Militaire.gr

Πότε θα τελειώσει η οικονομική κρίση που ζούμε στην Ελλάδα; Θα τελειώσει ή θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι θα είναι μια αέναη δραματική κατάσταση; Πότε ξεκίνησε αυτή η κρίση που μας έβαλε στην εποχή των μνημονίων ,στην οποία ακόμη βρισκόμαστε;Ο Σπύρος Σακελλαρόπουλος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ». Έχει όλες τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Και σ’ ένα ακόμη : μπορεί να έρθουν και χειρότερα;Ο κ. Σακελλαρόπουλος μιλά για τις αλλαγές που θα έπρεπε να έχουν γίνει χθες και δεν έγιναν στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας αλλά και για τον μύθο της «μεσαίας τάξης»Ο Σπύρος Σακελλαρόπουλος είναι Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου με γνωστικό αντικείμενο «Κράτος και Πολιτική Θεωρία» - Διδάσκων (ΣΕΠ) Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Απόγνωση…Είναι ίσως η μοναδική λέξη που μπορεί να αποτυπώσει τι αισθάνονται οι πολίτες ,βλέποντας το πολιτικό σκηνικό της χώρας σήμερα. Μία κυβέρνηση που παραπαίει , με υπουργούς που δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν χωρίς να τους γιουχάρουν. Τα σκάνδαλα πληθαίνουν και αποδομούν τάχιστα την κυβερνητική πλειοψηφία που δείχνει ανήμπορη να αντιδράσει. Και η αντιπολίτευση; Που είναι η αντιπολίτευση; Οι πολίτες της ψάχνουν αλλά δεν την βρίσκουν κι έτσι έχει αναλάβει το κατεστημένο της χώρας να φτιάξει μια κάποια αντιπολίτευση…Λογική και άρα βολική. Προς το κατεστημένο κι όχι προς τους πολίτες που ταλαιπωρούνται από την ακρίβεια ,τους πλειστηριασμούς των σπιτιών τους, τη διάλυση της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης.Ο Θέμης Τζήμας είναι δικηγόρος, διδάκτορας δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης του ΑΠΘ και μεταδιδακτορικός ερευνητής, μιλά για όλα αυτά στο militaire channel ,ξεκινώντας από την ήττα του 2015 και την «αποστασία Τσίπρα από την θέληση του λαού του» και φθάνοντας στο σκοτεινό σήμερα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Υποστηρίζει ότι τα ισχυρά συμφέροντα της χώρας έχουν κι αυτά τρομάξει από τη παντελή έλλειψη αντιπολίτευσης ,αλλά για διαφορετικούς λόγους απ’ αυτούς που προκαλούν την ανησυχία των πολιτών. Οι ελίτ της χώρας ανησυχούν μήπως προκύψει κάτι νέο ,κάτι εναλλακτικό, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει ρήξεις. Κι αυτό δεν το θέλουν. Γι’ αυτό και σπεύδουν να δημιουργήσουν τη «δική» τους αντιπολίτευση.Όλα αυτά την ώρα που η χώρα κυριολεκτικά ξεπουλιέται, η διαφθορά χτυπάει κόκκινο και η κυριαρχία της χώρας ευθέως απειλείται.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι στους δρόμους ,διαμαρτύρονται όχι μόνο για τις επιδοτήσεις που δεν παίρνουν , όχι μόνο για το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για την πλήρη εγκατάλειψη της υπαίθρου. Το ποσοστό της αγροτικής παραγωγής στο ελληνικό ΑΕΠ έχει πέσει στο 3,5% και τα διατροφικά αποθέματα της χώρας σε περίπτωση οποιασδήποτε κρίσης είναι μόλις 13 ημέρες! Ουδείς από τους κυβερνώντες φαίνεται να ενδιαφέρεται…Ο ίδιος ο πρωθυπουργός με θράσος είπε από το βήμα της Βουλής ότι στα βουνά μας και στα δάση μας κανείς δεν παράγει και συνεπώς ας τα δώσουμε σε ιδιώτες να τα αξιοποιήσουν!!!