Tamil Poems | Blank Thoughts

புத்தாண்டை தொடங்கிய

புத்துணர்ச்சி சலிக்குமுன்

புரட்சிப்படை ஜெனரல்

காசிம்சுலைமணி கொலை,

போயிங்737 நொறுங்கியதில்

போனஉயிர்கள் போனஇடம்

தெரியவில்லை!

வந்த பிப்ரவரியிலேயே

பிரித்துப்போட்டு பாழாய்போன

விளைபயிர்கள், அசுரவெட்டுக்கிளிகளால்

ஆப்ரிக்காவில் உண்டான

உணவுப்பஞ்சம்,தள்ளாடி

திண்டாடி திணறியமக்கள்!

மார்ச்மாதம் மார்ச்ஆவதற்குள்

இத்தாலியை முழங்காடிட

வைத்த கொரோனா!

மாய்ந்துபோன மரணங்களினால்

மனமுடைந்த இத்தாலிமக்களின்

நனைந்தகண்கள் கண்முன்னே!

அந்தஈரம் காய்வதற்குள்

ஏப்ரலில்பற்றி எரிந்தஉக்ரேன்!

அங்குவந்த புகையைக்கண்டு

இங்குசுவாசிக்கத் திணறிய

உலகமக்கள் தெளியுமுன்கண்ட

ஆப்கானிஸ்தானின் வெள்ளப்பெருக்கு!

மே புயலில் வேரறுந்தமரங்களால்

உயிரழந்த கொல்கத்தாமக்கள்!

பதினான்கு மில்லியன்மக்களும்

பலமிழந்து போன

பங்களாதேஷ் காட்சி,

பார்த்தோரை நெகிழவைத்தது!

இதேமே வில்மேலே போகும்

அலையில்லா கடல்போல்

அன்பில்லா மனம்போல்

நிலவில்லா வானம்போல்-இந்த

தூரிகையில்லா சித்திரமும்

துணிந்து பேசுகின்றது.

கற்பனை யில்லாதகனவுகள்

கண்முன்னே கணப்பொழுதில்

தோன்றி மறைக்கின்றன-அந்த

கற்பனைக் கனவிலும்ஒரு

கானகமே விரிகின்றது.

கானகத்தின் ஜீவன்களும்

கண்ணீரையே உறிஞ்சுகின்றன-காரணம்

தண்ணீருக்கு அங்குபஞ்சம்!

மலைமீதினின்றும் வீழும்அருவியில்

மூலிகைகள் பலகலந்துள்ளன.

மனிதவிழிகளினின்றும் விழும்

விழிநீர் அருவியில்

மூலக்கதைகள்பல பளிச்சிடுகின்றன.

சித்திரம் வரையஆசைதான்-ஆனால்

யார்தூரிகை வாங்கித்தருவார்?

கள்வனைக் காணவும்ஆசைதான்-ஆனால்

கண்டுபிடிக்க காவலர்எவர் வருவர்?

உண்மையையே பேசஆசைதான்-ஆனால்

எனக்குபதில் யார்உதைவாங்குவது?

உலகஇயக்கம் உறங்குகிறது - ஏனோ

உண்மைகள் மண்ணில்

மாய்ந்து போகின்றன.

உணர்வுகள் உறங்குகின்றன - ஏனோ

ஊக்கம் நம்மில்

உடைந்து போகின்றது.

உற்றநட்பு உறங்குகிறது -ஏனோ

உள்ளங்கள் புரிய

மறந்து போகின்றது.

ஏக்கங்கள் சூழ்கின்றன - ஏனோ

எண்ணங்கள் விரிந்து

மயங்கிப் போகின்றன.

பறவைகள் பறக்கின்றன - ஏனோ

பாதிவழியில் பிரிந்து

திரிந்து போகின்றன.

இதயம் இருக்கின்றது - ஏனோ

மறைவில் வைத்ததால்

மாய்ந்துப் போகின்றது.

