De Döschkassen

By Heiko KrollComedy Society & Culture News News Commentary

De Döschkassen episodes

November 27, 2025 To Hochtied no’n Dokter
Vörige Week bün ick mol no’n Dokter ween. Ick wull mi dörkieken loten. Bloot afnehm‘ un all sowat. As ick dor ankeem seeten dor overs al’n Barg Lüüd to tööven. Dat harr ick mi anners vörstellt: Rin no’n Arzt, mi mit de Sprütt pieken un op de Kneen kloppen loten, de Tung rutsteeken, „Aaaa“ seggen, Blootdruck meten, Luft holn, weller utpusten, afhorchen loten un fuurts weller no Huus.
Tscha, so gau gung dat overs ni. Vör mi keem een no’n annern vun de Patschenten an de Reeg, de al vör mi dor weern. Annere hebbt sick per Telefoon anmelld‘. Dat harr ick man ook dohn schullt.
De erste Stünn tööven gung je noch, de tweete weer al recht tooch. As ick ’n Kolleg vun mi vertellt heff, dat ick över twee Stünnen bi’n Arzt töövt heff, hett de mi froogt: „Bi wat för ’n Dokter hest Du den töövt? Bi ’n Fruunarzt?“ Ha ha. Op ’n Arm nehm‘ kann ick mi sülms.
Annerlei. Jedenfalls keem no anderthalf Stünnen tööven ’n Ehepoor rin, dor weern ook noch twee Plätze frie overs ni tosom. „Sett Du di man hier hen“, säh de Mann to sien Fruu. Un jüst, dat he rövergohn wull, stunn blang sien Fruu een op, üm sick op de anner Sied hentosetten. „Hier, ick goh röver, denn köönt se blang ehr Fruu sitten.“ „Och“, meen‘ de Gatte, „ick sitt nu al siet meist 65 Johr blang mien Fruu, dor hol ick dat ook twindig Minuten alleent ut.“ Dor kreegen de beiden natüürli anerkinn’de Blicke, un de een‘ oder anner‘ hett sowat seggt as: „Jungedi, 65 Johr. Respekt!“
„Jo“, meen‘ de Mann denn un keek weller sien Fruu an, „wi fiert neust unse Iesern‘ Hochtied.“
„Na“, heff ick dor seggt, „passt man op. Wenn dat so tooch wiedergeiht mit dat Tööven, denn köönt Ju de Iesern Hochtied hier fiern.“ „Dat mokt nix.“, säh de Jubilar, „Denn löppst Du gau röver no’n Supermart un holst uns ’n Kist Beer un ’n Buddel Sekt.“ Jo, Ideen mutt man hebben.
No bummeli twee’nhalf Stünnen wurr ick denn ennli oproopen. Overs to’n Bloot afnehm un för de Ünnersööken mutt ick nochmol extra hen.
Un ick bün nu al gespannt, wat för ’n Hochtied wi bi mien nästen Arztbesöch fiern köönt…
In düssen Sinn
3 min
November 20, 2025 Nästed Johr ward dat anners
Du leeve Tied. Nu is dat je al weller sowiet: In jeden Supermart stopelt sick al de Wiehnachs-Schokolod, de Lichterkeeden, Dannboomkugeln un de veeln Adventskalenners.
Wenn ick all dat bunte Brimborium seh‘, denn is dat mitmol dor: Dat fürchterliche Hartkloppen, dat ick bet ganz boben in‘ Hals föhln kann.
Jümmers, wenn mi dat wiehnachtliche Naschwark un all de Deko-Snurrkrom anfunkelt, krieg ick nömli ’n slecht‘ Geweeten. Denn wenn ick so vör de Stellogen stoh, ward mi klor, dat ick je noch ’n Schwung Geschinke för all de Lüüd, de ick leev heff, besorgen mutt. Overs wenn ick denn doröver nodink, fallt mi eenfach nix Anstänniged in.
Un dat is jedet Johr datsülbige. Dorbi verspreek ick mi sülms jümmers in de Vörwiehnachstied, wat dat nästed Mol beter ward. Wo oft in’t Johr heuer ick vun de een oder den annern vun mien Lüüd: „Oh, sowat harr ick ook mol gern.“