Ενδιαφέρονται ευτυχώς ακόμη κάποιοι νέοι άνθρωποι , οι οποίοι αποφάσισαν να …πάρουν τα ψηλά βουνά! Όχι για να εκφράσουν την απόγνωση τους , αλλά για να δημιουργήσουν , να παράξουν και να αναστήσουν την ερημωμένη ύπαιθρο ! Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που μας δείχνουν έναν άλλο δρόμο;Είναι αυτοί που δημιούργησαν την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση με έδρα το Ανατολικό Ζαγόρι, με το όνομα «Τα Ψηλά Βουνά».Στόχος τους «η επανακατοίκηση και η αξιοβίωτη ολοκληρωμένη ανάπτυξη των ορεινών περιοχών. Ιδρύθηκε το 2016 με σκοπό να παρέχει υποστήριξη σε όσους ζουν και παράγουν σε ορεινές περιοχές, σε πολιτιστικούς συλλόγους, κοινότητες και ορεινούς δήμους, καθώς και σε όσους σκέφτονται να ξεκινήσουν μια νέα ζωή στα ψηλά βουνά της χώρας μας».Τα Ψηλά Βουά δημιουργούν δίκτυα αλληλοϋποστήριξης, προωθώντας τοπικά και συλλογικά συμφέροντα και ενδυναμώνοντας την κοινωνική συνοχή. Στόχος η ενίσχυση της αποκέντρωσης, η προώθηση τοπικών ορεινών προϊόντων,η ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού και η προαγωγή της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κληρονομιάς.Λειτουργεί με τη νομική μορφή της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης και στο πνεύμα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι όλη η ενέργεια και η δράση προσανατολίζεται στην επίτευξη του κοινωνικού σκοπού και όχι στην μεγιστοποίηση της κερδοφορίας. Το «κέρδος» είναι η αύξηση των ποιοτικών θέσεων εργασίας, η δημιουργία των κατάλληλων υποδομών και η επίλυση εκείνων των προβλημάτων, που θα οδηγήσουν στη δημιουργία αξιοβίωτων κοινοτήτων στα ψηλά βουνά.Αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά ή έστω υπερβολικά αισιόδοξα , δείτε τη συνέντευξη με τον Σωτήρη Τσουκαρέλη. Πολιτικός επιστήμονας στο επάγγελμα, αποφάσισε να ακολουθήσει την πορεία προς τα Ψηλά Βουνά και δεν έχασε.Ο σύνδεσμος για όποιον θελήσει ακόμη αναλυτικότερη ενημέρωση για Τα Ψηλά Βουνά: https://thehighmountains.org

Πενήντα δύο χρόνια μετά από την εξέγερση του Πολυτεχνείου «η πολιτική ζωή του τόπου θυμίζει αρχαία τραγωδία, χωρίς κάθαρση… Η χώρα απειλείται με δυναμικό αφανισμό». Ο αρθρογράφος Νίκος Σίμος, μιλά για το ελληνικό πολιτικό δράμα, ξεκινώντας όχι από το Πολυτεχνείο, αλλά από πολύ παλαιότερα.«Η ελληνική κοινωνία στη πλειοψηφία της αποτελείται ακόμη από υπηκόους, όχι από πολίτες. Είναι μια κοινωνία με σύνδρομα ραγιαδισμού κι αυτά μας οδηγούν από τη μία ήττα στην άλλη», λέει και προσθέτει ότι πάντα «οι μειοψηφίες έγραψαν τις φωτεινές ιστορικές σελίδες της χώρας, οι οποίες όμως δεν είχαν συνέχεια».«Η πολιτική είναι επιστήμη κι όχι η τέχνη του εφικτού. Αυτό που οι Έλληνες ονόμασαν πολιτική , εγώ το ονομάζω πολιτικό μεταπρατισμό και εδράζεται σε δύο τουρκογενείς πυλώνες: ρουσφέτι και μπαξίσι. Εξυπηρέτηση και συναλλαγή, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις. Κι αυτό γιατί η κοινωνία έπρεπε πάντα να είναι κάτω . Το κράτος που δημιουργήθηκε από την εγγυημένη απελευθέρωση δημιουργήθηκε ως στεγανό σε σχέση με την κοινωνία. Γι’ αυτό και η κοινωνία έχει μια απόσταση έως και εχθρότητα με το κράτος», επισημαίνει.Ο Νίκος Σίμος στο τέλος της συζήτησης κάνει μια συγκλονιστική αυτοκριτική της γενιάς του, της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ένα κείμενο του ,γραμμένο το 2016 τα λέει όλα και αποτελεί την καλύτερη τιμή για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Τίτλος του κειμένου; «Ανήκω στη γενιά της αποτυχίας…»

