Sign up to save your podcasts
Or
Share Ganj e Hozour Programs
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Ganj e Hozour Programs
By Parviz ShahbaziTechnology
Ganj e Hozour Programs episodes
- Ganj e Hozour Program #460برنامه شماره ۴۶۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامه3 hr 27 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #459برنامه شماره ۴۵۹ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۴۸ای داده جان را لطف تو خوشتر ز مستی حالتیخوشتر ز مستی ابد بی‌باده و بیآلتییک ساعتی تشریف ده جان را چنان تلطیف دهآن ساعتی پاک از کی و تا کی، عجایب ساعتیشاهنشه یغماییی کز دولت یغمای تویاغی به شادی منتظر تا کی کنی تو غارتیجان چون نداند نقش خود یا عالم جان بخش خودپا می نداند کفش خود کان لایق است و بابتیپا را ز کفش دیگری هر لحظه تنگی و شریوز کفش خود شد خوشتری پا را در آن جا راحتیجان نیز داند جفت خَود وز غیب داند نیک و بدکز غیب هر جان را بود درخورد هر جان ساحتیجانی که او را هست آن محبوس از آن شد در جهانچون نیست او را این زمان از بهر آن دم طاقتیچون شاه زاده طفل بُد پس مخزنش بر قفل بُدخلعت نهاده بهر او تا برکشد او قامتیتو قفل دل را باز کن قصد خزینه راز کندر مشکلات دو جهان نبود سؤالت حاجتیخمخانه مردان دل است وز وی چه مستی حاصل استطفلی و پایت در گل است پس صبر کن تا غایتیتا غایتی کز گوشه‌ای دولت برآرد جوشهایاز دور گردی خاسته تابان شده یک رایتیبنوشته بر رایت که این نقش خداوند شمس دیناز مفخر تبریز و چین اندر بصیرت آیتیمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۸۱ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شدهوز گفت و فکرت بس صُوَر در غیب آبستن شدهاندیشه جز زیبا مکن کو تار و پود صورت استز اندیشه ای احسن تَنَد هر صورتی احسن شدهزان سوی کاندازی نظر آن جنس می آید صُوَرپس از نظر آید صُوَر اَشکال مرد و زن شدهمولوی، مثنوی، دفتر پنجم ، بیت ۱۵۳۷بیان آنک عطای حق و قدرت، موقوف قابلیت نیست هم‌چون داد خلقان کی آن را قابلیت باید زیرا عطا قدیم است و قابلیت حادثِ عطا صفت حق است و قابلیت صفت مخلوق و قدیم موقوفِ حادث نباشد و اگر نه حدوث محال باشدچارهٔ آن دل عطای مُبدلیستداد او را قابلیت شرط نیستبلک شرط قابلیت داد اوستداد لُبُّ و قابلیت هست پوستاینک موسی را عصا ثُعبان شودهمچو خورشیدی کَفَش رخشان شودصد هزاران معجزات انبیاکه آن نگنجد در ضمیر و عقل مانیست از اسباب تَصریف خداستنیستها را قابلیت از کجاستقابلی گر شرط فعل حق بُدیهیچ معدومی به هستی نامدیسنتی بنهاد و اسباب و طُرُقطالبان را زیر این اَزْرَق تُتُقبیشتر احوال بر سُنَّت رودگاه قدرت خارِق سُنَّت شودسنت و عادت نهاده با مزهباز کرده خَرق عادت معجزهبیسبب گر عِز به ما موصول نیستقدرت از عَزل سبب معزول نیستای گرفتار سبب بیرون مپَرلیک عَزل آن مسَبِّب ظَن مبَرهر چه خواهد آن مسَبِّب آوردقدرت مطلق سببها بر دَرَدلیک اغلب بر سبب رانَد نَفاذتا بداند طالبی جستن مرادچون سبب نبود چه ره جوید مریدپس سبب در راه می‌باید بدیداین سببها بر نظرها پردههاستکه نه هر دیدار صُنعش را سزاستدیدهای باید سبب سوراخ کنتا حُجُب را بَر کَنَد از بیخ و بُنتا مسبِّب بیند اندر لامکانهرزه داند جهد و اَکساب و دکاناز مسبِّب می‌رسد هر خیر و شرنیست اسباب و وسایط ای پدرجز خیالی مُنعقِد بر شاهراهتا بماند دور غفلت چند گاه3 hr 13 min
