Ailemiz, çoğunlukla ilk göz ağrımız. Her ne kadar sevgiyi o evde öğrensek de bazen en büyük çatışmaların da merkez üssü. Acaba devşirdiğimiz her kaygıya ve yıpranan sohbetlere rağmen, bir arada ve huzur içinde olmamız mümkün mü?