Απολύτως αντισυνταγματική είναι η απόφαση που προσπαθεί να επιβάλει ο πρωθυπουργός για αποκλεισμό του Συντάγματος από κάθε είδους συγκέντρωση. Ο Ξενοφών Κοντιάδης, συνταγματολόγος, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι κατηγορηματικός στην άποψη του και εξηγεί στο militaitre channel, γιατί.«Είναι άλλο να σεβόμαστε ένα χώρο κι άλλο να απαγορεύουμε βασικά συνταγματικά δικαιώματα όπως είναι η συνάθροιση. Γιατί θα ζημιωθεί το Μνημείο από την διεκδίκηση του κ. Ρούτσι. Η βεβήλωση του Μνημείου συμβαίνει ,λίγα μέτρα πίσω από το Μνημείο, στη Βουλή. Εκεί που ακούγονται διάφορα που βεβηλώνουν το Μνημείo» , επισημαίνει ο κ. Κοντιάδης.Συγγραφέας του βιβλίου «57 Νεκροί -Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος», δεν «στρογγυλεύει τις γωνίες» και τοποθετείται ευθέως: « Υπήρχαν προειδοποιήσεις από παντού…Προφανώς υπάρχει μεγάλη ευθύνη της πολιτείας, της πατρίδας…Είναι έγκλημα για την οποία ο νόμος επισύρει συγκεκριμένες κυρώσεις. Δεν πρέπει να έχουμε καταλογισμό; Αρχίζοντας από την παράνομη τοποθέτηση του σταθμάρχη και φθάνοντας μέχρι τα στελέχη που γνώριζαν τα προβλήματα ασφαλείας που υπήρχαν. Είναι ένα έγκλημα , πρέπει να το αποδεχτούμε και δεν πρέπει να παίζουμε με τις λέξεις», λέει.Μιλά για τη μαζική παραπληροφόρηση που υπάρχει για το θέμα και εξηγεί πως αυτή γίνεται, με στόχο τον αποπροσανατολισμό του κόσμου.

Πως μπήκε η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου έγραψε μεγαλειώδη ιστορία, πρώτα με τον Έπος του 40 και μετά με την Αντίσταση κατά των Γερμανών; Θα μπορούσε να είχε αποφύγει την είσοδο της στον πόλεμο; Ποιος ήταν τελικά ο ρόλος του Μεταξά; Χαρακτηριζόμενος φιλογερμανός, έπαιξε παιχνίδια των Βρετανών; Τι σήμανε η είσοδος της Ελλάδας στον πόλεμο; Φεύγοντας οι Γερμανοί άφησαν πίσω μια χώρα ρημαγμένη που τελικά «επιβραβεύθηκε» για την Αντίσταση της ,μ’ έναν εμφύλιο πόλεμο.Ο Δρ Ιωάννης Αντωνόπουλος, ιστορικός σε μια διαφορετική ανάγνωση της Ιστορίας.

«Τρικυμία» το Σαββατοκύριακο , από ένα και μόνο μήνυμα του Νίκου Καραχάλιου στο Χ ! Ο πολιτικός επιστήμονας και επικοινωνιολόγος έγραψε ότι ξεκινά το ΚΥΜΑ και η «φουρτούνα» ξέσπασε…Οι περισσότεροι έσπευσαν να διαβάσουν σε αυτό το μήνυμα Καραχάλιου την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία λίγο αργότερα με δική της ανάρτηση διέψευσε τα σενάρια. Τελικά τι είναι το ΚΥΜΑ; Κίνημα; Κίνημα που θα γίνει κόμμα; Έχει κάποια σχέση με την κυρία Καρυστιανού; Είναι ο Νίκος Καραχάλιος σύμβουλος της ή και επικοινωνιολόγος όπως υποστηρίζουν πολλοί; Ο ίδιος ο Νίκος Καραχάλιος απαντά σε όλα αυτά τα ερωτήματα, μιλά για «καθεστώς Μητσοτάκη» και χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό «καρχαρία».

