PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [67]

  Toen spogen zij in Zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten.[68]

  En anderen gaven Hem kinnebakslagen, zeggende: Profeteer ons, Christus,  wie is het, die U geslagen heeft?

Bijbeltekst: [8]

  En haastelijk uitgaande van het graf, met vreze en grote blijdschap,  liepen zij henen, om hetzelve Zijn discipelen te boodschappen.[9]

  En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus  is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende,  grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.

Bijbeltekst: [14]

  En ik zag, en ziet, een witte wolk, en op de wolk was Een gezeten, des  mensen Zoon gelijk, hebbende op Zijn hoofd een gouden kroon; en in Zijn  hand een scherpe sikkel.[15]

  En een andere engel kwam uit den tempel, roepende met een grote stem tot  Dengene, Die op de wolk zat: Zend Uw sikkel en maai; want de ure om te  maaien is nu gekomen, dewijl de oogst der aarde rijp is geworden.[16]

  En Die op de wolk zat, zond Zijn sikkel op de aarde, en de aarde werd  gemaaid.[17]

  En een andere engel kwam uit den tempel, die in den hemel is, hebbende  ook zelf een scherpe sikkel.[18]

  En een andere engel kwam uit van het altaar, die macht had over het vuur;  en hij riep met een groot geroep, tot dengene, die de scherpe sikkel  had, zeggende: Zend uw scherpe sikkel, en snijd af de druiftakken van  den wijngaard der aarde, want zijn druiven zijn rijp.[19]

  En de engel zond zijn sikkel op de aarde en sneed de druiven af van  den wijngaard der aarde, en wierp ze in den groten wijnpersbak des toorns  Gods.[20]

  En de wijnpersbak werd buiten de stad getreden, en er is bloed uit den  wijnpersbak gekomen, tot aan de tomen der paarden, duizend zeshonderd  stadien ver.

Bijbeltekst: [27]

  En in haar zal niet inkomen iets, dat ontreinigt, en gruwelijkheid doet,  en leugen spreekt; maar die geschreven zijn in het boek des levens  des Lams.

Bijbeltekst: [1]

¶  Loof den HEERE, mijn ziel! O HEERE, mijn God! Gij zijt zeer groot, Gij  zijt bekleed met majesteit en heerlijkheid.[2]

  Hij bedekt Zich met het licht, als met een kleed; Hij rekt den hemel uit  als een gordijn.[3]

  Die Zijn opperzalen zoldert in de wateren, Die van de wolken Zijn wagen  maakt, Die op de vleugelen des winds wandelt.[4]

  Hij maakt Zijn engelen geesten, Zijn dienaars tot een vlammend vuur.[5]

  Hij heeft de aarde gegrond op haar grondvesten; zij zal nimmermeer noch  eeuwiglijk wankelen.[6]

  Gij hadt ze met den afgrond als een kleed overdekt; de wateren stonden  boven de bergen.[7]

  Van Uw schelden vloden zij, zij haastten zich weg voor de stem Uws donders.[8]

  De bergen rezen op, de dalen daalden, ter plaatse, die Gij voor hen  gegrond hadt.[9]

  Gij hebt een paal gesteld, dien zij niet overgaan zullen; zij zullen de  aarde niet weder bedekken.[10]

¶  Die de fonteinen uitzendt door de dalen, dat zij tussen de gebergten  henen wandelen.[11]

  Zij drenken al het gedierte des velds; de woudezels breken er hun dorst  mede.[12]

  Bij dezelve woont het gevogelte des hemels, een stem gevende van tussen  de takken.[13]

  Hij drenkt de bergen uit Zijn opperzalen; de aarde wordt verzadigd van  de vrucht Uwer werken.[14]

  Hij doet het gras uitspruiten voor de beesten, en het kruid tot dienst  des mensen, doende het brood uit de aarde voortkomen.[15]

  En den wijn, die het hart des mensen verheugt, doende het aangezicht  blinken van olie; en het brood, dat het hart des mensen sterkt.[16]