சேர்க்கைக் கிடைக்கின்றது - ஏனோ

செயல்கள் கண்முன்னே

கனததுப் போகின்றன.

விரல்கள் இருக்கின்றன - ஏனோ

வெற்றிகண்டு எழுதமட்டும்

விரைத்துப் போகின்றன.

கால்கள் இருக்கின்றன - ஏனோ

காரியம்கூடும் மட்டும்நடக்க

கசந்துப் போகின்றன!

கைகள் இருக்கின்றன - ஏனோ

பிறர்கை தூக்கிவிடமட்டும்

கலங்கிப் போகின்றன.

வயிறும்மனமும் இருக்கின்றன - ஏனோ

சிந்தையை சிதறடித்து

சிந்திக்க வைக்கும்நட்பு

சிலகாலம் வாழும்!

பந்தயத்தில் வந்தநட்பு

பைத்தியத்தில் போய்முடியும்!

வாதாடும் நட்பு

வாழ்வு காலம்

முழுதும் தொடரும்!

வாய்தா கேட்கும்நட்பு

சிலகாலம் வாழும் - இது

நம்பகமானதல்ல.

சிரிப்பவர்கள் அனைவரும்

சிந்தனையாளர்கள் அல்ல!

பழகுபவர் அனைவரும் - நமக்குப்

பாசத்தை யளிப்பவர்கள்அல்ல!

நாடிவரும் நட்பைவிட

தேடிஅடைந்த நட்பேசிறந்தது!

நகைப்பதைவிட்டு சிந்தித்து

தொடர்ந்த நட்புதனை

கத்தரிக்கத் தேவையில்லை.

உண்மை நட்பு

ஒட்டிய பசைபோல

ஒருசிறு புன்னகையில்

தேங்கி நிற்கும்!

நல்லோர்தம் நட்புகிட்டாவிடினும்

தீயோர்தம் நட்புகலவாமை

நல்ல ஜீவராசிகளுக்கென

விதிக்கப்பட்ட உன்னத

உயரிய கொள்கை

என்பதனை உணருங்கள்!

நலியும் நட்பைவிட

தெளிந்த நட்பே

தேவைநமக்கு - இதுவே

நட்பின் இலக்கணம்.

அமைதியில் துயில்கொள்ளும்

ஐயனே! - வாழ்வில்

அமைதியை வேண்டுகிறோம்.

அருள்வாயா?

செத்தபின் சேர்வதெங்கே

மாமணியே! - வீடுபேறு

கிடைக்க வேண்டுகிறோம்

அருள்வாயா?

யாக்கையை என்செய்வாய்

யாதவனே! - எரித்தோ

புதைக்காமலிருக்கவோ வேண்டுகிறோம்.

அருள்வாயா?

பங்கம் விளைவிக்காத

பரமேஸ்வரனோ பரமபிதாவோ

பாவிகள் எங்கள் - உடல்

அழுகாதிருக்க வேண்டுகிறோம்.

அருள்வாயா?

சமுத்திரத்தில் எறிந்தால்

மீனினத்தைப் பெருக்குவாய்

அவற்றிற்கு தீனியாக்க - வரம்

வேண்டிநிற்கிறோம்.

அருள்வாயா?

மண்ணிலே எறிந்தால்

வல்லூறுகளைப் பெருக்குவாய்

எம்முடல் உணவாக….

யாசகம் கேட்கின்றோம் - எம்

யாக்கையை பணயம்வைத்து!

யாசிக்கிறோம் வரம்அருள்வாயா?

பாவைகள் பல

படைத்தான் பரமன்!

அப்பாவிகளாய் படைத்திருந்தால்

அழுது தீர்த்திருப்பார்கள் !

அனாதைகளாய் படைத்திருந்தால்

அன்பைநாடி அலைந்திருப்பார்கள்!

அபலைகளாய் படைத்திருந்தாலும்

அக்கரை சேர்ந்திருப்பார்கள்!

