İnsanın olduğu yerde nezaket için fırsat vardır.

Uyanmamız, gözlerimizi açmamız gerekiyor ki esas görülmesi gerekenleri görebilelim.

"Bugün elimizde olan alınabilir elimizden, ama dün sahip olduğumuz şey hiçbir zaman alınamaz. Kader bizden bir şeyi alır;ama meyvesini, yararını bizde bırakır."

Bizler farkında olmadan da başkalarına birer rol modeli olmuş olabilir miyiz?

Başımıza ne gelirse gelsin, kader bize neyi uygun gördüyse görsün, doğru ve iyi olanı yapmak daima bizim elimizdedir.

Tanrı inancımız aslında nasıl? Ayı gösteren parmağa değil de aya odaklanmak gerekmez mi?

Stoacılığın kadere, bilime bakışı nasıldır? Öfkemizi körüklemek bizi daha ileriye taşır mı? Çabalarımız toplumu yükseltmek olmalıdır. Bu çabaya yardımcı olacak pencereden bakmak bizim elimizdedir.

Marcus Aurelius'a göre bizim felsefi gelişimimizi yavaşlatan 4 şey var. 

Yaptığımız eylemleri inanarak mı, yoksa sadece başkalarından bir şeyler duymak için mi yapıyoruz?

Bir stoacı, doğal liderdir. Liderlik, fiziksel özelliklerle değil, inançla olur.