- Ganj e Hozour Program #94برنامه شماره ۹۴ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهحافظ، دیوان اشعار، شماره ۳۷بیا که قصر امل سخت سست بنیادستبیار باده که بنیاد عمر بر بادستغلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادستچه گویمت که به میخانه دوش مست و خرابسروش عالم غیبم چه مژده‌ها دادستکه ای بلندنظر شاهباز سدره نشیننشیمن تو نه این کنج محنت آبادستتو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیرندانمت که در این دامگه چه افتادستنصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آرکه این حدیث ز پیر طریقتم یادستغم جهان مخور و پند من مبر از یادکه این لطیفه عشقم ز ره روی یادسترضا به داده بده وز جبین گره بگشایکه بر من و تو در اختیار نگشادستمجو درستی عهد از جهان سست نهادکه این عجوز عروس هزار دامادستنشان عهد و وفا نیست در تبسم گلبنال بلبل بی دل که جای فریادستحسد چه می‌بری ای سست نظم بر حافظقبول خاطر و لطف سخن خدادادست0 min
- Ganj e Hozour Program #93برنامه شماره ۹۳ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، شماره ۱۹۹۷هر که را گشت سر از غایت برگردیدنساکنان را همه سرگشته تواند دیدنهر کی از ضعف خود اندر رخ مردان نگردبر دو چشم کژ او فرض بود خندیدنهر کی صفرا شودش غالب از شیرینیتلخ گردد دهنش گاه شکر خاییدنعقل میدانی او خود خر لنگ افتاده استدر براق احدی دید کسی لنگیدنای کسی کز حدثان در حدثی افتادیچون چنینی تو روا نیست تو را جنبیدنباید اول ز حدث سوی قدم پیوستنوانگهان بر قدمش نیمچه‌ای ببریدنخانه شاه بزن نقب اگر نقب زنیگوهری دزد از آن خانه گه دزدیدنمن علامات گهر گفتم لیکن چه کنمکورموشی چو ندارد نظر بگزیدنشمس تبریز سخن‌های تو می بخشد چشملیک کو گوش که داند سخنت بشنیدن0 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #458برنامه شماره ۴۵۸ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیمتن نوشته شده برنامه با فرمت PDFتمامی اشعار این برنامه، PDF مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۷۶ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفتهای انجُم و چرخ و فلک اندر هوا پا کوفتهتا گاو و ماهی زیر این هفتم زمین خرم شدههر برج تا گاو و سَمَک اندر علا پا کوفتهانگور دل پرخون شده رفته به سوی میکدهتا آتشی در می‌زده در خُنْب‌ها پا کوفتهدل دیده آب روی خود در خاک کوی عشق اوچون آن عنایت دید دل اندر عَنا پا کوفتهجان همچو ایوب نبی در ذوق آن لطف و کرمبا قالب پرکِرمِ خود اندر بلا پا کوفتهخلقی که خواهند آمدن از نسل آدم بعد از اینجانهای ایشان بهر تو هم در فنا پا کوفتهاندر خرابات فنا شاهنشهان محتشمهم بی‌کله سرور شده هم بی‌قبا پا کوفتهقومی بدیده چیزکی عاشق شده لیک از حسداز کبر و ناموس و حیا هم در خلاء پا کوفتهاصحاب کبر و نفس کی باشند لایق شاه راکز عزت این شاه ما صد کبریا پا کوفتهقومی ببینی رقص کن در عشق نان و شورباقومی دگر در عشقشان نان و اَبا پا کوفتهخوش گوهری کو گوهری هِشت از هوای بحر اوتا بحر شد در سر خود در اِصْطِفا پا کوفتهکو او و کو بیچاره‌ای کو هست در تقلید خوددر خون خود چرخی زده و اندر رجا پا کوفتهبا این همه او به بُود از غافل منکر که اوگه می‌کند اقرارکی گه او ز لا پا کوفتهقومی به عشق آن فَتی بگذشت از هست و فناقومی به عشق خود که من هستم فنا پا کوفتهخفاش در تاریکیی در عشق ظلمت‌ها به رقصمرغان خورشیدی سحر تا وَالضُّحی پا کوفتهتو شمس تبریزی بگو ای باد صبح تیزروبا من بگو احوال او با من درآ پا کوفتهمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۸۵۵یک جزیرهٔ سبز هست اندر جهاناندرو گاویست تنها خوشدهانجمله صحرا را چَرَد او تا به شبتا شود زفت و عظیم و مُنتَجَبشب ز اندیشه که فردا چه خورمگردد او چون تار مو لاغر ز غمچون برآید صبح، گردد سبز دشتتا میان رُسته قَصیلِ سبز و کشتاندر افتد گاو با جوع الْبَقَرتا به شب آن را چرد او سر به سرباز زَفْت و فربه و لَمتُر شودآن تنش از پیه و قوت پر شودباز شب اندر تب افتد از فَزَعتا شود لاغر ز خُوْف مُنْتَجَعکه چه خواهم خورد فردا وقت خَور؟