PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [36]

En een der Farizeen bad Hem, dat Hij met hem ate; en ingegaan zijnde in  des Farizeers huis, zat Hij aan. [37]

  En ziet, een vrouw in de stad, welke een zondares was, verstaande, dat  Hij in des Farizeers huis aanzat, bracht een albasten fles met zalf. [38]

  En staande achter Zijn voeten, wenende, begon zij Zijn voeten nat te  maken met tranen, en zij droogde ze af met het haar van haar hoofd, en  kuste Zijn voeten, en zalfde ze met de zalf. [39]

  En de Farizeer, die Hem genood had, zulks ziende, sprak bij zichzelven,  zeggende: Deze, indien Hij een profeet ware, zou wel weten, wat en  hoedanige vrouw deze is, die Hem aanraakt; want zij is een zondares. [40]

  En Jezus antwoordende, zeide tot hem: Simon! Ik heb u wat te zeggen. En  hij sprak: Meester! zeg het. [41]

  Jezus zeide: Een zeker schuldheer had twee schuldenaars; de een was  schuldig vijfhonderd penningen, en de andere vijftig; [42]

  En als zij niet hadden om te betalen, schold hij het hun beiden kwijt.  Zeg dan, wie van dezen zal hem meer liefhebben? [43]

  En Simon, antwoordende, zeide: Ik acht, dat hij het is, dien hij het  meeste kwijtgescholden heeft. En Hij zeide tot hem: Gij hebt recht  geoordeeld. [44]

  En Hij, Zich omkerende naar de vrouw, zeide tot Simon: Ziet gij deze  vrouw? Ik ben in uw huis gekomen; water hebt gij niet tot Mijn voeten  gegeven; maar deze heeft Mijn voeten met tranen nat gemaakt, en met het  haar van haar hoofd afgedroogd. [45]

  Gij hebt Mij geen kus gegeven; maar deze, van dat zij ingekomen is, heeft  niet afgelaten Mijn voeten te kussen. [46]

  Met olie hebt gij Mijn hoofd niet gezalfd; maar deze heeft Mijn voeten  met zalf gezalfd. [47]

  Daarom zeg Ik u: Haar zonden zijn haar vergeven, die vele waren; want  zij heeft veel liefgehad; maar dien weinig vergeven wordt, die heeft  weinig lief. [48]

  En Hij zeide tot haar: Uw zonden zijn u vergeven. [49]

  En die mede aanzaten, begonnen te zeggen bij zichzelven: Wie is Deze,  Die ook de zonden vergeeft? [50]

  Maar Hij zeide tot de vrouw: Uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.

Bijbeltekst: [26]

  En zij voeren voort naar het land der Gadarenen, hetwelk is tegenover  Galilea.[27]

  En als Hij aan het land uitgegaan was, ontmoette Hem een zeker man uit  de stad, die van over langen tijd met duivelen was bezeten geweest; en  was met geen klederen gekleed, en bleef in geen huis, maar in de graven.[28]

  En hij, Jezus ziende, en zeer roepende, viel voor Hem neder, en zeide  met een grote stem: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods,  des Allerhoogsten, ik bid U, dat Gij mij niet pijnigt![29]

  Want Hij had den onreinen geest geboden, dat hij van den mens zou uitvaren;  want hij had hem menigen tijd bevangen gehad; en hij werd met ketenen  en met boeien gebonden, om bewaard te zijn; en hij verbrak de banden,  en werd van den duivel gedreven in de woestijnen.[30]

  En Jezus vraagde hem, zeggende: Welke is uw naam? En hij zeide: Legio.  Want vele duivelen waren in hem gevaren.[31]

  En zij baden Hem, dat Hij hun niet gebieden zou in den afgrond heen te  varen.[32]

  En aldaar was een kudde veler zwijnen, weidende op den berg; en zij baden  Hem, dat Hij hun wilde toelaten in dezelve te varen. En Hij liet het  hun toe.[33]

  En de duivelen, uitvarende van den mens, voeren in de zwijnen; en de  kudde stortte van de steilte af in het meer; en versmoorde.[34]

  En die ze weidden, ziende hetgeen geschied was, zijn gevlucht; en heengaande  boodschapten het in de stad, en op het land.[35]

  En zij gingen uit, om te zien hetgeen geschied was, en kwamen tot Jezus,  en vonden den mens, van welken de duivelen uitgevaren waren, zittend  aan de voeten van Jezus, gekleed en wel bij zijn verstand; en zij werden  bevreesd.[36]

  En ook, die het gezien hadden, verhaalden hun, hoe de bezetene was verlost  geworden.[37]

  En de gehele menigte van het omliggende land der Gadarenen baden Hem,  dat Hij van hen wegging; want zij waren met grote vreze bevangen. En  Hij, in het schip gegaan zijnde, keerde wederom.[38]

  En de man, van welken de duivelen uitgevaren waren, bad Hem, dat hij  mocht bij Hem zijn. Maar Jezus liet hem van Zich gaan, zeggende:[39]

  Keer weder naar uw huis, en vertel, wat grote dingen u God gedaan heeft.  En hij ging heen door de gehele stad, verkondigende, wat grote dingen  Jezus hem gedaan had.[40]

En het geschiedde, als Jezus wederkeerde, dat Hem de schare ontving; want  zij waren allen Hem verwachtende.

Bijbeltekst: [3]

  En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, den enigen waarachtigen  God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt.

Bijbeltekst: [11]

  En dat niemand door de wet gerechtvaardigd wordt voor God, is openbaar;  want de rechtvaardige zal uit het geloof leven.

Bijbeltekst: [30]

  En bedroeft den Heiligen Geest Gods niet, door Welken gij verzegeld zijt  tot den dag der verlossing.

Bijbeltekst: [1]

Een lied Hammaaloth. Uit de diepten roep ik tot U, o HEERE![2]

  HEERE! hoor naar mijn stem; laat Uw oren opmerkende zijn op de stem mijner  smekingen.[3]

  Zo Gij, HEERE! de ongerechtigheden gadeslaat; HEERE! wie zal bestaan?[4]

  Maar bij U is vergeving, opdat Gij gevreesd wordt.

Bijbeltekst: [4]

En Hij moest door Samaria gaan.

Bijbeltekst: [3]

Geloofd zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, Die naar Zijn  grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren, tot een levende hoop, door  de opstanding van Jezus Christus uit de doden.[4]

  Tot een onverderfelijke, en onbevlekkelijke, en onverwelkelijke erfenis,  die in de hemelen bewaard is voor u.[5]

  Die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid,  die bereid is, om geopenbaard te worden in den laatsten tijd.

Bijbeltekst: [10]

En Nehemia (dezelve is Hattirsatha) en Ezra, de priester, de  schriftgeleerde, en de Levieten, die het volk onderwezen, zeiden tot al  het volk: Deze dag is den HEERE, uw God, heilig; bedrijft dan geen  rouw, en weent niet; want al het volk weende, als zij de woorden der  wet hoorden.[11]

Voorts zeide hij tot hen: Gaat, eet het vette, en drinkt het zoete,  en zendt delen dengenen, voor welken niets bereid is, want deze dag is  onzen HEERE heilig; zo bedroeft u niet, want de blijdschap des HEEREN,  die is uw sterkte.