گفتم چون دلتنگی یعنی یکی یه چیزی ازت دزدیده و واسه همیشه رفته... نه جای اون چیزی که دزدیده ازت خوب میشه و نه هیچ وفت اون دزد بر میگرده.... تو میمونی و یه بدن نیمه جونی که همیشه داره درد میکشه.. من تحمل اون دردو ندارم... من دوست ندارم بدنم نیمه جون باشه... یا حداقل اگر هست بی حس شم نفهمم.. چیزی بادم نیاد.. نبینم اون جای خالی رو...جسم نیمه جون عین یه دیواری میمونه که چندتا آجر از وسطش ریخته.. اگر این آجرا بیشتر و بیشتر بریزن و کم بشن یه روز خود دیوار یهو میریزه پایین... هم خودش خراب میشه هم میریزه رو سر رهگذاریی که دارن از اونجا رد میشن...

گفت: خیلی وقتا اون دزدایی که گفتی بر میگردن... با برگشتنشونم، دلتنگی ادم رفع میشه.. اون چیزیو هم که از وجودت برداشتن میذارن سر جاش..گفتم نه... خیلی وقتا حتی با برگشتن آدما هم چیزی درست نمیشه. خیلی وقتا ما دلتنگ آدما توو خاطراتیم و اون کسی که بودن، نه اون کسایی که الان برگشتن... 

رادیو تاسیان تقدیم می‌کند: «نور و آن شهر ساحلی»

تازه‌ترین اپیزود رادیو تاسیان با عنوان «نور و آن شهر ساحلی» منتشر شد. این اپیزود سفری است به اعماق زندگی، خاطرات شیرین، عشق‌های ماندگار و چشم‌اندازی به آینده‌ای روشن که می‌تواند چون نگارشی سینمایی، پایانی درخشان داشته باشد.

✨✨ 

عوامل اجرایی:

• نویسنده و گوینده: امیرعلی مهاجری

• میکس و مسترینگ: استودیو نووُ

• خوانش تیتراژ: محمدرضا اکرادی

• طراحی پوستر: فریما رئوفی

بهار ۱۴۰۵/تهران

✨✨ 

پدر مسیر شما را تباهی می‌داند و مسیر درست را مسیری امن و بی‌دردسر معرفی می‌کند. اما من با او مخالفم. من فکر می‌کنم جاده‌های آرام و بی‌حاشیه شبیه جاده‌های کویری و صاف‌اند؛ از هزاران کیلومتر دورتر انتهایشان پیداست. انسان در چنین جاده‌هایی یا به کسالت می‌رسد یا خوابش می‌گیرد و یا از سفر هیچ لذتی نمی‌برد. من عاشق جاده‌های پرپیچ‌وخمی هستم که در هر پیچ آن نمی‌دانم چه حادثه یا ماشینی انتظارم را می‌کشد. جاده‌هایی که دو سویشان پر از درخت و انبوه گیاهان سرسبز است و مه تا میانه راه و جاده را پوشانده. جاده‌ای که در آن فقط یک ثانیه جلوتر را می‌بینم و از همان لذت می‌برم، بی‌آنکه به انتهای مسیر فکر کنم. درست همانند جاده زندگی شما در کلمبیا.

اپیزود تازه با عنوان «آقای پابلو اسکوبار، من می‌ترسم» به قلم و صدای امیرعلی مهاجری، اکنون به‌صورت رسمی در تمامی پلتفرم‌های ایرانی پادکست در دسترس شماست.

امیدوارم از شنیدن این قسمت لذت ببرید، و اگر برایتان جذاب بود، لطفاً آن را با دوستان و عزیزانتان به اشتراک بگذارید 💛

لینک‌های اپیزود:

کانال بله

👇✨

https://ble.ir/radiotasian

• نویسنده و گوینده: امیرعلی مهاجری
• میکس و مسترینگ توسط استودیو نووُ

تاسیان

• گیتار ؛تنظیم ؛ میکس ومسترینگ

کاوه نیک قدم

متن ترانه:

زنه وارش باز اخیابانه ...دیوانه بارانه آسمانه

همه جاجیگا تاسیانه...می دیل پوره تی دیل گورخانه

تی چوم سو بوشو می دیل بی قرار

اما پیاده ا دونیا سوار

تی پا تلس بزه می باله بدار

زمستان شه ایه باز بهار طاقت باوار طاقت باوار

زمستان شه سیل باران شه برف وبوران شه کورغوغو کلاج کشکرته غار و غوران شه

باباخان تیرکمان زنه آسمانه

حاج حاجی پوشت بام ور آوازه خوانه

((گول پامچال گول پامچال بیرون بیه ...بیرون بیه ...فصل بهاره...عزیز موقع کاره...))

