PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [14]

  Maar het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan in het kruis  van onzen Heere Jezus Christus; door Welken de wereld mij gekruisigd  is, en ik der wereld.

Bijbeltekst: [6]

  En overmits gij kinderen zijt, zo heeft God den Geest Zijns Zoons  uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader!

Bijbeltekst: [20]

  Maar onze wandel is in de hemelen, waaruit wij ook den Zaligmaker  verwachten, namelijk den Heere Jezus Christus;[21]

  Die ons vernederd lichaam veranderen zal, opdat hetzelve gelijkvormig  worde aan Zijn heerlijk lichaam, naar de werking, waardoor Hij ook alle  dingen Zichzelven kan onderwerpen.

Bijbeltekst: [22]

  Als Mozes zijn hand uitstrekte naar den hemel, werd er een dikke duisternis  in het ganse Egypteland, drie dagen.[23]

  Zij zagen de een den ander niet; er stond ook niemand op van zijn plaats,  in drie dagen; maar bij al de kinderen Israels was het licht in hun  woningen.

Bijbeltekst: [1]

¶  In denzelfden nacht was de slaap van den koning geweken, en hij zeide,  dat men het boek der gedachtenissen, de kronieken, brengen zou; en zij  werden in de tegenwoordigheid des konings gelezen.[2]

  En men vond geschreven, dat Mordechai had te kennen gegeven van Bigthana  en Theres, twee kamerlingen des konings, uit de dorpelwachters, die de  hand zochten te leggen aan den koning Ahasveros.[3]

  Toen zeide de koning: Wat eer en verhoging is Mordechai hierover gedaan?  En de jongelingen des konings, zijn dienaars, zeiden: Aan hem is niets  gedaan.[4]

¶  Toen zeide de koning: Wie is in het voorhof? (Haman nu was gekomen in  het buitenvoorhof van het huis des konings, om den koning te zeggen,  dat men Mordechai zou hangen aan de galg, die hij hem had doen bereiden.)[5]

  En des konings jongelingen zeiden tot hem: Zie, Haman staat in het voorhof.  Toen zeide de koning: Dat hij inkome.[6]

  Als Haman ingekomen was, zo zeide de koning tot hem: Wat zal men met dien  man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft? Toen zeide Haman  in zijn hart: Tot wien heeft de koning een welbehagen, om hem eer te  doen, meer dan tot mij?[7]

  Daarom zeide Haman tot den koning: Den man, tot wiens eer de koning een  welbehagen heeft,[8]

  Zal men het koninklijke kleed brengen, dat de koning pleegt aan te trekken,  en het paard, waarop de koning pleegt te rijden; en dat de koninklijke  kroon op zijn hoofd gezet worde.[9]

  En men zal dat kleed en dat paard geven in de hand van een uit de vorsten  des konings, van de grootste heren, en men zal het dien man aantrekken,  tot wiens eer de koning een welbehagen heeft; en men zal hem op dat  paard doen rijden door de straten der stad, en men zal voor hem roepen:  Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft![10]

  Toen zeide de koning tot Haman: Haast u, neem dat kleed, en dat paard,  gelijk als gij gesproken hebt, en doe alzo aan Mordechai, den Jood, dien  aan de poort des konings zit; en laat niet een woord vallen van alles,  wat gij gesproken hebt.[11]

  En Haman nam dat kleed en dat paard, en trok het kleed Mordechai aan, en  deed hem rijden door de straten der stad, en hij riep voor hem: Alzo  zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft![12]

¶  Daarna keerde Mordechai wederom tot de poort des konings; maar Haman werd  voortgedreven naar zijn huis, treurig en met bedekten hoofde.[13]

  En Haman vertelde aan zijn huisvrouw Zeres en al zijn vrienden al wat  hem wedervaren was. Toen zeiden hem zijn wijzen, en Zeres, zijn huisvrouw:  Indien Mordechai, voor wiens aangezicht gij hebt begonnen te vallen,  van het zaad der Joden is, zo zult gij tegen hem niet vermogen; maar  gij zult gewisselijk voor zijn aangezicht vallen.[14]

  Toen zij nog met hem spraken, zo kwamen des konings kamerlingen nabij,  en zij haastten Haman tot den maaltijd te brengen, dien Esther bereid  had.

Bijbeltekst: [1]

Het geschiedde nu aan den derden dag, dat Esther een koninklijk kleed  aantrok, en stond in het binnenste voorhof van des konings huis, tegenover  het huis des konings; de koning nu zat op zijn koninklijken troon, in  het koninklijke huis, tegenover de deur van het huis.[2]

  En het geschiedde, toen de koning de koningin Esther zag, staande in het  voorhof, verkreeg zij genade in zijn ogen, zodat de koning den gouden  scepter, die in zijn hand was, Esther toereikte; en Esther naderde, en  roerde de spits des scepters aan.[3]

  Toen zeide de koning tot haar: Wat is u, koningin Esther! of wat is uw  verzoek? Het zal u gegeven worden, ook tot de helft des koninkrijks.[4]

  Esther nu zeide: Indien het den koning goeddunkt, zo kome de koning met  Haman heden tot den maaltijd, dien ik hem bereid heb.[5]

  Toen zeide de koning: Doet Haman spoeden, dat hij het bevel van Esther  doe. Als nu de koning met Haman tot den maaltijd, dien Esther bereid  had, gekomen was,[6]

  Zo zeide de koning tot Esther op den maaltijd des wijns: Wat is uw bede?  en zij zal u gegeven worden; en wat is uw verzoek? Het zal geschieden,  ook tot de helft des koninkrijks.[7]

  Toen antwoordde Esther, en zeide: Mijn bede en verzoek is:[8]

  Indien ik genade gevonden heb in de ogen des konings, en indien het den  koning goeddunkt, mij te geven mijn bede, en mijn verzoek te doen, zo  kome de koning met Haman tot den maaltijd, dien ik hem bereiden zal; zo  zal ik morgen doen naar het bevel des konings.[9]

Toen ging Haman ten zelfden dage uit, vrolijk en goedsmoeds; maar toen  Haman Mordechai zag in de poort des konings, en dat hij niet opstond,  noch zich voor hem bewoog, zo werd Haman vervuld met grimmigheid op  Mordechai.[10]

  Doch Haman bedwong zich, en hij kwam tot zijn huis; en hij zond henen,  en liet zijn vrienden komen, en Zeres, zijn huisvrouw.[11]

  En Haman vertelde hun de heerlijkheid zijns rijkdoms, en de veelheid  zijner zonen, en alles, waarin de koning hem groot gemaakt had, en waarin  hij hem verheven had boven de vorsten en knechten des konings.[12]

  Verder zeide Haman: Ook heeft de koningin Esther niemand met den koning  doen komen tot den maaltijd, dien zij bereid heeft, dan mij; en ik ben  ook tegen morgen van haar met den koning genodigd.[13]

  Doch dit alles baat mij niet, zo langen tijd als ik den Jood Mordechai  zie zitten in de poort des konings.[14]

  Toen zeide zijn huisvrouw Zeres tot hem, mitsgaders al zijn vrienden:  Men make een galg, vijftig ellen hoog, en zeg morgen aan den koning,  dat men Mordechai daaraan hange; ga dan vrolijk met den koning tot dien  maaltijd. Deze raad nu dacht Haman goed, en hij deed de galg maken.