Jóhann Sigurðarson, leikari og söngvari, segist vera nokkuð liðtækur smiður. Ungur og leitandi maður var hann á samningi hjá húsasmíðameistara í tvö ár áður en örlagadísir leiklistarinnar gripu í taumana. „Það var einhver rödd sem bankaði. Svo einn daginn bankaði hún svo fast að ég missti hamarinn.“

Jóhann leikur bæði í Ríkharði þriðja og Stórskáldinu um þessar mundir og næst á döfinni er Vanja frændi, jólasýning Borgarleikhússins. Hann segist með tíð og tíma hafa lært að höndla vinnuálagið og æfingaferlið á réttan hátt. „Þetta eru 6-7 vikur og þú veist þú kannt þetta ekkert allt á fyrsta degi. Svo kemur dagur tvö, þrjú og fjögur, þú bara vonar að þú kunnir þetta á frumsýningunni.“ Hann segist stundum hafa fengið slæma gagnrýni. „Þegar Jón Viðar var upp á sitt besta, minn gamli kennari. Þegar við vorum að leika Don Juan 1995, hann var mjög reiður út í þá uppfærslu, sem félagarnir frá Litháen leikstýrðu. Hann var reiður yfir því og sagði í beinni útsendingu að Jóhann hefði hlussast um sviðið eins og eiturlyfjasjúklingur.“