Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Fundacja Szklane Pułapki co roku 1 stycznia i kilka dni po nocy sylwestrowej organizuje specjalne spacery. Ich uczestnicy sprawdzają, ile ptaków ucierpiało w wyniku odpalania petard. Pierwszy spacer odbywa się zaraz po imprezie. Następny ma służyć porównaniu tych liczb z typowym dniem w roku. Okazuje się, że mimo tego, iż coraz częściej rezygnujemy z fajerwerków, to wciąż mało. Wciąż są ludzie, którzy witają nimi nowy rok i tym samym doprowadzają do śmierci ptaków. Jakie wyniki przyniosły tegoroczne spacery? Co robić ze znalezionym rannym ptakiem?

Grupa młodzieży z Ursynowa stworzyła projekt "Szkoła życia". Chcą pomagać i wspierać uczniów, którzy nie radzą sobie ze stresem, natłokiem obowiązków i sprostaniem oczekiwaniom, które stawiają przed nimi dorośli. Ich celem jest także uświadomienie rodziców i nauczycieli, że nie wszystkie problemy młodych ludzi są zwykłą fanaberią. Założyli konto na Instagramie - @szkola_zycia. Wstawiają tam posty, w których starają się podpowiadać, gdzie znaleźć pomoc. Udało się już dotrzeć do około 6 tysięcy osób. Ich celem nie jest walka. Chcą pomagać. Dorośli po prostu nie rozumieją pewnych rzeczy, więc chcą im pokazać, że młodzi też mają problemy i to nie jest nic złego. Chcą pomóc w ich rozwiązaniu. Młodym na pewno łatwiej porozumieć się z rówieśnikami.

Magdalena Szrejder Afryką zainteresowała się w liceum. Za pierwsze zarobione pieniądze wyjechała do Kenii i... zakochała się w tym kraju i ludziach. – Studiowałam informatykę, ale zamieniałam podręczniki na książki o podróżach. To było dość zaskakujące dla mojego otoczenia - mówi bohaterka reportażu. Phillipa, emerytowana nauczycielka, wybudowała szkołę z blachy falistej, dając w ten sposób początek działalności społecznej szkoły Osimlai. Niestety, okazało się, że z powodu braku środków z szansy na edukację skorzysta niewiele dzieci. Magda spontanicznie zadeklarowała, że postara się zorganizować zbiórkę pieniędzy i tym samym umożliwić wszystkim dzieciom naukę. W styczniu 2012 roku szkoła zaczęła działać. Dla uczących się w niej 49 uczniów wsparcie finansowe płynęło początkowo od rodziny i przyjaciół Magdy, ale dzięki powołaniu komitetu "Mogę się uczyć" grupa osób wspierających zaczęła się rozrastać. W lutym 2015 powstała Fundacja "Mogę się uczyć".

Pani Hanna Rechowicz mieszka w przedwojennej rodzinnej willi, blisko ulicy Filtrowej. Jest artystką, autorką słynnych mozaik, które tworzyła wraz z mężem. Jest osobą stanowczą i nieznoszącą sprzeciwu. Uważa, że zawsze światła we wszystkich oknach muszą być zapalone. To jest piękne, metafizyczne, a poza tym to świadectwo życia. Takie zasady wydawać się mogą trochę ekstrawaganckie w czasie, gdy wszyscy oszczędzają energię, jednak pani Hania jest nieprzejednana. Miałam przyjemność poznać ją w czasie realizacji reportażu o drzewach Warszawy. Otworzyła mi piękna pani w makijażu, pięknej długiej sukni z pięknie zaprojektowanym naszyjnikiem, ale uwagę zwróciły przepiękne długie włosy, asymetrycznie przycięte.

Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka 27 lipca 1990 roku uchwaliła Deklarację Niepodległości, dając sygnał, że chce się wyrwać spod wpływu Moskwy i zamierza funkcjonować jako kraj wolnych ludzi, przestrzegających zasad demokracji. Marzenia ludzi spełniły się, gdy w grudniu 1991 roku upadł Związek Radziecki. Jednak okres budowy demokratycznego państwa trwał zaledwie trzy lata. Po wybraniu w 1994 roku na prezydenta Aleksandra Łukaszenki, Białoruś znowu zaczęła pogrążać się w mroku sowietyzacji. Reportaż "Furia Łukaszenika" opowiada o ludziach, którzy nigdy nie zrezygnowali z marzeń o wolności, suwerenności i demokracji. Wśród bohaterów przeciwstawiających się tyranii byli i są również przedstawiciele polskiej mniejszości.

