Farkındalık sahibi olmak, güzel yaşamak birer tercih. Aldığımız kararlar, gösterdiğimiz tepkiler; hepsi bizim seçimlerimiz. Aydınlanmak bile bir sonuç değil, yaşamın kendisi. Nasıl daha güzel yaşayabiliriz?

Sen bir izlenimsin ve göründüğün gibi değilsin.

Başkalarının huzursuzluğu bizi ele geçireceğine, neden bizim huzurumuz onları ele geçirmesin?

Felsefe, başımız sıkıştığında sığınacağımız bir liman değil, sürekli bizimle beraber olan bir dost olmalı.

İyi bir insan olmak, iyi bir vatandaş olmak, iyi bir kardeş olmak için en önemli yol.

Kendimizi güçlü gösterme çabasının nedeni korkularımız olabilir mi? Bunların üstesinden görev bilincine sahip olarak gelebilir miyiz?

Aslında sadece bilgi içeren olaylara kendi yargılarımızı vererek, onları bizi etkileme gücüyle donattığımızın farkında mıyız?

Şans, biz hazır olduğumuzda karşılaştığımız şey midir yoksa kendi şansımızı kendimiz mi yaratırız? Nasıl davranacağımızı biz mi seçiyoruz yoksa insanların dayattıklarını mı yaşıyoruz? Şanslı, iyi ve güçlü olmayı mı tercih ediyoruz yoksa kurban olmayı mı?

Henüz rol modelleri bulamamış ya da onlarla tanışmamış insanlara rol modeli olmak bizim görevlerimizden biri olabilir mi?

Hiç zorluğun olmadığı bir hayat mı yoksa aşabildiğimiz zorluklarla kendimizi ve etrafımızı geliştirebilmek mi?