سالها اینست کار آن بَقَرهیچ نندیشد که چندین سال منمیخورم زین سبزه‌زار و زین چمنهیچ روزی کم نیامد روزیمچیست این ترس و غم و دلسوزیمباز چون شب می‌شود آن گاو زَفتمیشود لاغر که آوه رزق رفتنفس، آن گاوست و آن دشت این جهانکو همی لاغر شود از خوف نانکه چه خواهم خورد مستقبل عجبلوت فردا از کجا سازم طلبسالها خوردی و کم نامد ز خَورترک مستقبل کن و ماضی نگرلوت و پوت خورده را هم یاد آرمنگر اندر غابِر و کم باش زارمولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۹۰۱زانک صوفی با کر و با فر بُوَدهرچه آن ماضیست لا یُذْکَر بُوَد3 hr 28 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #457برنامه شماره ۴۵۷ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتتمامی اشعار این برنامه، PDF مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۷۳رو رو ای جان سبک خیز غریب سفریسوی دریای معانی که گرامی گهریبرگذشتی ز بسی منزل اگر یادت هستمکن استیزه کز این مصطبه هم برگذریپر فروشوی از این آب و گل و باش سبکپی یاران پریده چه کنی که نپریهین سبو بشکن و در جوی رو ای آب حیاتپیش هر کوزه شکن چند کنی کاسه گریزین سر کوه چو سیلاب سوی دریا روکه از این کوه نیاید تن کس را کمریبس کن از شمس مبر نه به غروب و نه شروقکه از او گه چو هلالی و گهی چون قمریمولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۹۲۲گاو آبی گوهر از بحر آوَرَدبنهد اندر مَرْج و گِردش میچَرددر شعاع نور گوهر گاو آبمیچرد از سُنبل و سوسن شتابزان فکندهٔ گاو آبی عنبرستکه غذااش نرگس و نیلوفرستهرکه باشد قُوتِ او نور جلالچون نزاید از لبش سحر حلالهرکه چون زنبور وحیستش نَفَلچون نباشد خانهٔ او پر عسلمیچرد در نور گوهر آن بقرناگهان گردد ز گوهر دورترتاجری بر دُر نهد لَجْم سیاهتا شود تاریک مَرْج و سبزهگاهپس گریزد مرد تاجر بر درختگاو جویان مرد را با شاخ سختبیست بار آن گاو تازد گِرد مَرْجتا کند آن خصم را در شاخ دَرجچون ازو نومید گردد گاو نرآید آنجا که نهاده بُد گهرلَجْم بیند فوق دُرِّ شاهوارپس ز طین بگریزد او ابلیسوارکان بلیس از متن طین کور و کَرَستگاو کی داند که در گل گوهرستاِهْبِطُوا افکند جان را در حَضیضاز نمازش کرد محروم این مَحیضای رفیقان زین مَقیل و زان مَقالاِتَّقُوا اِنَّ الْهَوی' حَیْضُ الرِّجالاِهْبِطُوا افکند جان را در بدنتا به گِل پنهان بود دُرِّ عَدَنتاجرش داند ولیکن گاو نیاهل دل دانند و هر گِل‌ْکاو نیهر گِلی که اندر دل او گوهریستگوهرش غَمّاز طین دیگریستوان گِلی کز رَشِّ حق نوری نیافتصحبت گِلهای پُر دُر بَر نتافتاین سخن پایان ندارد موش ماهست بر لبهای جو بر گوش مامولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۹۱۱کدام دانه فرورفت در زمین که نرستچرا به دانه انسانت این گمان باشدکدام دلو فرورفت و پر برون نامدز چاه یوسف جان را چرا فغان باشددهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشاکه های هوی تو در جو لامکان باشدمنسوب به مولانادیده ای خواهم که باشد شه شناستا شناسد شاه را در هر لباسمولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۳۷۷گاو در بغداد آید ناگهانبگذرد او زین سران تا آن سراناز همه عیش و خوشیها و مزهاو نبیند جز که قشر خربزه3 hr 26 min
- 0 min
More shows like Ganj e Hozour Programs
BPLUS بی‌پلاس پادکست فارسی خلاصه کتاب
7,892 Listeners
طنزپردازی | tanzpardazi
1,159 Listeners
جافکری | Jafekri
123 Listeners
پادکست رخ
2,993 Listeners
MovarekhPodcast احمدهاشمی
45 Listeners
زندگی مایندفول با مدیتیشن | مراقبه‌ی فارسی
346 Listeners
این نقطه
2,117 Listeners