
Sign up to save your podcasts
Or


Σπέσιαλ μπόνους τυρογαριδάκι επεισόδιο με απευθείας (περίπου) σύνδεση με το φουαγιέ του Cinobo Πατησίων.
Ο Στέλιος και ο Αχιλλέας, στο ρόλο των δαιμόνιων ρεπόρτερ, κατέβηκαν με τα συμπράγκαλά τους σε ένα λιιιίγο μεγαλύτερο υπόγειο από αυτό που έχουν συνηθίσει, και πιάσαν κουβέντα με τον διευθυντή προγράμματος του σινεμά Άκη Καπράνο.
Με soft jazz ηχητικό φόντο, η κουβέντα πήγε προς τον τρόμο και τα φραντσάιζ του, τον Έμπερτ η Ήμπερτ ή πως διάολο το λένε το μακαρίτη αλλά και το πως είναι να τρέχεις ένα σινεμά.
Όλα αυτά, εν όψει του αφιερώματος FRIDAY THE 13th την Παρασκευή και 13 και Σάββατο 14 Δεκέμβρη. Θα προβληθούν τα τέσσερα πρώτα μέρη της δωδεκαλογίας που άφησε ιστορία στο σλάσερ ιδίωμα και θα είμαστε και εμείς εκεί, για να προλογίσουμε το πρώτο και το τρίτο μέρος της σειράς.
Τσιμπήστε εισητήρια από εδώ και ετοιμαστείτε για Τζεησονιάδα ολκής.
Αλήτης-ρουφιάνος-δημοσιογράφος καταγράφει τα γεγονότα, κάμει τον ωραίο και γενικά είναι the-man-about-town, μέχρις που συναντά συμπαθή μα και κατατρεγμένη σίγκολ μάνα και μέσω της επαφής του με αυτήνα και τον γιόκα της, ανακαλύπτει την ψυχή του, μα και την ανάγκη του πάρει θέση και όχι απλά να καταγράφει.
Η ταινία ξεκινά ανάποδα οπότε δεν είναι σποηλερ να σας πούμε ότι το ειδύλλιο και οι ζωές των δεν καταλήγονε και πολύ καλά, αλλά μπροστά στον έρωτα τι είναι άραγες ο θάνατος φίλες και φίλοι.
Ολτέρνατιβλι, μιλάμε για την τελευταία ταινία της σεζόν, μιλάμε για την ταινία με την οποία κλείνουμε την Σελεκσιόν-Ντε-Στελιός-Καρακασής και μιλάμε για την ταινία που μας πάει ένα βήμα πιο κοντά στο τέλος του 2024, αλλά και στο τέλος της παραμονής μας στο μυθικό ημι-υπόγειο της Αγίας Ζώνης.
Νόημα, κοινωνική κριτική, ο ορισμός του blurring the lines και ένας δημιουργός with more than a little to say, κινούνται κάπου στο μπακράου.
Σήσον Φωτο Φίνις.
Ομηρικές, μυθικές, ξέφρενες, αιματοβαμμένες, ΤΙΤΑΝΙΕΣ μάχες έχουν καταγραφεί ένα σωρό. ΜΑΧΕΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΑΣ. Αλλά ελάχιστες συγκρίνονται με αυτές που στήθηκαν γύρω απο το Ντόνκεη Κονγκ και συγκεκριμένα ανάμεσα σε έναν υπέροχο δασκαλάκο και ένα ακόμα πιο υπέροχο αλλά και σιχαμερό σωσία του Τζόνι-Κας-αν-ο-Τζόνι-Κας-έπαιζε-σε-χερ-μέταλ-μπάνδα-και-ήταν-πρωτοξάδερφος-του-αυτοκράτορα-Πάλπατιν.
Ένα ντοκιμαντέρ για αρχόντους, ένα οριακά Σπάηναλ Ταπ για μπλιμπλίκια, το King of Kong, μας βυθίζει στον αδυσώπητα σκληρό κόσμο του competitive gaming, εκεί που όλα φαντάζουν μάταια αν δεν κοιτάς στα μάτια το kill screen, εκεί που τα γιουσουφάκια μπλέκονται με τους αγνούς παίκτες και οι απάτες με τα όνειρα της πρωτιάς.
Τι να λέμε τώρα, μιλάμε για ποίηση.
Σε άλλα νέα, αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε το νέο ποντκαστ της Sacred Belt Recordings, το Κάτι Να Καίει με την Ελίνα Δημητριάδη και τη Γεωργία Φέκου. Ψάχτε το σε όλες τις γνωστές πλατφόρμες.
Το απόλυτο τόσο-αληθινό-που-δεν-μπορεί-να-είναι-αληθινό μουσικό ντοκιμαντέρ κατεβαίνει επιτέλους τα σκαλιά της Sacred Belt Recordings για να εξεταστεί όπως του αρμόζει.
Με την κυκλοφορία του Dig! XX να πλησιάζει αναρωτιόμαστε αν τελικά:
Και τελικά, θυμάται ο Άντον τον Αχιλλέα;
Μεγάλα ερωτήματα σε ένα έξτρα σπέζιαλ ποδκαστ με ΜΠΟΝΟΥΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΕΣ
Ξανά Γκοντφρεη Χο; ΝΑΙ ΞΑΝΑ ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΝΤΚΑΣΤ; ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΘΕΤΕ ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΝΤΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ.
