In plaats van te proberen instellingen in het leven te roepen die door middel van zogenaamde “onpartijdige” procedures alle conflicterende belangen en waarden zouden verzoenen, zouden democratische theoretici en politici zich moeten richten op de vorming van een levendige “agonistische” publieke sfeer van geschil waar verschillende hegemoniale politieke projecten tegenover elkaar kunnen worden geplaatst. Dit is naar mijn mening het sine qua non voor een effectieve uitoefening van de democratie”

Op deze manier drukte de hedendaagse Belgische filosoof Chantal Mouffe uit dat conflict niet een bewijs is van het falen van de democratie, maar juist de motor.

Waarom is volgens Mouffe de liberale droom eigenlijk een nachtmerrie?

Hoe lijkt haar denken over wij-zij op dat van Carl Schmitt, maar verschilt het uiteindelijk toch fundamenteel?

Waarom moet de democratie meer op Feyenoord – Ajax gaan lijken?

Te gast is Marthe Kerkwijk 

De denker die centraal staat: Mouffe