PrekenWeb.nl

Bijbeltekst Omschrijving: [2]

-[6]

. Doch dat velen, door het Evangelie geroepen zijnde, zich niet bekeren, noch in Christus geloven, maar in ongeloof vergaan, zulks geschiedt niet door gebrek of ongenoegzaamheid van de offerande van Christus, aan het kruis geofferd, maar door hun eigen schuld.

[2]

-[7]

. Maar zovelen als waarachtiglijk geloven, en door den dood van Christus van de zonden en het verderf verlost en behouden worden, die genieten deze weldaad alleen uit Gods genade, hun van eeuwigheid in Christus gegeven, welke genade Hij niemand schuldig is.

Thema: De keuze van Ruth, Bijbeltekst: [15]

Daarom zeide zij: Zie, uw zwagerin is wedergekeerd tot haar volk en tot haar goden; keer gij ook weder, uw zwagerin na. [16]

Maar Ruth zeide: Val mij niet tegen, dat ik u zou verlaten, om van achter u weder te keren; want waar gij zult heengaan, zal ik ook heengaan, en waar gij zult vernachten, zal ik vernachten; uw volk is mijn volk, en uw God mijn God. [17]

Waar gij zult sterven, zal ik sterven, en aldaar zal ik begraven worden; alzo doe mij de HEERE en alzo doe Hij daartoe, zo niet de dood alleen zal scheiding maken tussen mij en tussen u! [18]

Als zij nu zag, dat zij vastelijk voorgenomen had met haar te gaan, zo hield zij op tot haar te spreken.

Thema: Schijn en zijn, Bijbeltekst: [28]

  Want die is niet een Jood, die het in het openbaar is; noch die is de  besnijdenis, die het in het openbaar in het vlees is;[29]

  Maar die is een Jood, die het in het verborgen is, en de besnijdenis des  harten, in den geest, niet in de letter, is de besnijdenis;  wiens lof niet is uit de mensen, maar uit God.

Bijbeltekst: [47]

En als Hij nog sprak, ziet daar een schare; en een van de twaalven, die  genaamd was Judas, ging hun voor, en kwam bij Jezus, om Hem te kussen.[48]

  En Jezus zeide tot hem: Judas, verraadt gij den Zoon des mensen met een  kus?

Bijbeltekst: [21]

  Te dier tijde nu kwam Jozua, en roeide de Enakieten uit, van het gebergte,  van Hebron, van Debir, van Anab, en van het ganse gebergte van Juda, en  van het ganse gebergte van Israel; Jozua verbande hen met hun steden.[22]

  Er bleef niemand van de Enakieten over in het land der kinderen Israels;  alleenlijk bleven zij over te Gaza, te Gath, en te Asdod.[23]

  Alzo nam Jozua al dat land in, naar alles, wat de HEERE tot Mozes gesproken  had; en Jozua gaf het Israel ten erve, naar hun afdelingen, naar hun  stammen. En het land rustte van den krijg.

Bijbeltekst: [6]

  En de HEERE zeide tot Jozua: Vrees niet voor hun aangezichten; want morgen  omtrent dezen tijd zal Ik hen altegader verslagen geven voor het aangezicht  van Israel; hun paarden zult gij verlammen, en hun wagenen met vuur  verbranden.

Bijbeltekst: [6]

  De mannen nu van Gibeon zonden tot Jozua, in het leger van Gilgal,  zeggende: Trek uw handen niet af van uw knechten, kom haastelijk tot  ons op, en verlos ons, en help ons; want al de koningen der Amorieten,  die op het gebergte wonen, hebben zich tegen ons vergaderd.[7]

Toen toog Jozua op van Gilgal, hij en al het krijgsvolk met hem, en alle  strijdbare helden.[8]

  Want de HEERE had tot Jozua gezegd: Vrees u niet voor hen, want Ik heb  ze in uw hand gegeven; niemand van hen zal voor uw aangezicht bestaan.[9]

  Alzo kwam Jozua snellijk tot hen; den gansen nacht over was hij van Gilgal  opgetrokken.[10]

  En de HEERE verschrikte hen voor het aangezicht van Israel; en hij sloeg  hen met een groten slag te Gibeon, en vervolgde hen op den weg, waar  men naar Beth–horon opgaat, en sloeg hen tot Azeka en tot Makkeda toe.[11]

  Het geschiedde nu, toen zij voor het aangezicht van Israel vluchtten,  zijnde in den afgang van Beth–horon, zo wierp de HEERE grote stenen op  hen van den hemel, tot Azeka toe, dat zij stierven; daar waren er meer,  die van de hagelstenen stierven, dan die die kinderen Israels met het  zwaard doodden.[12]

  Toen sprak Jozua tot den HEERE, ten dage als de HEERE de Amorieten voor  het aangezicht der kinderen Israels overgaf, en zeide voor de ogen der  Israelieten: Zon, sta stil te Gibeon, en gij, maan, in het dal van  Ajalon!

Bijbeltekst: [16]

  Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot den troon der genade, opdat  wij barmhartigheid mogen verkrijgen, en genade vinden, om geholpen te  worden ter bekwamer tijd.

Bijbeltekst: [9]

  En Ik zeg ulieden: Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult  vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.[10]

  Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en  die klopt, dien zal opengedaan worden.

Bijbeltekst: [6]

Toen naderden de kinderen van Juda tot Jozua, te Gilgal, en Kaleb, de  zoon van Jefunne, de Keneziet, zeide tot hem: Gij weet het woord, dat  de HEERE tot Mozes, den man Gods, gesproken heeft te Kades–barnea, ter  oorzake van mij, en ter oorzake van u.[7]

  Ik was veertig jaren oud, toen Mozes, de knecht des HEEREN, mij uitgezonden  heeft van Kades–barnea, om het land te verspieden, en ik hem antwoord  bracht, gelijk als het in mijn hart was.[8]

  Maar mijn broeders, die met mij opgegaan waren, deden het hart des volks  smelten; doch ik volhardde den HEERE, mijn God, na te volgen.[9]

  Toen zwoer Mozes te dien zelven dage, zeggende: Indien niet het land,  waarop uw voet getreden heeft, u en uw kinderen ten erfdeel zal zijn in  eeuwigheid, dewijl gij volhard hebt den HEERE, mijn God, na te volgen.[10]

  En nu, zie, de HEERE heeft mij in het leven behouden, gelijk als Hij  gesproken heeft; het zijn nu vijf en veertig jaren, sedert dat de HEERE  dit woord tot Mozes gesproken heeft, toen Israel in de woestijn wandelde;  en nu, zie, ik ben heden vijf en tachtig jaren oud.[11]

  Ik ben nog heden zo sterk, gelijk als ik was ten dage, toen Mozes mij  uitzond; gelijk mijn kracht toen was, alzo is nu mijn kracht, tot den  oorlog, en om uit te gaan, en om in te gaan.[12]

  En nu, geef mij dit gebergte, waarvan de HEERE te dien dage gesproken  heeft; want gij hebt het te dienzelven dage gehoord, dat de Enakieten  aldaar waren, en dat er grote vaste steden waren; of de HEERE met mij  ware, dat ik hen verdreef, gelijk als de HEERE gesproken heeft.[13]

  Toen zegende hem Jozua, en hij gaf Kaleb, den zoon van Jefunne, Hebron  ten erfdeel.[14]

  Daarom werd Hebron aan Kaleb, den zoon van Jefunne, den Keneziet, ten  erfdeel tot op dezen dag; omdat hij volhard had den HEERE, den God  Israels, na te volgen.