‚Jawoll‘, dink ick denn, ‚dat schallst Du to Wiehnachen vun mi kriegen.‘ Un wat bün ick denn stolt, dat ick al so’n scheune Geschikidee heff.
Overs froogt man mi nästen Dag no de scheune Idee, denn heff ick ehr al weller vergeeten. Dorbi wull ick mi ehr doch opschrieven. Jedet Mol datsülbige Drama.
Un denn, jedet Johr in November heuer ick wülk seggen: „Ick heff al all de Geschinke för mien Lüüd tosom!“ Jo. Schier. Freut mi. Overs de dorsten Kloogschieters hebbt gor keen Vörstellung dorvun, wo dull se mi mol mit ehr Sülmstofreedenheit an Mors kleihn köönt.
Un wenn denn een‘ vun mien Lüüd to mi seggt: „Oh, ick heff so’n scheuned Wiehnachsgeschink för Di, ick kann al meist gor ni mehr bet Wiehnachen Obend tööven, üm Dien Gesicht to sehn, wenn Du dat utpackst!“
Un ick dink denn: ‚Jo, un ick will mi dien Gesicht gor ni utmoln, wenn ick nix för Di heff, dat Du utpacken kannst.‘ To’n Glück heff ick mien Madam, de jümmers noch ’n goode Idee in petto hett.
Overs för mien Seute bruuk ick je ook noch wat.
Oh nä, wat is dat fürchterli. Overs ick verspreek mi dat nu sülms: Nästed Johr ward dat ganz anners…
In düssen Sinn
3 min
November 13, 2025 Lehrrieke Reklame?
Vörige Week kunn ick ni mehr anners. Ick heff mi „Babo – Die Haftbefehl-Story“ ankeeken. Un dat heff ick vör all’n dorüm dohn, weil ick jümmers weller heuert heff, dat fordert wurr, den dorsten Doku-Film in‘ Schoolünnerricht, jo, sogor in den Lehrplon optonehm. Dat nööm ick mol Engaschemang.
Fordert wurr dat – sowiet ick dat mitkreegen heff – besünners vun Lüüd, de den Räpper Haftbefehl, mit börgerlichen Noom Aykut Anhan, richti good finnd, also Fäns vun em.
Se seggt, wat dat ’n würkli gooden Film weer, üm Drogen-Präventschoon an de Schooln to bedrieven.
No dat ick den Film overs sülms sehn heff, weet ick överhaupt ni, wat ick vun den ganzen Krom holn schall.
Un dat kümmt dorvun, dat ick to de Generatschoon heuer, de dormit opwussen is, dat in de School de Film „Christane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo“ wiest wurr.
Wenn ick mi den Film hüüt ankiek, denn dink ick, „wat schreckli, de armen Kinner“. Dormols heff ick den ganzen Krom ni so richti begreepen. Bi mi keem an: „Dat sünd je dösige Jungs un Deerns. Overs se mokt, wat se wüllt, annerlei, wat ehr Öllern seggt. De truut sick wat…“
Un dor froog ick mi, wat vun den Haftbefehl-Film bi de hüütigen Schoolkinner hangen blieven wurr. Ick dink, toerst mol wurrn sick de Toschauers in twee Gruppen opdeeln: De een möögt de Musik vun den Räpper heuern, de annern ni. Bi de is dat al direkt an Anfang vörbi mit de Opmarksomkeit.
Un dat bi de annern dat ankümmt, wat de Ünnerstützters vun de Idee sick wünscht, dat steiht nochmol op ’n ganz annered Blatt.
Overs lot se den Film man wiesen. Schoden ward dat wohrschienli ni, un hölpen deiht dat besünners een: Aykut Anhan. Vöriged Weekenenn nömli, keen twee Weeken, no dat sien Film mit veel Tamtam rutkom‘ is, hett Haftbefehl niede Konzerte ankünnigt. Wat ’n Tofall, ne? Reinhard Mey verköfft nu ook weller mehr vun sien Musik, weil een Leed vun em in dat Doku-Drama vörkeem.
Veellicht weer de Film also mehr wat för BWL-Studenten – as Bispeel för raffineerted Marketing…

