
Sign up to save your podcasts
Or


We worden geboren en gelijk hebben mensen verwachtingen van ons. Ze projecteren al hun angsten, meningen en gevoelens op onszelf. Dus al gauw ga je geloven dat je bent wat zij zeggen dat je bent. Maar wie ben je dan echt?
Ik was me aan het verdiepen in Oedipus. Je weet wel. Van Freud. Dat je vieze dingen wil doen met je moeder of je vader. Tijdens het lezen van informatie over een toneelstuk van Sophocles genaamd 'koning Oedipus' viel het kwartje. Dit werk gaat over nu! Over corona. Over ons hier in Nederland. In de wereld. Ik lees daarom eerst een samenvatting van het toneelstuk voor, geschreven door Simone Kramer. Daarna leg ik uit wat dit verhaal nou met jou te maken heeft.
Volger en betalende abonnee Ting geeft antwoord op mijn spraakbericht van 5 januari '#2.01 Duncan Laurence heeft gelijk: loving you is a losing game'.
Ook gebruikt hij de quote Ik weet niet of ik je wil zien of dat ik je voor altijd moet vergeten. Van mijn boek 'Ze volgt me niet terug'.
De eerste week dagelijks e-mailen zit erop. Ik krijg wisselende reacties. Wat me doet afvragen: bedien ik de massa of een specifieke lezer?
Brute seks met een woeste, wilde, ontembare man, die van binnen een hartje van goud heeft. Als je maar genoeg je best doet als vrouw, zal die man vanzelf ontdooien. Dit is het plot van Belle en het Beest én Fifty shades of grey. Deze twee films vertellen exact dezelfde boodschap. We worden vergiftigd met boodschappen die niet kloppen met hoe het echt gaat. Laat het me je uitleggen.
Dit klinkt misschien raar. Maar degene die niet meer in je leven is. Wat wist je nou echt van die persoon? Wat was het wat jullie hadden? Is dit niet je eigen verzonnen verhaal?
Dit is een voorproefje van mijn dagelijkse e-mails. Alleen voor abonnees.
Ik wou deze ochtend sporten. Weer een belofte die ik niet was nagekomen.
Zoals zoveel beloftes in mijn leven. Het enige waar ik goed in was: mezelf streng veroordelen om de dingen die ik niet had gedaan.
Ik was niet zo streng naar anderen toe. In tegendeel. Dan was ik heel vergevingsgezind. Een “sorry” van de ander maakte alles goed voor mij.
Maar sorry zeggen naar mezelf toe? Nee.
Terwijl de kans groter was dat van alle mensen die ik nu kende en nu sprak, over dertig jaar niet meer in mijn leven waren. Maar ik zou er nog wel zijn met mezelf. Tot aan mijn eigen dood.
Lees verder op psychokiller.eu
Een voorproefje van mijn dagelijkse mail- en spraakberichten. Vanaf 3 januari ben ik er elke dag. Voor abonnees.
Wat is de zin van dit alles. Als we onbegrepen door het leven wandelen. We omringd zijn met oppervlakkigheid en middelmatigheid. Al die mensen die doen alsof de eindigheid van het leven niet bestaat. Al die mensen die doen alsof het volkomen normaal is om aan het einde van elke dag een speciale deur open te draaien met een slot erop, om achter die muren geïsoleerd je leven te leven. Staren naar een scherm. Met een slang door je huis bewegen. Met een heet ijzer ding stof gladstrijken.
Ik wil wel. Met jou. Op zich. Als je niet in te fel licht gaat staan.
Nee hoor. Lockdown. Er gebeurt helemaal niets. Behalve mijn worsteling met een aantal teksten. Verder is Kanaleneiland cool. Juist met oud en nieuw.
From the publisher's feed
Elke woensdag praat Tomson Darko jou in slaap. Met obscure verhaaltjes, melancholische gedachten en diepzinnige observaties. Voor mensen die graag hun brein afleiden tijdens het in slaap vallen.…

27 Listeners

114 Listeners

56 Listeners

63 Listeners

24 Listeners

4 Listeners

14 Listeners

33 Listeners

248 Listeners

16 Listeners

25 Listeners

50 Listeners

8 Listeners

16 Listeners