ஆனால் அக்கறையாய்

அலைகடலில் தவிக்கும்படகுகளாய்

அன்பன் ஆளாக்கிவிட்டானே!

எக்கரை நாடிச்சென்றால்

எந்தம்படகுக்கு பாதுகாப்புகிட்டும்

எனும் கேள்வித்துடுப்பை

எம்முள்ளத்தில் போட்டுவிட்டானே!

துடுப்பை வழித்தாலும்ஏனோ

படகுமட்டும் நகர்வதில்லையே!

இக்கரையை அடைந்தால்

அக்கரை ஆசையாயுள்ளது,

அக்கரையை அடைந்தால்

அதிலுள்ள ஆபத்து

மறுகரைக்கு விரட்டுகின்றது.

படைத்த பரமன்ஒரு

தவறு செய்துவிட்டான்.

கடலுக்கு ஒருகரையை

மட்டுமே காட்டியிருக்கவேண்டும்!

நன்மைக்கும் தீமைக்கும்

ஒரேவழி இருந்தால்தான்

இரண்டின் விளைவும்

சமதளமாகியிருக்கும்!

சமாதானம் கிட்டியிருக்கும்-அஃதன்றி

வாழ்வும்சாவும் ஒரேவழியெனில்,

கண்களில் கண்ணீரை வடித்துள்ளாயா?

கன்னங்கள் காய்ந்ததை கண்டுள்ளாயா?

கானல்நீர்தனை பாலைவனத்தில் கண்டுள்ளாயா?

கனலும்சினத்தை கண்களில் கண்டுள்ளாயா?

கற்பனைக் கனவுகளை கண்டிருக்கின்றாயா?

கண்முன் நழுவும் வாழ்க்கை தெரிந்ததில்லையா?

நோக்கம் ஒன்றதனைநீ கொண்டுள்ளாயா?

ஏக்கம் அத்துடனேஉனக்கு வளரவில்லையா?

தவழ்ந்துநடக்கும் போதுநீதடுக்கி விழுந்ததில்லையா?

தண்டனைக் குள்ளாகிஎன்றும் தவித்ததில்லையா?

ஏற்றமுடையோர் உனை எடுத்தாண்டுள்ளனரா?

என்றாவது அதுமாறுமென்று நம்பினதுண்டா?

கதறியழும்போது நீகாரணம் கதைத்ததுண்டா?

கதறல்உனக்காக மட்டுமென்று உணர்ந்ததுண்டா?

கவிதைஎழுத நீஆசை கொண்டதுண்டா?

காவியமே வரையும்தேடல் இருந்ததுண்டா?

அன்புதேடி நீஅலைந்த துண்டா?

அப்பாவிகளுக்கே தேவையென உணர்ந்ததுண்டா?

ஏச்சுபேச்சுகளை ஏராளமாய் அனுபவித்ததுண்டா?

ஏளனங்களோடு தாராளமாய் வாழ்ந்ததுண்டா?

மனிதர்களை நீஇங்கு கண்டதுண்டா?

எளிதில் எடுத்துப்படிக்க இயலாத

ஏடொன்று உண்டு - அதுதான்

நம் வாழ்க்கை ஏடு.

பக்கங்களை புரட்டமுடியாது,

பாதிவாழ்க்கை புத்தகமாய் நிற்கும்!

படிக்க படிக்கப் பாதைமாறும்,

படித்தபின் எழுத்துக்களாய் நிற்கும்!

எழுத்துக்களை எண்ணஇயலாது - அவை

வாழ்வில் வந்தவர்களைக் குறிக்கும்!

வந்தவர்களை எண்ணினால்

நொந்தநிலை நினைவில்வரும்!

வாழ்வில்நாம் எடுக்காத ஏடுகள்பல,

எடுக்கப்படாத ஏடுகளுள் ஒன்றே

நாம் வாழும் வாழ்க்கை!

ஒதுக்கவும் முடியாது!

ஒதுங்கி நிற்கவும் முடியாது!

அது…...நம் வாழ்வு!