معنی ترانه :

دوباره تو این خیابون بارون میباره

بارون تند آسمون

همه جا رو غم گرفته

دل من پره و تو دلت داره مثل رعد و برق صدا میکنه

تو چشات کم سو شده و دل من بیقرار

ما پیاده ایم و این دنیا سوار

پاهات تاول زده دستمو نگهدار

زمستون میره و دوباره بهار میاد طاقت بیار طاقت بیار

زمستون میره بارون سیل آسا تموم میشه برف و بوران میگذره

جغدها و کلاغها و زاغها میرن

رنگین کمون میزنه تو این آسمون

و پرستوها رو پشت بوم آواز میخونن

((گل پامچال بیرون بیا ...بیرون بیا ...فصل بهاره...عزیز موقع کاره...))

.

دل آرام خانوم، نمیدونم کی برمیگردم... 

نمیدونم اصلا یبار دیگه میتونم به اون موهای فرفریت نگاه کنم؟ اصلاً

برمیگردم؟ اصلاً این جنگ تموم میشه؟ هیچ نمیدونم. فقط یه چیزو بهت میگم، اگه چه اینو با کلمات روی

یه ورق نازک و بیصدا نوشتم، اما یه روز با صدای بلند، وسط خیابون فردوسی، بین شلوغی شهر، به یاد من و از

زبون من، با صدای خودت فریاد بزن :

دوستت دارم

✏️نویسنده: امیرعلی مهاجری

🎙گوینده: امیرعلی مهاجری

🎧میکس و مسترینگ: محمدرضا اکرادی 

طراحی پوستر فریما رئوفی

از میان موجهای دریا داستانش را برایم میخواند:

"او آنجا نشسته بود، روبه‌روی پنجره‌ای که به هیچ منظره‌ای ختم نمی‌شد، و در دلش چیزی گم شده بود. چیزی که نه نام داشت و نه شکل، اما سنگینی‌اش درون سینه‌اش می‌کوبید. هیچ‌کس خبر نداشت که او هر روز با اشباحی حرف می‌زند که فقط خودش می‌بیند؛ اشباحی از زنانی که پیش از او آمده بودند، زندگی کرده بودند، عاشق شده بودند، شکست خورده بودند، و از میان دیوارهای ناپیدای سکوت گذشته بودند. او فقط می‌خواست کسی باشد که دیده شده. نه برای زیبایی، نه برای دانایی، فقط برای اینکه بوده. برای اینکه نشسته، خیره شده، و نرفته."

• ✏️نویسنده: امیرعلی مهاجری
• 🎙گوینده: فریما رئوفی
• 🎨طراحی پوستر: یاسر مبارک آبادی/هارا
• 🎧میکس و مسترینگ: محمدرضا اکرادی
• ✨تهیه و تولید توسط استودیو نووُ
• 📻پخش اختصاصی از رادیو تاسیان

بصورت رسمی از تمامی پلتفرم‌های رسمی #پادکست منتشر شد.

🎧در شنوتو آنلاین گوش کنید 

👇👇👇

https://shenoto.com/channel/podcast/noovooo

🎧در کست باکس آنلاین گوش کنید

👇👇👇

‏https://castbox.fm/va/2810504

زن، برای اولین بار لبخند زد.

لبخندی کوتاه، اما عمیق.

بعد، آرام لیوانش را بلند کرد. آخرین بار.

و پیش از آن‌که آهنگ به پایان برسد، برخاست.

رفت.

نه با شتاب، نه با تردید.

رفتنی آرام، درست شبیه آمدنش.

اما این‌بار، دیگر بازگشتی در کار نبود.

مرد هنوز می‌نواخت.

صدایش دیگر نمی‌لرزید.

دست‌هایش محکم‌تر شده بودند.

او رفته بود، اما چیزی از او در مرد باقی مانده بود؛

چیزی از جنس شهامت، صدا، و سرانجام گفتن.

