą ochrony siebie.Dziękuję, że tu jesteś!Joanna Flis#Autosabotaż #Psychologia #MadameMonday #JoannaFlis #PaniFlis

Czym są granice?Jak jest stawiać właściwie?Dlaczego czasem to nie działa?O tym wszystkim opowiadam Wam w najnowszym odcinku Madame Monday :) Dobrego odsłuchu. www.joasiaflis.comInstagram @joannaflispsycholozka

W tym odcinku przyglądam się temu, dlaczego coraz trudniej znosimy cudze tempo, potrzeby, różnice, rozczarowania i zwykły interpersonalny dyskomfort. Czy inni ludzie faktycznie stali się bardziej nieznośni, czy może my mamy coraz mniejszą tolerancję na frustrację, brak kontroli i napięcie w relacjach?Mówię też o granicy między ochroną siebie a unikaniem ludzi, o tym, kiedy „stawianie granic” naprawdę nas chroni, a kiedy staje się sposobem na uciekanie od konfliktu, irytacji i ambiwalencji. O tym, że nie każda trudna emocja jest dowodem na toksyczność relacji i że dobra relacja nie jest relacją bez napięcia.To odcinek o irytacji, bliskości, frustracji i o pytaniu, którego być może zadajemy sobie dziś za rzadko:czy potrafię znieść to, że drugi człowiek nie jest mną?www.joasiaflis.com

Co ze mną nie tak? 3 lata później

Nadzieja

Czy można wiedzieć, kim się jest i jednocześnie nie czuć, że jest się sobą?

Można.

Depersonalizacja i derealizacja należą do najbardziej osobliwych doświadczeń psychicznych. Człowiek może patrzeć na własne ciało i wiedzieć, że jest jego, a jednocześnie doświadczać go jako obcego. Może znajdować się we własnym mieszkaniu, rozpoznawać każdy przedmiot i mimo to mieć wrażenie, że wszystko wygląda jak scenografia albo sen.

Co szczególnie ważne: zazwyczaj nie oznacza to utraty kontaktu z rzeczywistością.

Osoba doświadczająca derealizacji najczęściej wie: „świat jest prawdziwy”. Problem polega na tym, że przestaje czuć jego realność.

I właśnie dlatego depersonalizacja i derealizacja są tak fascynujące klinicznie. Pokazują różnicę między wiedzieć a doświadczać.

Krótkotrwałe epizody mogą pojawić się podczas silnego stresu, paniki, wyczerpania czy innych stanów przeciążenia i same w sobie nie oznaczają zaburzenia psychicznego.

Istnieje jednak również formalna diagnoza: zaburzenie depersonalizacji-derealizacji - DDD, należące w ICD-11 do grupy zaburzeń dysocjacyjnych.

I tutaj zaczynają się pytania, które interesują mnie najbardziej.

Dlaczego człowiek może przestać czuć własne emocje jako „swoje”?

Co właściwie sprawia, że każdego dnia bez zastanowienia wiemy:
to moje ciało, moje wspomnienie, moje życie, to ja?

Dlaczego depersonalizacja tak często pojawia się podczas paniki?

I dlaczego próba ciągłego sprawdzania:

„Czy już czuję się normalnie?”
„Czy świat znowu wygląda prawdziwie?”
„Czy nadal jestem sobą?”

może paradoksalnie podtrzymywać problem?

W nowym odcinku Madame Monday „Czy można nie czuć własnego życia?” opowiadam o depersonalizacji, derealizacji i szerzej - dysocjacji.

Tłumaczę:

– czym depersonalizacja różni się od derealizacji,
– gdzie przebiega granica między przejściowym doświadczeniem a DDD,
– dlaczego DDD zaliczamy do zaburzeń dysocjacyjnych,
– czym różni się ono od psychozy i DID,
– co wiemy o związku dysocjacji z traumą, lękiem i paniką,
– czym jest interocepcja i co może mieć wspólnego z poczuciem własnego „ja”,
– oraz co współczesne badania mówią o leczeniu.

Nowy odcinek Madame Monday już jest.

Wyzwania w relacji z ciałem. Rozmowa z Kamilą Szczawińską o ciele, akceptacji siebie i presji współczesnego świata.

Kiedy kupowanie staje się problemem?

„Dla dobra dziecka” - to zdanie w czasie rozwodu i rekonstrukcji rodziny odmieniane przez wszystkie przypadki. Ale czy zawsze słusznie?

Co, jeśli powoływane „dobro dziecka” niewiele ma wspólnego z jego realnymi potrzebami, a dużo bardziej służy interesom dorosłych?

O tym, czym naprawdę jest dobro dziecka i jak chronić je w czasie rozstania rodziców, rozmawiam z Justyną Żukowską-Gołębiewską - psycholożką, psychotraumatolożką, mediatorką rodzinną i autorką książki „Dla dobra dziecka” i ekspertką projektu Młode Głowy.