Þegar Sólveig settist niður til að skrifa nýjust glæpasögu sína, fór hugurinn á flug og áður en hún vissi af var hún búin að setja glæpasöguna ofan í skúffu og skrifaði bókina Klettaborgin sem byggir að mestu leyti á æskuminningum. Í bókinni birtast myndir og minningabrot sem hafa fylgt henni og hvergi vikið. Sólveig var ung send í sveit og segir og dvaldi á bænum Hraunkoti í Lóni. Segja má að tveir heimar hafi búið í Sólveigu alla tíð. Á veturnar bjó hún í Vesturbænum en dvaldi einnig löngum á Bessastöðum þar sem hafi hennar var forseti Íslands.