PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [4]

  En de lijdzaamheid bevinding, en de bevinding hoop;

Bijbeltekst: [5]

  Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet;  want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.[6]

  Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt  herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.

Bijbeltekst: [34]

  En Simeon zegende henlieden, en zeide tot Maria, Zijn moeder: Zie, Deze  wordt gezet tot een val en opstanding veler in Israel, en tot een teken,  dat wedersproken zal worden.[35]

  (En ook een zwaard zal door uw eigen ziel gaan) opdat de gedachten uit  vele harten geopenbaard worden.

Bijbeltekst: [27]

  En hij kwam door den Geest in den tempel. En als de ouders het Kindeken  Jezus inbrachten, om naar de gewoonte der wet met Hem te doen;[28]

  Zo nam hij Hetzelve in zijn armen, en loofde God, en zeide:[29]

  Nu laat Gij, Heere! Uw dienstknecht gaan in vrede naar Uw woord;[30]

  Want mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien,[31]

  Die Gij bereid hebt voor het aangezicht van al de volken:[32]

  Een Licht tot verlichting der heidenen, en tot heerlijkheid van Uw volk  Israel.

Bijbeltekst: [1]

En te dien dage Jezus, uit het huis gegaan zijnde, zat bij de zee.[2]

  En tot Hem vergaderden vele scharen, zodat Hij in een schip ging en  nederzat, en al de schare stond op den oever.[3]

  En Hij sprak tot hen vele dingen door gelijkenissen, zeggende: Ziet, een  zaaier ging uit om te zaaien.[4]

  En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de  vogelen kwamen en aten datzelve op.[5]

  En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel  aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.[6]

  Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat het  geen wortel had, is het verdord.[7]

  En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en  verstikten hetzelve.[8]

  En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een honderd–, het ander zestig–, en het ander dertig voud.[9]

  Wie oren heeft om te horen, die hore.[10]

  En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot  hen door gelijkenissen?[11]

  En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden  van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.[12]

  Want wie heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloediglijk  hebben; maar wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij  heeft.[13]

  Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien,  en horende niet horen, noch ook verstaan.[14]

  En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor  zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien, en  geenszins bemerken.[15]

  Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de oren  zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te  eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het  hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.[16]

  Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen.[17]

  Want voorwaar zeg Ik u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd  te zien de dingen, die gij ziet, en hebben ze niet gezien; en te horen  de dingen, die gij hoort, en hebben ze niet gehoord.[18]

  Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier.[19]

  Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo komt de  boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is degene,  die bij den weg bezaaid is.[20]

  Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die het  Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt;[21]

  Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd; en als  verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij terstond  geergerd.[22]

  En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort; en  de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms verstikt  het Woord, en het wordt onvruchtbaar.[23]

  Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort  en verstaat, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de een honderd–, de  ander zestig–, en de ander dertig voud.

Bijbeltekst: [21]

En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.[22]

  En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem,  zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is  deerlijk van den duivel bezeten.[23]

  Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem  komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.[24]

  Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren  schapen van het huis Israels.[25]

  En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij![26]

  Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen  te nemen, en den hondekens voor te werpen.[27]

  En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die  er vallen van de tafel van hun heren.[28]

  Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof;  u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde  ure.

Bijbeltekst: [1]

En ziet, een man Gods kwam uit Juda, door het woord des HEEREN tot Beth–el;  en Jerobeam stond bij het altaar, om te roken.[2]

  En hij riep tegen het altaar, door het woord des HEEREN, en zeide: Altaar,  altaar, zo zegt de HEERE: Zie, een zoon zal aan het huis Davids geboren  worden, wiens naam zal zijn Josia; die zal op u offeren de priesters  der hoogten, die op u roken, en men zal mensenbeenderen op u verbranden.[3]

  En hij gaf ten zelfden dage een wonderteken, zeggende: Dit is dat  wonderteken, waarvan de HEERE gesproken heeft; ziet, het altaar zal  vaneen gescheurd, en de as, die daarop is, afgestort worden.[4]

  Het geschiedde nu, als de koning het woord van den man Gods hoorde,  hetwelk hij tegen het altaar te Beth–el geroepen had, dat Jerobeam zijn  hand van op het altaar uitstrekte, zeggende: Grijpt hem! Maar zijn hand,  die hij tegen hem uitgestrekt had, verdorde, dat hij ze niet weder tot  zich trekken kon.[5]

  En het altaar werd vaneen gescheurd, en de as van het altaar afgestort,  naar dat wonderteken, dat de man Gods gegeven had, door het woord des  HEEREN.

