PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [5]

En ik zeide: Och, HEERE, God des hemels, Gij, grote en vreselijke God!  Die het verbond en de goedertierenheid houdt dien, die Hem liefhebben,  en Zijn geboden houden.[6]

  Laat toch Uw oor opmerkende, en Uw ogen open zijn, om te horen naar het  gebed Uws knechts, dat ik heden voor Uw aangezicht bid, dag en nacht,  voor de kinderen Israels, Uw knechten; en ik doe belijdenis over de  zonden der kinderen Israels, die wij tegen U gezondigd hebben; ook ik  en mijns vaders huis, wij hebben gezondigd.[7]

  Wij hebben het ganselijk tegen U verdorven; en wij hebben niet gehouden  de geboden, noch de inzettingen, noch de rechten, die Gij Uw knecht  Mozes geboden hebt.[8]

  Gedenk toch des woords, dat Gij Uw knecht Mozes geboden hebt, zeggende:  Gijlieden zult overtreden, Ik zal u onder de volken verstrooien.[9]

  En gij zult u tot Mij bekeren, en Mijn geboden houden, en die doen; al  waren uw verdrevenen aan het einde des hemels, Ik zal hen vandaar  verzamelen, en zal ze brengen tot de plaats, die Ik verkoren heb, om  Mijn Naam aldaar te doen wonen.[10]

  Zij zijn toch Uw knechten en Uw volk, dat Gij verlost hebt door Uw grote  kracht en door Uw sterke hand.[11]

  Och, HEERE, laat toch Uw oor opmerkende zijn op het gebed Uws knechts,  en op het gebed Uwer knechten, die lust hebben Uw Naam te vrezen; en  doe het toch Uw knecht heden wel gelukken, en geef hem barmhartigheid  voor het aangezicht dezes mans. Ik nu was des konings schenker.

Bijbeltekst: [46]

  En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI,  ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij  verlaten!

Bijbeltekst: [1]

En als de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, en Maria, de  moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht, opdat zij kwamen en  Hem zalfden.[2]

  En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf,  als de zon opging;[3]

  En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs  afwentelen?[4]

  (En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer  groot.[5]

  En in het graf ingegaan zijnde, zagen zij een jongeling, zittende ter  rechter zijde, bekleed met een wit lang kleed, en werden verbaasd.[6]

  Maar hij zeide tot haar: Zijt niet verbaasd; gij zoekt Jezus den Nazarener,  Die gekruist was; Hij is opgestaan; Hij is hier niet; ziet de plaats,  waar zij Hem gelegd hadden.[7]

  Doch gaat heen, zegt Zijnen discipelen, en Petrus, dat Hij u voorgaat  naar Galilea; aldaar zult gij Hem zien, gelijk Hij ulieden gezegd heeft.[8]

  En zij, haastelijk uitgegaan zijnde, vloden van het graf, en beving en  ontzetting had haar bevangen; en zij zeiden niemand iets; want zij waren  bevreesd.

Bijbeltekst: [50]

En Hij leidde hen buiten tot aan Bethanie, en Zijn handen opheffende,  zegende Hij hen.[51]

  En het geschiedde, als Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde, en werd  opgenomen in den hemel.

Bijbeltekst: [39]

  En een der kwaaddoeners, die gehangen waren, lasterde Hem, zeggende:  Indien Gij de Christus zijt, verlos Uzelven en ons.[40]

  Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook  God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt?[41]

  En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen  wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.[42]

  En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk  zult gekomen zijn.[43]

  En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in  het Paradijs zijn.

Bijbeltekst: [63]

  En als hij een schrijftafeltje geeist had, schreef hij, zeggende: Johannes  is zijn naam. En zij verwonderden zich allen.

Bijbeltekst: [46]

  En Maria zeide: Mijn ziel maakt groot den Heere;[47]

  En mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker;[48]

  Omdat Hij de nederheid Zijner dienstmaagd heeft aangezien; want zie, van  nu aan zullen mij zalig spreken al de geslachten.

Bijbeltekst: [10]

¶  En Hij leerde op den sabbat in een der synagogen.[11]

  En ziet, er was een vrouw, die een geest der krankheid achttien jaren  lang gehad had, en zij was samengebogen, en kon zich ganselijk niet  oprichten.[12]

  En Jezus, haar ziende, riep haar tot Zich, en zeide tot haar: Vrouw, gij  zijt verlost van uw krankheid.[13]

  En Hij legde de handen op haar; en zij werd terstond weder recht, en  verheerlijkte God.[14]

  En de overste der synagoge, kwalijk nemende, dat Jezus op den sabbat  genezen had, antwoordde en zeide tot de schare: Er zijn zes dagen, in  welke men moet werken; komt dan in dezelve, en laat u genezen, en niet  op den dag des sabbats.[15]

  De Heere dan antwoordde hem en zeide: Gij geveinsde, maakt niet een  iegelijk van u op den sabbat zijn os of ezel van de kribbe los, en leidt  hem heen om te doen drinken?[16]

  En deze, die een dochter Abrahams is, welke de satan, ziet, nu achttien  jaren gebonden had, moest die niet losgemaakt worden van dezen band, op  den dag des sabbats?[17]

  En als Hij dit zeide, werden zij allen beschaamd, die zich tegen Hem  stelden; en al de schare verblijdde zich over al de heerlijke dingen,  die van Hem geschiedden.

Bijbeltekst: [16]

  En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land  had wel gedragen;[17]

  En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb  niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.[18]

  En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere  bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;[19]

  En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd  zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.[20]

  Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u  afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?[21]

  Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet  rijk is in God.

Bijbeltekst: [11]

En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte  zij in het graf;[12]

  En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en  een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.[13]

  En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat  zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd  hebben.[14]

  En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus  staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.[15]

  Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende,  dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen  hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.[16]

  Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni,  hetwelk is gezegd, Meester.