PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [23]

  Maar gij hebt u verheven tegen den Heere des hemels, en men heeft de  vaten van Zijn huis voor u gebracht, en gij, en uw geweldigen, uw vrouwen,  en uw bijwijven hebben wijn uit dezelve gedronken, en de goden van zilver  en goud, koper, ijzer, hout en steen, die niet zien, noch horen, noch  weten, hebt gij geprezen; maar dien God, in Wiens hand uw adem is, en  bij Wien al uw paden zijn, hebt gij niet verheerlijkt.[24]

  Toen is dat deel der hand van Hem gezonden, en dit schrift getekend  geworden.

Bijbeltekst: [22]

  Het zijn de goedertierenheden des HEEREN, dat wij niet vernield  zijn, dat Zijn barmhartigheden geen einde hebben;[23]

  Zij zijn allen morgen nieuw, Uw trouw is groot.[24]

  De HEERE is mijn Deel, zegt mijn ziel, daarom zal ik op Hem  hopen.

Bijbeltekst: [9]

  En Hij zeide tot mij: Profeteer tot den geest; profeteer, mensenkind! en  zeg tot den geest: Zo zegt de Heere HEERE: Gij geest! kom aan van de  vier winden, en blaas in deze gedoden, opdat zij levend worden.[10]

  En ik profeteerde, gelijk als Hij mij bevolen had. Toen kwam de geest in  hen, en zij werden levend en stonden op hun voeten, een gans zeer groot  heir.

Bijbeltekst: [3]

  En Hij zeide tot mij: Mensenkind! zullen deze beenderen levend worden?  En ik zeide: Heere HEERE, Gij weet het!

Bijbeltekst: [17]

  En David, als hij den engel zag, die het volk sloeg, sprak tot den HEERE,  en zeide: Zie ik, ik heb gezondigd, en ik, ik heb onrecht gehandeld,  maar wat hebben deze schapen gedaan? Uw hand zij toch tegen mij en tegen  mijns vaders huis.[18]

En Gad kwam tot David op dienzelfden dag, en zeide tot hem: Ga op, richt  den HEERE een altaar op, op den dorsvloer van Arauna, den Jebusiet.

Bijbeltekst: [1]

Daarna bracht hij mij weder tot de deur van het huis, en ziet, er vloten  wateren uit, van onder den dorpel des huizes naar het oosten; want het  voorste deel van het huis was in het oosten, en de wateren daalden af  van onderen, uit de rechterzijde des huizes, van het zuiden des altaars.[2]

  En hij bracht mij uit door den weg van de noorderpoort, en voerde mij  om door den weg van buiten, tot de buitenpoort, den weg, die naar het  oosten ziet; en ziet, de wateren sprongen uit de rechterzijde.[3]

  Als nu die man naar het oosten uitging, zo was er een meetsnoer in  zijn hand; en hij mat duizend ellen, en deed mij door de wateren doorgaan,  en de wateren raakten tot aan de enkelen.[4]

  Toen mat hij nog duizend ellen, en deed mij door de wateren doorgaan,  en de wateren raakten tot aan de knieen; en hij mat nog duizend, en  deed mij doorgaan, en de wateren raakten tot aan de lenden.[5]

  Voorts mat hij nog duizend, en het was een beek, waar ik niet kon  doorgaan; want de wateren waren hoge wateren, waar men door zwemmen  moest, een beek, waar men niet kon doorgaan.[6]

  En hij zeide tot mij: Hebt gij het gezien, mensenkind? Toen voerde hij  mij, en bracht mij weder tot aan den oever der beek.[7]

  Als ik wederkeerde, ziet, zo was er aan den oever der beek zeer veel  geboomte, van deze en van gene zijde.[8]

  Toen zeide hij tot mij: Deze wateren vlieten uit naar het voorste Galilea,  en dalen af in het vlakke veld; daarna komen zij in de zee; in de zee  uitgebracht zijnde, zo worden de wateren gezond.[9]

  Ja, het zal geschieden, dat alle levende ziel, die er wemelt, overal,  waarhenen een der twee beken zal komen, leven zal, en daar zal zeer veel  vis zijn, omdat deze wateren daarhenen zullen gekomen zijn, en zij zullen  gezond worden, en het zal leven, alles, waarhenen deze beek zal komen.[10]

  Ook zal het geschieden, dat er vissers aan dezelve zullen staan, van  En–gedi aan tot En–eglaim toe; daar zullen plaatsen zijn tot  uitspreiding der netten; haar vis zal naar zijn aard wezen als de vis  van de grote zee, zeer menigvuldig.[11]

  Doch haar modderige plaatsen en haar moerassen zullen niet gezond worden,  zij zijn tot zout overgegeven.[12]

  Aan de beek nu, aan haar oever, zal van deze en van gene zijde opgaan  allerlei spijsgeboomte, welks blad niet zal afvallen, noch de vrucht  daarvan vergaan; in zijn maanden zal het nieuwe vruchten voortbrengen;  want zijn wateren vlieten uit het heiligdom; en zijn vrucht zal zijn  tot spijze, en zijn blad tot heling.

Bijbeltekst: [1]

De hand des HEEREN was op mij, en de HEERE voerde mij uit in den geest,  en zette mij neder in het midden ener vallei; dezelve nu was vol beenderen.[2]

  En Hij deed mij bij dezelve voorbijgaan geheel rondom; en ziet, er waren  zeer vele op den grond der vallei; en ziet, zij waren zeer dor.[3]

  En Hij zeide tot mij: Mensenkind! zullen deze beenderen levend worden?  En ik zeide: Heere HEERE, Gij weet het![4]

  Toen zeide Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen, en zeg tot dezelve:  Gij dorre beenderen! hoort des HEEREN woord.[5]

  Alzo zegt de Heere HEERE tot deze beenderen: Ziet, Ik zal den geest in  u brengen, en gij zult levend worden.[6]

  En Ik zal zenuwen op u leggen, en vlees op u doen opkomen, en een huid  over u trekken, en den geest in u geven, en gij zult levend worden; en  gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.[7]

  Toen profeteerde ik, gelijk mij bevolen was, en er werd een geluid, als  ik profeteerde, en ziet een beroering! en de beenderen naderden, elk  been tot zijn been.[8]

  En ik zag, en ziet, en er werden zenuwen op dezelve, en er kwam vlees  op; en Hij trok een huid boven over dezelve, maar er was geen geest in  hen.[9]

  En Hij zeide tot mij: Profeteer tot den geest; profeteer, mensenkind! en  zeg tot den geest: Zo zegt de Heere HEERE: Gij geest! kom aan van de  vier winden, en blaas in deze gedoden, opdat zij levend worden.[10]

  En ik profeteerde, gelijk als Hij mij bevolen had. Toen kwam de geest in  hen, en zij werden levend en stonden op hun voeten, een gans zeer groot  heir.[11]

  Toen zeide Hij tot mij: Mensenkind! deze beenderen zijn het ganse huis  Israels; ziet, zij zeggen: Onze beenderen zijn verdord, en onze verwachting  is verloren, wij zijn afgesneden.[12]

  Daarom, profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik zal  uw graven openen, en zal ulieden uit uw graven doen opkomen, o Mijn  volk! en Ik zal u brengen in het land Israels.[13]

  En gij zult weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik uw graven zal hebben  geopend, en als Ik u uit uw graven zal hebben doen opkomen, o Mijn volk![14]

  En Ik zal Mijn Geest in u geven, en gij zult leven, en Ik zal u in uw  land zetten; en gij zult weten, dat Ik, de HEERE, dit gesproken en  gedaan heb, spreekt de HEERE.