Het geluid van de klapwiekende zwanen

Vermengde zich met de schreeuwen van de grutto

Tot een ritmische melodie waarin het klapwieken

Langzaam naar de achtergrond verstierf

Boven m’n hoofd de grutto

Een paar ganzen vlogen gakkend langs

Mijn gedachten een andere richting nemend

Maanden mij tot stilte

Boven het water scheerde een zwaluw

Geruisloos langs mijn spiedend oog

Onwetend schijnbaar van alle geluiden

Die door verstilling aanwezig onhoorbaar werden

Twee zwanen namen een aanloop uit het water

En verhieven zich langzaam tot hun sierlijke vlucht

Ik vervolgde langzaam mijn weg over de dijk

Verwondert over zoveel schoonheid

@2004-05-08 Joop vd Elst