Good Night #ฟังก่อนนอน

“ความพยายาม” เป็นกุญแจที่นำไปสู่ความสำเร็จ ทว่าความพยายามกลับเป็นดาบสองคม เพราะต่อให้เราจะพยายามมากแค่ไหน ชีวิตก็มักสรรค์สร้างอุปสรรดขวากหนามใหม่ที่ท้าทายความพยายามและความสามารถเราเสมอ ยามใดที่เราพ่ายแพ้ให้กับความไม่แน่นอนของชีวิต ความพยายามก็จะย้อนกลับมาทรยศหักหลัง สร้างคำถามชวนคลาแคลงใจว่า ‘ที่ผ่านมายังพยายามไม่พออีกหรือ’ หรือกดดันตัวเองว่า ‘ต้องพยายามมากกว่านี้’ ไม่ว่าจะทางใดก็มีแต่จะกรีดลึกลงไปในใจ พาให้ปั่นป่วนว้าวุ่นจนเดินห่างออกไป จากความสุขและสงบภายในใจที่เราต่างตามหากันมาตลอดทางเดิน

ทุกคนเคยตระหนักว่าตัวเองกำลังไขว่คว้า หรือวิ่งไล่ตามความสุขอยู่บ้างไหม ในหลายครั้ง เมื่อใดก็ตามที่พวกเรากำลังประสบอยู่กับห้วงแห่งความทุกข์ “ความสุข” เปรียบเสมือนทางลัดของคำตอบที่สมองและจิตใจของเรากำลังตามหาอยู่ เราต้องพยายามมีความสุข และเมื่อเราอยากมีความสุข เราจึงต้องการความพิเศษในชีวิต

‘โดดเดี่ยวเดียวดาย’ คำนี้เป็นคำที่หลายคนกลัว กลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียว กลัวว่าจะไม่มีคนรอบข้างคอยให้แบ่งปันเรื่องราวหรืออยู่เป็นเพื่อนในวันที่ท้อใจ แต่สำหรับคนอีกกลุ่มหนึ่งแล้ว ความโดดเดี่ยวไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว กลับกัน มันยังคงมีเสน่ห์และสร้างความอุ่นใจให้พวกเขาด้วย แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าการได้อยู่คนเดียว คือสิ่งที่ใช่และดีต่อใจที่สุดสำหรับตัวเอง

ทุกคนต้องเคยพบเจอกับความสูญเสีย ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียที่เตรียมใจทันหรือการจากไปกะทันหันไม่ทันเตรียมใจ ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียแบบไหน สิ่งที่เหลือไว้ให้คนที่ยังอยู่ก็มีแต่ความเศร้า

ถ้าหากพวกเราทุกคนลองทำรายการของสิ่งที่เรากลัว และไม่อยากจะพูดถึงมากที่สุด “ความตาย” น่าจะเป็นหัวข้อติดอันดับต้นๆ ในรายการที่ไม่น่าพึงประสงค์ดังกล่าวนั้น 

เชื่อไหมว่าหนึ่งในสิ่งที่จะทำให้โลกของเราน่าอยู่ขึ้นคือ “ความใจกว้าง”?

เวลาที่เศร้าจนอยากร้องไห้ เรามักจะกลั้นไว้จนถึงที่สุด กลั้นจนกว่าจะถึงบ้าน จนกว่าจะพ้นสายตาจากผู้คน จะได้ไม่ต้องตอบคำถามใครต่อใครว่าทำไมถึงร้องไห้ อะไรเป็นสาเหตุให้คนเราไม่กล้าแสดงความรู้สึกและไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น เป็นเพราะเราเข้มแข็ง และรับมือกับมันด้วยความนิ่งสงบ หรือความจริงแล้วแค่กลัวคนจะคิดว่าเราอ่อนแอกันแน่

คุณคุ้นเคยกับคำว่า “อิจฉาตาร้อน” มากแค่ไหน? เมื่อพูดถึงความรู้สึกของความอิจฉา หลายคนคงรู้สึกเจ็บปวดบางอย่างขึ้นมาในใจ 

ชีวิตคือการเดินทางหาความสุข แม้ไม่รู้ว่าอยู่แห่งหนใดหรือแม้แต่ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร เราทุกคนก็ยังคงวิ่งบ้างเดินบ้าง เพื่อไขว่คว้าหาความสุขนั้นต่อไป

สรรพสิ่งไม่ได้ก่อปัญหาให้กับมนุษย์ แต่ปัญหาเกิดจากมุมมองของเรา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่เกิด แต่อยู่ที่ท่าทีของเรา