Kuran-ı Kerim

Mushaftaki sıralamada 54. iniş sırasına göre 37. sûre olup 55 âyettir ve Mekke’de inmiştir. Sûre, adını ilk âyette geçen ve ay manasına gelen “el-Kamer” kelimesinden almıştır.

Mushaftaki sıralamada 53. iniş sırasına göre 23. sûre olup 62 âyettir ve Mekke’de inmiştir. Sadece 32. âyetinin Medine’de indiği rivayet edilmiştir, fakat bu âyetin öncesi ve sonrasıyla olan sıkı anlam bağı ve üslûp birliği bu rivayeti tereddüde açık bırakmaktadır (Derveze, I, 212, 228). Sûre, adını ilk âyetin başındaki yıldız manasına gelen “en-Necm” kelimesinden almıştır.

Mushaftaki sıralamada 52. iniş sırasına göre 76. sûre olup 49 âyettir ve Mekke’de inmiştir. Sûre, adını birinci âyette geçen “et-Tûr” kelimesinden almıştır. Tûr, dağ demektir. Burada Hz. Mûsâ’ya ilk vahyin geldiği, Sina Yarımadası’nın güneyindeki Sina dağı kastedilmektedir.

Mushaftaki sıralamada 51. iniş sırasına göre 67. sûre olup 60 âyettir ve Mekke’de inmiştir. Sûre, adını ilk âyette geçen “ez-zâriyât” kelimesinden almıştır. Zâriyât, esip savuran rüzgârlar demektir.

Mushaftaki sıralamada 50. sûre olup 45 âyettir ve Mekke’de nâzil olmuştur. Allah’ın gökleri ve yeri altı günde yarattığı, yorulduğu için de yedinci gün dinlendiği şeklindeki Yahudi inancını reddeden 38. âyetin Medine’de indiğine dair bir rivayet vardır. Bu rivayet, Mekke döneminde halkın böyle bir bilgiye sahip bulunmadıkları için onu reddeden bir âyetin gelmesinin de uzak ihtimal olduğu düşüncesine dayanmaktadır.

Mushaftaki sıralamada 49. sûre olup 18 âyettir ve Medine’de hicretin 9. yılında nâzil olmuştur. Sûre, adını dördüncü âyette geçen ve odalar anlamına gelen “Hucurât” kelimesinden almıştır. Burada Hz. Peygamber’in aile efradıyla birlikte ikamet ettiği odalar kastedilmektedir. Bu sûrenin ilk âyetinin, sözde veya davranışta Hz. Peygamber’in önüne geçerek veya onun sözünü keserek edebe aykırı davrananları uyarmak için geldiği nakledilmiştir (Ebû Bekir İbnü’l-Arabî, IV, 1712).

Mushaftaki sıralamada 48. sûre olup 29 âyettir. Sûre, adını 1, 18 ve 27. âyetlerde geçen “fetih” kelimesinden almıştır. Genel kural olarak hicretten sonra gelen âyetler ve sûreler, başka bir yerde vahyedilse bile Medine’de gelmiş sayıldığı için Fetih sûresi de hicretin 6. yılında, Hudeybiye Antlaşması’ndan sonra, bir gece Mekke yakınlarında inmiş olsa da Medine’de gelen sûreler listesinde yerini almıştır.

Mushaftaki sıralamada 47. sûre olup 38 âyettir. Sûre, adını Peygamber Efendimizin, ikinci âyette geçen adından almıştır. Sûre, ayrıca yirminci âyette geçen “el-Kıtâl” kelimesinden dolayı “Kıtâl” ismiyle de anılmaktadır. Sûre Medine’de, Bedir Savaşı’ndan sonra ve muhtemelen Uhud Savaşı esnasında, Hadîd sûresinin peşinden nâzil olmuştur. Mekke’de indiğini söyleyenler, İbn Abbas’ın, 13. âyeti kastederek “Mekke’de, Hz. Peygamber oradan keder içinde ayrılırken gelmiştir” sözünü genelleştirerek yanılmışlardır (Kurtubî, XVI, 216; İbn Âşûr, XXVI, 71). Bu ayrılıştan maksat hicret ise, yalnızca 13. âyet Mekke’de inmiş demektir, Vedâ haccındaki ayrılış kastediliyorsa, o da Medine’de inenlere dâhildir.

Mushaftaki sıralamada 46. sûre olup 35 âyettir ve Câsiye sûresinden sonra Mekke döneminde inmiştir. İbn Âşûr’un tesbitine göre (XXIV, 6) bu sûre, peygamberlik geldikten iki yıl sonra vahyedilmiştir. Sûre, adını 21. âyette geçen “Ahkâf ” kelimesinden almıştır. Ahkâf, sûrede sözü edilen “Âd” kavminin yaşadığı Yemen’de bir bölgenin adı olup, uzun ve kıvrımlı kum yığınları demektir.

Mushaftaki sıralamada 45. iniş sırasına göre 65. sûre olup 37 âyettir ve Mekke döneminde inmiştir. Sûre, adını 28. âyette geçen “Câsiye” kelimesinden almıştır. Câsiye, diz üstü çöken demektir.