நாம்…...வாழ்ந்தேயாக வேண்டும்!

இது புதுகவித்தொகுப்பு.

இந்த ஏட்டிற்குஏனோ

சட்டைபோட நமக்கு மனமில்லை!

சங்கடங்களை சட்டைபைக்குள்

போட்டுக்கொண்டு விடுமோ

எனும் சஞ்சலம்தான்.

இந்த ஏட்டைபப்ளிஷ்

பண்ணவும் முடியாது,

பப்ளிசிடி ஆக்கவும்கூடாது.

பாவப்பட்ட நாம்என்ன

பவித்திர பரமாத்மாவாழ்க்கையா

ஏமாற்றங்களைச் சந்திக்கும் துயரநிலையில்

ஏக்கங்கள் கரையை உடைக்கும்.

ஏணிப்படியான வாழ்வில் ஏறும்போது ,ஏறும்

ஏமாற்றங்களினால் நம்முள்வரும் ஏக்கங்கள்

ஏக்கங்கள் ஆலமரத்தின் விழுதுகள்தான்.

எதைப்பற்றினாலும் அடுத்தது தொடரும்.

ஏன்முடியாது எனும்கேள்விக்குப் பின்ஒருஏக்கம்.

என்னாலாகுமா எனும்ஏக்கம் என்பதுவரையும்.

ஏற்றமுடையோர் நிலைகண்டு எழும்ஏக்கம்

என்நிலைமாறுமா என்பதிலே வந்துநிற்கும்.

ஏற்றவழி கண்டும்துணை தேடிஒருஏக்கம்.

ஏமாந்ததுணையையும் ஏய்க்கஒரு ஏக்கம்.

இலட்சியம் இருந்தும் இலக்குக்காக ஏக்கம்.

இன்பம்இருந்தும் நிம்மதிக்கொரு ஏக்கம்.

அறிவிருந்தும் அன்பைத்தேடி ஒருஏக்கம்.

அன்பிருந்தும் அடைக்கலம்தேடி ஏக்கம்.

ஆசையிருந்தும் ஆன்மிகத்தில் ஒருஏக்கம்.

ஆசாபாசங்களிருந்தும் ஆண்டியாக ஏக்கம்.

எடைஉடைதனை சீராக்கும் தாக்கத்தில்

எண்சாண் உடம்பெதற்கு என்றொருஏக்கம்.

உன்னதவாழ்வில் உயர்ந்த உத்தமர்கள்போல்

நசிந்து கிடக்கும் இதயத்தை

கசிந்துவரும் கண்ணீரால் வருடுபவன்கோழை!

துடிக்கும் மனதையே துடுப்பாக்கி

மாலுமியாய் செல்பவன் சுத்தவீரன்!

தவறு இழைத்தவர்களை காக்க

முயல்பவன் கடமைதவற விட்டகோழை!

தண்டிக்காமல் விட்டதை இடித்து

துடுக்காய் எடுத்துரைப்பவன் வீரன்!

சதிகாரக் கும்பலோடு சேர்ந்து

சதிசெய்பவன் என்றும் கோழை!

சரித்திரத்தில் இடம்பெற சங்கடங்களோடு

சரவெடியாய் போராடும் போராளிவீரன்!

வெற்றிக்கு காரணங்கள் கதைக்க

இயலாது தெளிந்தவன் சுத்தவீரன்!

தோல்விக்கு அழகாக காரணங்களைத்

தோண்டி எடுத்துச் சொல்பவன்கோழை!

வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் சரியான

காரணம் கதைப்பவன் சராசரிமனிதன்!

உயர்வுக்கும் தாழ்வுக்கும் காரணமின்றி

விடுகதையாய் வாழ்பவன் சரியானமனிதனில்லை!

விட்டஉறவை கெட்ட கனவாய்

விட்டுப் போகிறவன் மனிதனேயல்ல!

கோழையாகவும் வீரனாகவும் இருப்பதைவிட

மனிதனாக இருப்பதே மகத்தானது!