Odcinek #97, w którym w księgarni De Revolutionibus rozmawiamy z Łukaszem Barysem o różnych poziomach wchodzenia w legendy wsi w powieści „Jeśli przecięto cię na pół”. Idziemy przez Sromutkę, ikoniczną Polskę B. Trwa karnawał dwóch światów: życia i śmierci. I trwa śledztwo w sprawie niechcianej historii Leokadii Be. Pojawia się P jak pamięć: o pańszczyźnie, dziedzicu, korzeniach. Spotykamy chłopa i babę, Tomcia Karzełka, trupa wsi i jest bieda, wiejska bieda. Wraca Z jak ziemia i T jak tożsamość, przed którymi uciec się nie da. Pojawia się brud nie do starcia. Rozsiadamy się przed telewizorem. Przedzieramy się przez różne gatunki literackie i trafiamy do lasu. A tam oplata nas głoska DŹ.

Partnerem tego odcinka Alfabetu Wojtusika jest Audioteka.

Odcinek #96, w którym z prof. Ewą Barbarą Łuczak rozmawiamy w siedzibie Wydawnictwa Marginesy o kolejności czytania prozy Ernesta Hemingwaya. Sięgamy po „Ruchome święto” w nowym przekładzie Miłosza Biedrzyckiego. Jest P jak Paryż lat dwudziestych xx wieku i próba nostalgicznego powrotu do tego, co minęło. Słyszymy piszczałkę koźlarza, idziemy kupić program gonitw. Towarzyszą nam Ezra Pound, Gertrude Stein, T.S Eliot i Francis Scott Fitzgerald. Okazuje się, że francuskie poranki tylko z pozoru są proste. Przyglądamy się straconemu pokoleniu. Są L jak literackie cykle i K jak komentarze do rzeczywistości. Pytam o spotkanie z Jamesem Joyce'm. Jest N jak narracja wierzchołka góry lodowej i D jak dwoistość Hemingwaya. I wraca fraza : pamięć jest głodem.

Partnerem tego odcinka Alfabetu Wojtusika jest Audioteka.

Odcinek #95, w którym pytam Agatę Romaniuk w księgarni De Revolutionibus o historie opowiadane ściszonym głosem. Rozmawiamy o tym, do czego mamy za mało słów: o miłości. Bohaterowie książki pokazują nam różne jej porządki. Pojawiają się P jak parasolki na półpiętrze, T jak trójkąt i układ równoboczny, L jak listy, C jak czterdzieści lat rozłąki i cztery bliskości. Sprawdzamy zmienne tempo R jak reportażu o czułości. Mówimy o S jak społecznym przyzwoleniu na późne kochanie i dojrzały erotyzm. Wybieramy W jak wzruszenia z doświadczeń Tadeusza, Elżbiety, Staszka i Marii, Lusi, Ryśka, Mańka. Układają się nam definicje miłości z różnych etapów życia- bez arytmetyki i lęku. Jest P jak pisanie o sobie i swoje M jak miejsce w szeregu opowieści. I jest P pierścionek zaręczynowy ze szczęśliwie naprawionym pęknięciem.

Odcinek, w którym z Anną Goc w studiu Tygodnika Powszechnego rozmawiamy o reporterskich zdziwieniach, które wprowadzają nas w opowieści o życiu ludzi głuchych. Pojawia się B jak bezsilność, O jak opresja i obcość. Pytam o słowa do reporterskiego opisu migania, o szukanie słów na oddanie "Głuszy". Motywem, który łączy wątki jest J jak Język i jednocześnie brak języka. I wtedy wraca S jak system, który społecznie wyklucza. Wydobywamy E jak emocje, na moment przenosimy się do irlandzkiego pubu, by oddać B jak bezradność. I uczymy się migać "Głuszę".

Odcinek #93, w którym z Sylwią Chutnik rozwijamy wątki z opowieści „Tyłem do kierunku jazdy”. Każdy z nich prowadzi nas do pytania o O jak odwagę do bycia sobą. Sprawdzamy, co to znaczy kierować się nią w życiu. Rozmowę układamy między S jak Staśką, K jak Krystyną i M jak Magdą. Przyglądamy się trzem pokoleniom różnych wolności. Mówimy o R jak relacjach - o tym, co je utrudnia i ułatwia. Przełamujemy sentymentalizm i demoniczność PRL-u, szukamy emocji w lekcjach historii, zahaczamy o D jak dyskryminację. Pojawiają się sanatoryjne fajfy. I jest L jak lęk i T jak tranzycja. Obok smutku wybucha śmiech, obok języka- zapach. Jest P jak petrichor i muzyka podwórkowa. Dopytuję o notatki pod stołem ze spotkań z czytelniczkami. I przepraszam. I znów przepraszam ;)