  De bomen des HEEREN worden verzadigd, de cederbomen van Libanon, die Hij  geplant heeft;[17]

  Alwaar de vogeltjes nestelen; des ooievaars huis zijn de dennebomen.[18]

  De hoge bergen zijn voor de steenbokken; de steenrotsen zijn een vertrek  voor de konijnen.[19]

¶  Hij heeft de maan gemaakt tot de gezette tijden, de zon weet haar ondergang.[20]

  Gij beschikt de duisternis, en het wordt nacht, in denwelken al het  gedierte des wouds uittreedt:[21]

  De jonge leeuwen, briesende om een roof, en om hun spijs van God te  zoeken.[22]

  De zon opgaande, maken zij zich weg, en liggen neder in hun holen.[23]

  De mens gaat dan uit tot zijn werk, en naar zijn arbeid tot den avond  toe.[24]

  Hoe groot zijn Uw werken, o HEERE! Gij hebt ze alle met wijsheid gemaakt;  het aardrijk is vol van Uw goederen.[25]

  Deze zee, die groot en wijd van ruimte is, daarin is het wriemelende  gedierte, en dat zonder getal, kleine gedierten met grote.[26]

  Daar wandelen de schepen, en de Leviathan, dien Gij geformeerd hebt,  om daarin te spelen.[27]

  Zij allen wachten op U, dat Gij hun hun spijze geeft te zijner tijd.[28]

  Geeft Gij ze hun, zij vergaderen ze; doet Gij Uw hand open, zij worden  met goed verzadigd.[29]

  Verbergt Gij Uw aangezicht, zij worden verschrikt; neemt Gij hun adem  weg, zij sterven, en zij keren weder tot hun stof.[30]

  Zendt Gij Uw Geest uit, zo worden zij geschapen, en Gij vernieuwt het  gelaat des aardrijks.[31]

¶  De heerlijkheid des HEEREN zij tot in der eeuwigheid; de HEERE verblijde  Zich in Zijn werken.[32]

  Als Hij de aarde aanschouwt, zo beeft zij; als Hij de bergen aanroert,  zo roken zij.[33]

  Ik zal den HEERE zingen in mijn leven; ik zal mijn God psalmzingen,  terwijl ik nog ben.[34]

  Mijn overdenking van Hem zal zoet zijn; ik zal mij in den HEERE verblijden.[35]

  De zondaars zullen van de aarde verdaan worden, en de goddelozen zullen  niet meer zijn. Loof den HEERE, mijn ziel! Hallelujah!

Bijbeltekst: [62]

Te middernacht sta ik op, om U te loven voor de rechten Uwer gerechtigheid.

Bijbeltekst: [1]

Een lied Hammaaloth. Die op den HEERE vertrouwen, zijn als de berg Sion,  die niet wankelt, maar blijft in eeuwigheid.

Bijbeltekst: [13]

  Want Gij bezit mijn nieren; Gij hebt mij in mijner moeders buik bedekt.[14]

  Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt  ben; wonderlijk zijn Uw werken! ook weet het mijn ziel zeer wel.[15]

  Mijn gebeente was voor U niet verholen, als ik in het verborgene gemaakt  ben, en als een borduursel gewrocht ben, in de nederste delen der  aarde.[16]

  Uw ogen hebben mijn ongevormden klomp gezien; en al deze dingen waren in  Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog  geen van die was.

Bijbeltekst: [19]

Gij zijt opgevaren in de hoogte; Gij hebt de gevangenis gevankelijk  gevoerd; Gij hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen;  ja, ook de wederhorigen om bij U te wonen, o HEERE God!

Bijbeltekst: [1]

Ik bid u dan, broeders, door de ontfermingen Gods, dat gij uw lichamen  stelt tot een levende, heilige en Gode welbehagelijke offerande,  welke is uw redelijke godsdienst.[2]

  En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de  vernieuwing uws gemoeds, opdat gij moogt beproeven, welke de goede, en  welbehagelijke en volmaakte wil van God zij.