Bijbeltekst: [23]

En het geschiedde, nadat hij brood gegeten, en nadat hij gedronken had,  dat hij hem den ezel zadelde, te weten voor den profeet, dien hij  had doen wederkeren.[24]

  Zo toog hij heen, en een leeuw vond hem op den weg, en doodde hem; en  zijn dood lichaam lag geworpen op den weg, en de ezel stond daarbij;  ook stond de leeuw bij het dode lichaam.[25]

  En ziet, er gingen lieden voorbij, en zagen het dode lichaam geworpen op  den weg, en den leeuw, staande bij het dode lichaam; en zij kwamen en  zeiden het in de stad, waarin de oude profeet woonde.[26]

  Als de profeet, die hem van den weg had doen wederkeren, dit hoorde,  zo zeide hij: Het is de man Gods, die den mond des HEEREN wederspannig  is geweest; daarom heeft de HEERE hem den leeuw overgegeven, die hem  gebroken, en hem gedood heeft, naar het woord des HEEREN, dat Hij tot  hem gesproken had.[27]

  Verder sprak hij tot zijn zonen, zeggende: Zadelt mij den ezel. En zij  zadelden hem.[28]

  Toen toog hij heen, en vond zijn dood lichaam geworpen op den weg, en  den ezel, en den leeuw, staande bij het dode lichaam; de leeuw had het  dode lichaam niet gegeten, en den ezel niet gebroken.[29]

  Toen nam de profeet het dode lichaam van den man Gods op, en leide dat  op den ezel, en voerde het wederom; zo kwam de oude profeet in de stad  om rouw te bedrijven en hem te begraven.[30]

  En hij leide zijn dood lichaam in zijn graf; en zij maakten over hem een  weeklage: Ach, mijn broeder![31]

  Het geschiedde nu, nadat hij hem begraven had, dat hij sprak tot zijn  zonen, zeggende: Als ik zal gestorven zijn, zo begraaft mij in dat graf,  waarin de man Gods begraven is, en legt mijn beenderen bij zijn  beenderen.[32]

  Want de zaak zal gewisselijk geschieden, die hij door het woord des HEEREN  uitgeroepen heeft tegen het altaar, dat te Beth–el is, en tegen al de  huizen der hoogten, die in de steden van Samaria zijn.[33]

  Na deze geschiedenis keerde zich Jerobeam niet van zijn bozen weg; maar  maakte wederom priesters der hoogten van de geringsten des volks; wie  wilde, diens hand vulde hij, en werd een van de priesters der hoogten.[34]

  En hij werd in deze zaak het huis van Jerobeam tot zonde, om hetzelve  te doen afsnijden en te verdelgen van den aardbodem.

Bijbeltekst: [6]

  Toen antwoordde de koning, en zeide tot den man Gods: Aanbid toch het  aangezicht des HEEREN, uws Gods, ernstelijk, en bid voor mij, dat mijn  hand weder tot mij kome! Toen bad de man Gods het aangezicht des HEEREN  ernstelijk; en de hand des konings kwam weder tot hem, en werd gelijk  te voren.[7]

  En de koning sprak tot den man Gods: Kom met mij naar huis, en sterk u,  en ik zal u een geschenk geven.[8]

  Maar de man Gods zeide tot den koning: Al gaaft gij mij de helft van uw  huis, zo zou ik niet met u gaan, en ik zou in deze plaats geen brood  eten, noch water drinken.[9]

  Want zo heeft mij de HEERE geboden door Zijn woord, zeggende: Gij zult  geen brood eten, noch water drinken; en gij zult niet wederkeren door  den weg, dien gij gegaan zijt.[10]

  En hij ging door een anderen weg, en keerde niet weder door den weg, door  welken hij te Beth–el gekomen was.

Bijbeltekst: [1]

Te dierzelfder tijd was Abia, de zoon van Jerobeam, krank.[2]

  En Jerobeam zeide tot zijn huisvrouw: Maak u nu op, en verstel u, dat  men niet merkte, dat gij Jerobeams huisvrouw zijt, en ga heen naar Silo,  zie, daar is de profeet Ahia, die van mij gesproken heeft, dat ik koning  zou zijn over dit volk.[3]

  En neem in uw hand tien broden, en koeken, en een kruik honig, en ga tot  hem; hij zal u te kennen geven, wat dezen jongen geschieden zal.[4]

  En Jerobeams huisvrouw deed alzo, en maakte zich op, en ging naar Silo,  en kwam in het huis van Ahia. Ahia nu kon niet zien, want zijn ogen  stonden stijf vanwege zijn ouderdom.[5]

  Maar de HEERE zeide tot Ahia: Zie, Jerobeams huisvrouw komt, om een zaak  van u te vragen, aangaande haar zoon, want hij is krank; zo en zo zult  gij tot haar spreken, en het zal zijn, als zij inkomt, dat zij zich  vreemd aanstellen zal.[6]

  En het geschiedde, als Ahia het geruis harer voeten hoorde, toen zij ter  deure inkwam, dat hij zeide: Kom in, gij huisvrouw van Jerobeam! Waarom  stelt gij u dus vreemd aan? Want ik ben tot u gezonden met een harde  boodschap.