Δ. Κυριακούδης: Οι «200» της Καισαριανής έφυγαν με το κεφάλι ψηλάΟι φωτογραφίες που απεικονίζουν τους 200 κομμουνιστές να οδηγούνται στην εκτέλεση από τους ναζί, συγκίνησαν την ελληνική κοινωνία και ξαναζωντάνεψαν τη συζήτηση για ένα διαφορετικό αξιακό πλαίσιο ιδεών που στη βάση του έχει τον άνθρωπο. Και αυτό είναι που εμπνέει ακόμη και σήμερα. Η ιστορία των «200» έμεινε άσβηστη μέσα από τις διηγήσεις, τις ιστορίες, τα ακούσματα και μαρτυρίες των συγγενών και των συναγωνιστών τους. Μέσα από αυτό που λέγεται συλλογική μνήμη.Ο Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη που εκτελέστηκε την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, μιλά στο Militaire.gr για το πως ένιωσε βλέποντας τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής, όταν αυτές ήρθαν στη δημοσιότητα. Οπως είπε, αυτές οι φωτογραφίες «μας μετέφεραν από μια μυθική, σχεδόν μεταφυσική κατάσταση σε μια πραγματικότητα. Αυτοί οι 200, για τους οποίους τόσα πολλά έχουν ειπωθεί, ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά μας». Πρόσθεσε επίσης ότι οι φωτογραφίες δίνουν απάντηση στην ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, που αποτελεί επίσημη πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεών της.Σε έναν παραλληλισμό του «τότε με το τώρα», ανέφερε πως τότε ήταν ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, για μια άλλη κοινωνία. Και όπως ανέδειξε, σήμερα, το «τώρα» «έγινε ρατσισμός και ξενοφοβία. Έγινε η Πύλος με τους 650 νεκρούς αγνοούμενους, έγινε η Χίος, έγινε τα Τέμπη, έγινε η Γάζα με τους 70-80.000 νεκρούς, εκ των οποίων 20.000 παιδιά. Έγινε η Κούβα που προσπαθούν να τη στραγγαλίσουν». Και συνέχισε λέγοντας πως «αυτές είναι οι πραγματικές προκλήσεις του σήμερα. Αυτός είναι ο ανεκπλήρωτος αγώνας, ο οποίος μας καλεί με κάποιο τρόπο να τον εκπληρώσουμε. Αν υπάρχει ένα μήνυμα το οποίο έρχεται από αυτές τις φωτογραφίες και το εμβληματικό του γεγονότος της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής είναι αυτό, το μήνυμα ότι πρέπει να αντισταθούμε. Αυτοί οι άνθρωποι φύγανε με ψηλά το κεφάλι γιατί ήταν σίγουροι ότι έδωσαν τη ζωή τους για το Κόμμα τους, για τους ίδιους τους εαυτούς, για τις οικογένειές τους, όντας σίγουροι ότι η σκυτάλη θα περάσει στους επόμενους».