و آن شب، همان شبی شد که مرد برای همیشه بدون نیاز به صفحات نت به آواز و نواختن درآمد، سالیان سال در میان تاریکی جمعیت او را جست و دیگر موهایش را پریشان جلوی چشمانش رها نکرد تا اگر زن برگشت اینبار به جای نواختن و آواز خواندن فقط او را تماشا کند. و آن زن.... آن زن هیچگاه به آن شب‌نشینی برنگشت تا مرد سالیان سال عاشق بماند و جمعتی را از هنر خودش شگفت زده کند. 

و شاید اگر روزی کسی از او می‌پرسید که آن زن، واقعا که بود؟ می‌گفت: نمی‌دانم.

 فقط همین را می‌دانم که وقتی می‌آمد، صدایم معنا می‌گرفت، و وقتی رفت، معنایش شدم.

نُتِ آخر

·    نویسنده: امیرعلی مهاجری

·    گوینده: علی ولیانی

·    میکس و تنظیم محمدرضا اَکرادی

·    

اپیزود دیوانه

• 🎛خلق، میکس و مسترینگ توسط سعید میری
• 💎 اختصاصی از رادیو تاسیان
• 🎙علیرضا قربانی

الهام گرفته از داستانی واقعی

موسی موند و یک وصیتی که تا ابد تمومی نداشت. از پدرش هم ارثیه‌ی خاصی واسش نموند. روزی که پدر ارث رو تقسیم می‌کرد، خونه رو بخشید به برادر بزرگِ آقا موسی، زمین کشاورزی رو داد به خواهر بزرگِ آقا موسی، مایملک‌های کوچیک رو وقف خیریه کرد و وقتی نوبت موسی شد گفت:

«موسی بابا، من باارزش‌ترین چیز دنیامو می‌دم به تو. باباجان، من ۸۰ سال نماز و روزه بدهی دارم، یه چند تا طلبکار هم دنبالم بودن توی این سال‌ها، اونا واسه تو بابا...»

این‌بار هم تا آقا موسی بیاد چیزی بگه، پدرش با چشمان باز و با نیمچه لبخندی که داشت، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد.

یک روز معمولی / طنز

نویسنده و کارگردان صوتی امیرعلی مهاجری

• صداپیشگان
• رضا جعفرپور
• حسین سلیمی
• پدرام شهرآبادی
• امین منصوری
• فریما رئوفی
• آیدا رمضانی

میکس و تنظیم صدا توسط محمد رضا اکرادی

تهیه و تولید توسط استودیو نوو

پخش اختصاصی از رادیو تاسیان

نامِ آن دلتنگی‌ست که نه از نبودِ کسی، نه از خاطره‌ای روشن، که از فراموشی خودت در آینه‌ی آدم‌ها می‌آید. آن غمِ محوی که وسطِ خندیدن ناگهان گلوت را می‌فشارد، در شلوغی بغلت می‌کند، و در خلوت، چیزی درونت را بی‌صدا می‌کُشد. تاسیان، دلتنگی برای "خودت" است. نه خودِ حالا، نه خودِ محبوب، بلکه خودی که دیگر نمی‌دانی کجاست. همان که روزی بی‌هیچ اضطرابی خوابش می‌برد، بی‌هیچ نقشی خودش بود، و بی‌عذابِ ماندن یا رفتن، نفس می‌کشید. اگر امشب یا شبهای تاسیانی، تقصیر تو نیست. هیچ‌کس یادمان نداد که در راهِ عشق، اول باید "خود" را نگه داشت. تاسیان را زندگی کن، اما نمان. گریه کن، اما در اشک‌ها غرق نشو. و یادت باشد: تو هنوز اینجایی، زنده.

• ✏️نویسنده: امیرعلی مهاجری
• 🎙گوینده: رضا جعفرپور
• 🎨طراحی پوستر: فریما رئوفی
• 🎧میکس و مسترینگ: محمدرضا اکرادی
• ✨تهیه و تولید توسط استودیو نووُ
• 📻پخش اختصاصی از رادیو تاسیان

بصورت رسمی از تمامی پلتفرم‌های رسمی #پادکست منتشر شد.

🎧در شنوتو آنلاین گوش کنید 

👇👇👇

https://shenoto.com/channel/podcast/noovooo

🎧در کست باکس آنلاین گوش کنید

👇👇👇

‏https://castbox.fm/va/2810504

هیچ

 🍂🍁به بهانه پاییز... 

اختصاصی از رادیو تاسیان

نویسندگان و گویندگان:

علی حسین غلامی

امیرعلی مهاجری

پوستر از فریما رئوفی