Πολύ καλή ταινία, ίσως η καλύτερη που έχομε δειξει/προτείνει και ίσως μια από τις καλύτερες όλων των εποχών μετά τον Πολίτη Κεην.
Μια κινηματογραφικη ονειρωξη με οπλα, αλουμινοχαρτα, βαμπιρ, σεξ σε λιμνες, φαντάσματα με σηκωμαρες και άλλα υπέροχα.
ΠΕΙΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. ΑΝΤΕ.
Ο γιος του Ρίτσαρντ Χάρισον είναι εδώ, τον έφερε με ούμπερ ο Στέλιος ο Καρακάσης και εμείς απλά τον ευχαριστούμε.
Νεαρός ξανθομπαμπουρίνος λευκίζει, μετά ινδιανίζει, μετά λευκίζει εκ νέου επειδή δολοφονο-ινδιάνισε και μετά ΚΑΙ ΠΑΛΙ ινδιανίζει επειδή ΓΙΟΥ ΚΑΝ ΤΕΗΚ ΔΕ ΙΝΔΙΑΝ ΑΟΥΤ ΟΒ ΔΕ ΧΟΥΑΗΤ ΜΠΟΗ ΜΠΑΤ ΓΙΟΥ ΚΑΝΤ ΤΕΗΚ ΔΕ XOYAHT ΜΠΟΗ ΑΟΥΤ ΟΒ ΔΕ ΙΝΔΙΑΝ ή κάτι ανάλογο δεν είμαστε σίγουροι.
Κακοί καμποήδες, καλοί ινδιάνηδες, δράση, σέηξ και ίντριγκα σε μια ταινία που θα ήθελε να τα έχει όλα αυτά αλλά τελικά έχει κάποια απο αυτά και όλα σε μεσαίες εως χαμηλές ποσότητες.
It means well τρομάρα της, αλλά τελικά δεν τα πολυκαταφέρνει.
Αλλά έχει γιο Χάρισον οπότε ΒΟΥΛΩΝΕΤΕ.
Τι γίνεται όταν ο Ριτσαρντ Χάρισον στέλνει τα νιντζοφορμακια του για πλύσιμο;
Τι γίνεται όταν συμμορία τυφεκιστών του περοβολανε την κόρη και τον γαμπρο;
Τι γίνεται όταν του απαγαγουν την γενεκα αλλά υπάρχει πισίνα ελεύθερη;
Τι γίνεται όταν υπάρχει αβεηλαμπολ το καλύτερο ρουκετοβολο του πλανητη;
Τι γίνεται όταν δεν έχει θέση για παρκινγκ στο ΧΟΓΚΟ και πας στην Μανίλα;
ΘΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ
ΜΠΛΑΝΤ ΝΤΕΤΣ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ.
Νεαρή μάγισσα με νεύρα και κακά σχέδια (τα νεύρα μάλλον λόγω κάκιστης περούκας) κάμει χαμό στα παλιά αλλά τήνε παίρνουν πρέφα οπότε και έρχεται στα σήμερα επειδή μπορεί.
Τα σήμερα είναι η Νέα Υόρκη των 80ς. Μαζί της φέρνει:
- κοντό μαλλί
- δερμάτινα
- έξι στήθια
- και γυπαετική πρακτική που θα ζήλευε και ο Πέπε Λε Πιού.
Θα καταφέρει να ολοκληρώσει τα σατανικά σχέδιά της; Μας ενδιαφέρει;
Σταθμός Α στο μεγάλο ταξίδι του Στυλιανού Καρακάση προς το τέλος της σεζόν.
Τζόσεφ Λάι και Γκόντφρεη Χο, Γκοντφρεη Χο και Τζόσεφ Λάι και πάλι κοντά σας. Οι άνθρωποι που έστησαν, που ΓΕΝΝΗΣΑΝ το Φιλμ Πι επιστρέφουν με άγριες διαθέσεις, στην ΙΣΩΣ καλύτερή τους ταινία έξω απο το θρυλικό Ninja Commandments το οποιο θα το πιάσομε άλλη φορα.
Τυχαίο που και οι δύο ταινίαι έχονε έντονα θρησκευτικά ΑΝΔΕΡΤΟΟΥΝΣ; Όχι βέβαια. Διότι όπως και να το κάνουμε ένας νίντζα λειτουργεί ΠΑΝΤΑ καλύτερα με μια πινελιά βίβλου.
Αδιανόητη παραγωγή, μεγάλες μουσικές και ένας Ρίτσαρντ Χάρισον σε φουλ γερο-μπαμπαλής mode, να τα βάζει με την στραβή οδοντοστοιχία του μονίμως ζοχαδιασμένου Γκραντ Τεμπλ, επειδής μωρό-Χριστός, ή ΑΛΦΑ όπως το λένε στην Ταϊλάνδη κι εμείς μετά τόνε κάναμε μπύρα.
Νίνια διάολε. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο.
Τι παίρνεις όταν συνδυάσεις τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του ΠΡΟΥΣΠΛΟΗΤΕΣΙΟ, τα τιτάνια ανδρόβυζα του Μπόλο Γιανγκ, ράντομ γυμνές κορασίδες στην παραλία της Νέας Μάκρης (περίπου) και μερικά από τα πλέον ξεχειλωμένα αντρικά σώβρακα;
Μα το ΜΑΟΥΝΤ ΡΑΣΜΟΡ του είδους φυσικά.
Ένα υπέροχο τα-λέμε-μετά στους Μπρουσοκάτηδες του ονείρου πριν πέσουμε πάλι στην αγκαλιά των Νίνια.
Ήταν πραγματικά όλοι τους υπέροχοι.
From the publisher's feed

5 Listeners

68 Listeners

9 Listeners

19 Listeners

11 Listeners

11 Listeners

4 Listeners

33 Listeners

16 Listeners

2 Listeners

2 Listeners

3 Listeners

2 Listeners

0 Listeners

0 Listeners