herkesin unutamadığı biri var mı? ve bu sanıldığı kadar korkutucu mu gerçekten? bad bunny'nin dtmf'sinden ilhamla, unutmamakla hatırlamak arasındaki farkın "keşkeler" olduğu üzerine bi sohbet. hoş geldiniz.

aşkı neden konuşmadığını konuşmak da aşka dair değil mi? romantikler buraya, safe space'iniz geri döndü. 2026'nı ilk, ben daha iyisini yapana kadar da Sen O Kız Değil Misin?'in en iyi bölümü. iyi dinlemelet <3

ama bir yerlerde benim yılım var ve sadece yaşanmayı bekliyor. mutlu yıllar <3

Arkadaşlarımın evinden kendi evime giden 15 dakikalık yolda aklımdan geçen her şey. Gitmek ve dönmek arasındaki farka hoş geldiniz. Buraya kadar gelmişken bi kahvemi için.

canım dostum Eylül ile, birkaç kere mesken tutunca "bizim" bellediğimiz bir kafede var oluşun dayanılmazlığını ağırlaştıran veyahut hafifleten şeyleri konuştuk. masanın dördüncü ayağı arkadaşlığımız olduğu için, yokuş bir kaldırımda bile sallanmadan oturduk. bi sandalye çekmez miydiniz?

arkadaşlık hakkında bildiğim her şeyi konuştuğum, görüntülerin ise ağustostan bir güne ait olduğu yeni bölümüme hoş geldiniz. kötü çırpılmış yumurtalar ve biten arkadaşlıklar vardır. neticesinde bazen olay, karnını doyurmaktır. evime ve kafamın içine hoş geldiniz.

boş veremeyen kızların bi bildiği var. uzun bi aradan sonra, hoş geldiniz ve hoş geldim

artık annemle her gün telefonlaşmıyorum, bazen çok kötü besleniyorum. o kadar nostaljik biriyim ki, bırakın belli bir zamanı özlemeyi, eski deterjanımın kokusunu aldığım bir tişörtümde bile geçmişi özlüyorum. kim olduğumu ve ne olmak istediğimi 6 yaşımdan beri düşünüyorum. belki de mevzu kim olmadığımda gizlidir. sen o kız değil misin'e hoş geldiniz

tatile çıkarken evi temizleyip gitmek özsevginin başka bi formuymuş. doğum günü pastası yemek için birinin doğum gününü beklemeye gerek yokmuş. çiçekleri arkadaşıma bırakmalı, valize koyacaklarımı unutmamalı ve en azından bi 10 gün, iyi bi evlat olmalıyım. 3 yumurtayı çırparken hoşlandığı çocuğu düşünen nil karaibrahimgili kıskanıyorum. benim kafamda bunlar vardı. hoş geldiniz

yirmili yaşlarımdan geriye sadece 2 yaz kaldı. aklıma geldiğinde yüzümü buruşturduğum, kendi kendimi utandırdığım onlarca anının belki de hala bana öğretecekleri vardır diyebileceğim son 2 yaz. 31 Ağustos 2025 günü aşağı yukarı böyleydi. belki de üzerinden yeterince zaman geçtiğinde her şey biraz gülünebilirdir. birlikte güldükleriniz çok olsun. hoş geldiniz.