Ο Ρούντι Ρινάλντι, εκδότης της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς για να μιλήσουμε για το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας. Η συζήτηση μας γίνεται ανάμεσα σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις που οργανώθηκαν με τη συμβολή του. Η πρώτη έγινε τον Αύγουστο στην ακριτική Μυτιλήνη. Η δεύτερη θα γίνει τον Νοέμβριο στην Αθήνα. Και οι δύο έχουν να κάνουν με τη διερεύνηση αυτού του υπαρξιακού μας προβλήματος.Ο κ. Ρινάλντι μιλά για το μεγαλύτερο ψέμα της μεταπολίτευσης που δεν είναι άλλο απ’ αυτό που μας λένε τα τελευταία χρόνια. Ότι έχουμε βγει από τα μνημόνια! Τι ζούμε; Όπως λέει «ζούμε πλέον σε καθεστώς δημοκρατορίας». Και εξηγεί:«Ας πούμε για τα δεσμά που έχουνε μπει στην Ελλάδα ,ιδιαίτερα από το 2010 με τα μνημόνια. Σήμερα υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς και το μεγαλύτερο ψέμα της μεταπολίτευσης ,είναι ότι έχουμε βγει από τα μνημόνια. Υπάρχουνε μνημονιακά δεσμά και υποχρεώσεις της χώρας για 99 χρόνια, υπάρχουνε για το χρέος που το 2032 θα πρέπει να πληρώσουμε και θα βρεθούμε ξανά μπροστά σε μία καινούργια χρεοκοπία. Μέχρι τότε ιδιωτικοποιούνται και ξεπουλιούνται όλα αυτά που θα λέγαμε φιλέτα που υπάρχουνε σε όλη την Ελλάδα , την ώρα που γίνεται ένας μεγάλος γεωπολιτικός αναδασμός όπου αρκετά κομμάτια της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων είναι υπό άμεση απειλή».Τι μπορεί να αλλάξει την πορεία προς τα κάτω; Νέα κόμματα; «Χρειάζονται πολύ πιο μεγάλα πράγματα για να μπορέσει να αλλάξει πορεία η χώρα και να αποκτήσει βαθμούς κυριαρχίας .Χρειάζεται σχέδιο εθνικής κυριαρχίας και μιας πολιτικής κοινωνικής αλλαγής στο εσωτερικό όπου υπάρχει μία τρομακτική διαφθορά υπάρχει μία δημοκρατορία. Μια επίφαση δημοκρατίας στην οποία υπάρχουν πολλά πράγματα που θυμίζουνε δικτατορία. Μπορείς να λες μία γνώμη, μπορείς να γράψεις ένα άρθρο, μπορεί να ψηφίζεις ,αλλά στην ουσία υπάρχει ένα συγκεντρωτισμός σε κάποια κέντρα ,είτε αυτά είναι οι Έλληνες ολιγάρχες, είτε οι πρεσβείες, είτε το πολιτικό σύστημα σε όλες του τη διαστάσεις ,η δικαστική εξουσία,η δημόσια διοίκηση όλα διαβρωμένα δουλεύουν για τον εαυτό τους και δεν νοιάζονται καθόλου που θα πάει η χώρα και τι θα γίνουνε οι δυο-τρεις γενιές μετά».Όπως λέει η χώρα γίνεται δορυφόρος της Τουρκίας: «Η χώρα δορυφοροποιείται σιγά-σιγά από την Τουρκία και οικονομικά και υπό την απειλή στο Αιγαίο.Μας λένε ότι πέρα από τα 6 μίλια δεν θα κάνετε τίποτα χωρίς να μας ρωτάτε και το Αιγαίο Οι ψαράδες μας δεν μπορούν πια να ψαρέψουνε ενώ οι Τούρκοι το κάνουν ,επειδή δεν υπόκεινται σε καμία σύμβαση με την ευρωπαϊκή ένωση. Μπορούν να έρχονται μέχρι και 200 300 μέτρα από τις ακτές των νησιών. Το καλώδιο στην Κάσο είναι ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα που δείχνει ότι σε κυριαρχικό χώρο δικό μας δεν μπορούμε να ποντίσουμε ένα καλώδιο, αν δεν μας δώσει την άδεια ο κύριος Ερντογάν και η Τουρκία».Θα αντιδράσει ο κόσμος και τι μορφή μπορεί να έχει αυτή η αντίδραση; Το έγκλημα των Τεμπών και η συγκάλυψη του έδειξε ότι ο κόσμος δεν είναι απαθής.