Odcinek #92, w którym z Mykołą Riabczukiem rozmawiamy w księgarni De Revolutionibus o wolności myślenia, czyli esejach ze zbioru „Czternasta od końca. Opowieści o współczesnej Ukrainie”. Pojawia S jak sonet.  Patrzymy na historię Ukrainy przez filtr A jak antykolonializmu. Wraca  J jak język, jego znaczenie symboliczne oraz W jak władza. Zaglądamy do teatru, w którym grają Czechowa. Kultura staje się u Riabczuka miekką bronią imperialnej władzy. Pojawia się naturalna potrzeba dekolonizacji narracji. Wpadamy w dwugłos pamięci i pointę pierwszej wycieczki do Czechosłowacji. Na koniec szukamy krytycznego spojrzenia na klęski, w które wpisane jest układanie się z diabłem.

Odcinek #91, w którym z Barbarą Sadurską siedzimy na werandzie Goyki 3 Art. Inkubatora w Sopocie i szukamy sposobu, by opowiedzieć historię zamkniętą w „Czarnym hetmanie”. Pojawia się C jak cmentarz przodków. Wchodzimy w czas rozpięty między P jak paleolitem i W jak współczesnością. Idziemy szlakiem wojen. Mijamy Ś jak ślady po kulach widoczne nie tylko na kamienicach w Krakowie. Pojawiają się powiązane buty cywilów z Kosowa, autobus dzieci ewakuowanych z Sarajewa. Mamy przed sobą partię szachową pamięci. Obserwujemy czarnego hetmana na D8 i szacujemy, który pionek wygra. Przesuwamy się na pole M - międzypokoleniowego milczenia. Obok widzimy karmione nim T - traumy. Kolejny ruch to ucieczka w kierunku J jak języka. W tle jeżdżą pociągi a my siedzimy blisko torowiska omijanych opowieści.

Odcinek #90, w którym sprawdzam, co się wydarzy między słowami 18. Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania we Wrocławiu. Wędruję z organizatorkami, gośćmi i gościniami wydarzenia pośród krótkich historii, których słuchamy m.in. ze sceny księgarni Tajne Komplety, w przestrzeni Concordia Design, Katedrze Judaistyki i na ulicach miasta. Z Agnieszką Wolny-Hamkało rozmawiam o D jak dojrzałości festiwalu. Z Witem Szostakiem badam granicę tożsamości autora i bohatera tekstu. Jest H jak hybrydowa powieść, F jak fabuła a obok niej afabularność. O pozorną Ł jak łatwość krótkiej formy wypytuję pisarza i tłumacza Vratislava Kadleca. Urszula Rybicka z Fundacji Żydoteka opowiada o literackim spacerze z psem u Kafki, Kereta i Schulza. Festiwalowa mapa prowadzi mnie za kulisy flash fiction. Trafiam na S jak spektakl i P jak pierwsze intuicje twórców. A w finale pojawia się fragment kolejnej opowieści. I oklaski.

Odcinek #89, w którym z Katarzyną Janusik z Wrocławskiego Domu Literatury i profesorem Wojciechem Browarnym, członkiem jury Nagrody Angelus rozmawiamy o tożsamości współczesnej literatury środkowoeuropejskiej. Porządkujemy historię A jak Angelusa, przyglądamy się pisarskiej mapie od Bałtyku po Adriatyk. Pojawiają się: N jak nominacje, G jak głosowanie, E jak elitarność, którą bierzemy w nawias. Jest też L jak lokalność. Pytam o U jak uważność i S jak sukces. I tak powoli, literki alfabetu układają się w słowo : ANGELUS.

Odcinek #88, w którym w trzech różnych księgarniach w Krakowie rozmawiam o Nocy Księgarń i przyglądam się pracy księgarzy/księgarek od kuchni. Towarzyszą mi Robert Kluczkiewicz z Massolit Books and Cafe, Weronika Ignas-Madej z Bonobo oraz Anna Gulińska i Jan Krakowian ze Spółdzielni Ogniwo. Wspólnie wędrujemy między półkami, sprawdzamy tytuły. W Massolicie zatrzymuje nas historia K jak księgozbioru w języku angielskim i teleodbiornika marki Neptun, któremu przyglądał się  Adam Zagajewski. W Bonobo jesteśmy cały czas w drodze - tu od D jak drogi wszystko się zaczęło. Jest C jak Camino, H jak Hiszpania i literatura z P jak podróżą związana. W Ogniwie znajdujemy półki patronackie, poezje, debiutantów i T jak tematy społeczne. Są też N jak niszowe wydawnictwa. Pytam o C jak czas na czytanie w miejscach wypełnionych książkami.