Jak porozumiewać się z nastoletnimi dziećmi? Tej coraz trudniejszej sztuki postanowili nauczyć rodziców bohaterowie reportażu Grażyny Wielowieyskiej. Z roku na rok młody człowiek coraz bardziej staje się zagadką dla swoich rodziców. Social media, internet – to wszystko sprawia, że jego świat jest zupełnie inny niż świat, w którym dorastało poprzednie pokolenie. Janek ma 18 lat i jest studentem I roku prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Zosia jest rok starsza i studiuje grafikę komputerową w Mediolanie, a 20-letni Wojtek jest studentem WSH. Razem zorganizowali warsztaty dla rodziców dzieci w wieku od 14 do 18 lat. Chcą im pokazać "instrukcję obsługi" nastolatków.

Uśmiechnięta, pewna siebie, lubiąca kolor, ruch i kontakt z młodymi. Taka jest Barbara Tukendorf – epizodystka z Warszawy, występująca w serialach, etiudach filmowych, teledyskach i reklamach. Pani Basia pochodzi z Częstochowy, w młodości była zakochana w sporcie – uprawiała czwórbój lekkoatletyczny. Razem ze swoją drużyną zdobyła wicemistrzostwo Polski. Jaką babcią jest Barbara Tukendorf? Co sprawia, że ma ona niezwykły kontakt z młodymi ludźmi – własnymi wnukami oraz aktorami, spotykanymi na planach zdjęciowych? Jaki jest jej sposób na aktywne i ciekawe życie? W reportażu wystąpiły m.in. Olga – wnuczka Barbary Tukendorf, Ewa Gapon – wokalistka.

Tadeusz Sawicki miał drugą średnią ocen spośród uczniów wszystkich 50 klas w Technikum Mechanicznym. Dyplom na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej zrobił z wyróżnieniem. Pasjonowała go nauka, ale nie mógł zostać na uczelni. Przez trzy lata studiów pobierał tzw. stypendium fundowane. Była to w latach 60. i 70. dość powszechna forma wspierania studentów. Studenci dostawali pieniądze od jakiegoś zakładu, a potem musieli je odpracować lub zwrócić. Tadeusz Sawicki związał się z przedsiębiorstwem w Ziębicach na Dolnym Śląsku. Miał pracować 3 lata, przepracował 13. Rodzina, dzieci, codzienne życie. Na dalszy plan zeszły myśli o doktoracie. Dopiero na emeryturze wrócił do tego pomysłu. Postanowił otworzyć przewód doktorski. W wieku 73 lat obronił pracę napisaną pod kierunkiem dr. hab. inż. Przemysława Moczko - "Metoda minimalizacji luzu międzyzębnego w napędach zębatkowych".

Natalia Skinder z Nowego Sącza wędruje po śladach przodków i odkrywa swoje rodzinne korzenie we Lwowie. Jej pradziadek inżynier Eustachy Skinder, który żył na przełomie XIX i XX wieku, był Polakiem, a prababcia Anna z domu Żubel była Ukrainką. Natalia Skinder od kilku lat odwiedza to byłe polskie miasto. Jest w nim zakochana i zna go jak własną kieszeń. – Najbardziej fascynuje mnie przenikanie się historii mojej rodziny z historią Polski. Mój pradziadek był we Lwowie, kiedy na przykład był pogrzeb Marii Konopnickiej w 1910 roku, mógł się też mijać na ulicy z innymi słynnymi Polakami, jak choćby z Gabrielą Zapolską czy Leopoldem Staffem – mówi bohaterka reportażu.

Hiroaki Murakami chciał spędzić w Polsce rok, nauczyć się naszego języka i zostać tłumaczem, jednak życie zweryfikowało te plany. Jako pierwszy Japończyk ukończył wydział aktorski PWST w Krakowie, gra w polskich filmach, w teatrze. Hiroaki Murakami jest absolwentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Urodził się 15 listopada 1983 roku w Kumamoto-shi w Japonii. W latach 2010-2012 można oglądać go było na deskach warszawskiego Teatru Dramatycznego, gdzie wcielił się w rolę Fryderyka Chopina w przedstawieniu "Klub polski". W Polsce założył rodzinę z Aleksandrą, mają córeczkę Mię. Hiroaki świetnie gotuje, jest zachwycony polską kuchnią. Przez kilka miesięcy jadł tylko schabowe, a kotleta mielonego do tej pory je pałeczkami.