Μήπως η «πενταμερής» για την Ανατολική Μεσόγειο για την οποία μιλά ο πρωθυπουργός είναι η τέλεια παγίδα για την Ελλάδα; Ποιοι θα συμμετέχουν σ’ αυτή τη πενταμερή; Μπορεί να γίνει χωρίς την Κύπρο; Και τι θα γίνει με την κατεχόμενη Κύπρο; Οι χώρες που θα συμμετέχουν μήπως τελικά στηρίξουν τουρκικές θέσεις; Για τη Λιβύη αυτό είναι βέβαιο. Για την Αίγυπτο, υπάρχουν πλέον ερωτήματα. Ακόμη χειρότερα: μήπως η περιβόητη πενταμερής θα γίνει απλά και μόνο για να μας ανακοινωθεί ότι έχει μυστικά συμφωνηθεί για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος στο στούντιο του militaire channel σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική ανάλυση.

Για πρώτη φορά , στρατιωτικοί που συμμετείχαν στην αποστολή φιάσκο της Λιβύης με τους 5 νεκρούς, σπάνε τη σιωπή τους. Μιλούν στο militaire channel και αποκαλύπτουν όλα όσα προηγήθκαν της αποστολής. Τη προχειρότητα , την επιπολαιότητα, την έλλειψη σχεδίασης της αποστολής, τον πλήρη ερασιτεχνισμό. Όλα αυτά που μετέτρεψαν την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη σε παγίδα θανάτου για τους Έλληνες στρατιωτικούς ,αλλά και για δύο αδέλφια , Έλληνες πολίτες που ζούσαν στη Λιβύη.Οι στρατιωτικοί που μιλούν στο militaire channel είναι καταιγιστικοί αλλά και απολύτως ψύχραιμοι.Απαντούν σε ερωτήματα στα οποία ουδείς από την κυβέρνηση , το ΥΠΕΘΑ και το ΓΕΕΘΑ έχει απαντήσει. Γιατί στείλαμε τους στρατιωτικούς μας άοπλους στην εμπόλεμη Λιβύη;Τι απαντούσαν από τα ηγετικά κλιμάκια ,στους στρατιωτικούς που ρωτούσαν όπως ήταν λογικό λεπτομέρειες για το που θα πάνε στη Λιβύη και τι ακριβώς θα κάνουν;Τελικά υπήρχε οποιαδήποτε διαταγή γι’ αυτή την αποστολή ή μήπως η διαταγή προέκυψε, μόλις έγινε γνωστό ότι έχουμε νεκρούς και τραυματίες στη Λιβύη; Οι στρατιωτικοί που μιλούν, απαντούν.Γιατί άλλαξε αεροδρόμιο προσγείωσης το C-130, κάτι που μπορεί να έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην τραγική εξέλιξη των γεγονότων;Το ερώτημα που όλοι σιγοψιθυρίζουν: ήταν σίγουρα ένα απλό τροχαίο; Και σ’ αυτό απαντούν οι στρατιωτικοί που μίλησαν στο militaire channel, παραθέτοντας στοιχεία που προβληματίζουν.Πως αντιμετώπισε η κυβέρνηση τους συγγενείς των νεκρών και τους τραυματίες. Όλοι όσοι μίλησαν χρησιμοποιούν την ίδια λέξη: απαξίωση. Η δεύτερη λέξη που βγαίνει από τα χείλη όλων είναι η συγκάλυψη. Τα όσα λένε είναι αποκαλυπτικά και εξοργιστικά! Και για τη συγκάλυψη και για την απαξίωση. Και τα δύο μαζί προκαλούν αυτό που περιγράφει ένας από τους στρατιωτικούς στο τέλος της συνέντευξης:«Υπάρχει ένα αίσθημα προδοσίας. Υπάρχει αυτό το αίσθημα ,γιατί όλοι μπήκαμε με κάποιες αρχές σε αυτό το επικίνδυνο επάγγελμα, θέλοντας να προσφέρουμε. Ταυτόχρονα πιστεύαμε ότι αν μας συμβεί κάτι, κάποιοι άλλοι θα υποστηρίξουν τις οικογένειες μας. Η προδοσία είναι το λιγότερο το οποίο νιώθουμε. Δεν υπάρχει πια εμπιστοσύνη και όταν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη προς τα πάνω, δεν υπάρχει τίποτα».