In düssen Sinn
3 min
November 07, 2025 Frietied-Niki-Laudas
In de düstere Johrestied stoht mi de poor Hoor, de ick noch heff, bilütten ganz scheun to Barg.
Un twor denn, wenn ick in Düstern mit’n Bus ünnerwegens bün. Besünners in so schmole Strooten as de vun Klev‘ över Feddering‘ un Wiemerstedt no Weernstedt (Weddingstedt). Oder de vun Pohln (Pahlen) no Delv‘. Dor gifft dat noch veele annere Bispeele.
Jedenfalls, wenn ick dor mit’n Bus langfohr, mitünner je ook bi Regen un smeerige Strooten, denn kümmt mit je ook Autos entgegen. Bi veele is dat so, dat de Fohrers sick anstänni verhölt: Se goht, jüst so as ick, vun’t Gas, fohrt ganz op de rechte Sied un kiekt opmarksom, wat dor genog Platz för uns beide is.
Mennige Fohrers oder Fohrerin‘ kiekt sogor to, dat se in ’n Koppelinfohrt töövt, bet ick vörbi fohrt bün.
So schall dat ween, wenn all gesund un munter blieven wüllt. Overs so is dat leider ni jümmers. So’n poor Frietied-Niki-Laudas geevt ook op de ingsten Wegen düchti Gas, annerei, wat ehr in de Mööt kümmt.
Overs de dorsten Sportsfrünn‘ överblickt ni so ganz, dat se een, twee, dree ook utsüht as Niki Lauda. Se verstoht eenfach ni, dat man mit ’n Bus oder mit ’n Laster ni op de Bankette blang de Stroot utweeken kann. Dor sitt man direkt in de Schiet un de Fohrt is to Enn, wenn man ni sogor ümkippt un denn as dusseligen Fohrer in de Zeidung kümmt.
Wo gern wurr ick so’n Hobby-Rennfohrer mol direkt ut‘ Auto trecken un achter’t Stüüer vun Bus setten, dormit he begriept, wo ing de Stroot ward, wenn man ’n Auto fohrt, dat 2,55 Meter breed is. Un wenn man denn noch 50 Lüüd achter sick sitten hett, de heel vun A no B kom‘ wüllt, süht dat nochmol anners ut.
Na jo, ick meen, wenn mi so’n Spoßvogel mit 100 Sooken rinknallt, denn hett mien Bus ’n düchtige Buul. De annere dorgegen kann froh ween, wenn he dat man blots överlevt.
Dorüm mien Tipp an de ganz Gauen: Fohrt eenfach fief Minuten eher los, blievt sinnig un geevt Acht op sick sülms un de annern. Un wenn Ju unbedingt verrückt speeln mööt, denn fohrt würkli no’n Nürburgring, dor hebbt Ju friee Bohn…
In düssen Sinn
3 min
October 31, 2025 Ick heff den Dörblick
„Kiek mol hier. Kannst mi dat mol vörleesen? Dat is to lütt för mi.“ Jo, fröher, as Schooljung, bün ick dat oftmols vun Öllere froogt worrn. No de Schooltied hett man mi dat jümmers noch froogt.
Dat gung so, bet ick bummeli 25 weer. Dor hett dat denn ni mehr lang duuert, un ick kreeg sülms mien erste Brill op de Nees.
To Anfang heff ick de blots af un to opsett. Wegen de Eitelkeit un so. As ick overs 30 Johr tofot‘ harr, kunn ick mi dat ni mehr würkli utsööken: Wenn ick wat sehn wull, gung dat blots noch mit mien Spekuleeriesen.
De Johrn trocken dorhen un de Brill’nglöös wurrn dicker. Dat weer al lang ni mehr nied för mi. Overs denn mitmol, tehmli genau vör een Johr wurr wat anners. Ick kann mi good op den Oogenblik besinn‘. Mit eenmol weer mi so, as wurr ick mit een Oog dör Nebel kieken. Ick heff mien Brill putzt un mi de Oogen schüüert. Overs de Nebel wull ni wechgohn. Annerlei, dat leggt sick bestimmt, heff ick dacht.
Deh dat overs ni, un ick fung an mi Gedanken to moken. Op’t Letzt‘ bün ick no’n Oogenarzt loopen. Und dor wurr mi seggt: „Tscha, Herr Kroll, se hebbt ’n Graun Star. Un twor op beide Oogen.“
Richti flau in Moog‘ wurr mi, as de Dokter mi vertellt hett, dat mien Oogen nu opereert warrn schulln. Mit’n Skalpell in de Oogen rümstochern. Dat hett mi jüst noch fehlt. Oh wat gung mi de Stift.
Intwüschen sünd de beiden OPs al ’n poor Weeken her. Un wat schall ick seggen: Mitmol kann ick weller so scheun kieken as dormols in de Schooltied. An un för sick sogor noch ’n lütt‘ Stück beter.
Ick kann ick mi jeden Dag vun vörn doröver wunnern, wat de Medizin allns trech kriegt.
Un mien Brill bruuk ick nu ni mehr, weil ick so scheun kieken kann. Overs ick heff mi Finsterglöös in mien oled Gestell setten loten wegen de Eitelkeit, also weil man mi je gor ni mehr ohne Brill kinnt.
Un ick freu mi al meist dorop, wenn mi een froogt: „Kannst mi dat vörleesen? Dat is to lütt för mi.“ Jo, wat dat Kieken angeiht, heff ick nu echt den Dörblick…

In düssen Sinn
3 min
October 23, 2025 Eenfach mol Iesenbohn fohrn…
Mien Madam hett sick överleggt, sick ’n Düütschland-Ticket to holn. Denn jümmers wenn sick dat anbeeden deiht, lött se gern ehr Auto stohn un fohrt mit de Iesenbohn. Natüürli an leevsten denn, wenn se ni ganz so pünktli ween mutt. Overs op de Bohn un de Pünktlichkeit will ick nu gor ni wieder rümrieden.
Nu kann man sick dat dorste Düütschland-Ticket je ganz eenfach över’t Internet kööpen. Dat hebbt wi Dingsdagmorn noch dacht.
Overs eenfach is anners. Dat wull un wull ni klappen mit dat Betohln över’t Internet. No den tweeten Anloop vun mien Seute heff ick mi dormit ut’neen sett. Trechkreegen heff overs ook ick dat ni. „Bezahlvorgang fehlerhaft“ oder sowat stunn dor jümmers.
Tscha, de Alternative weer, mit Kreditkoart to betohln. Dor heff ick mi al ’n beten wunnerwarkt. Wat ’n Glück, dat mien Madam so’n Koart hett. Blots för den Fall, dat man sick to’n Bispeel in’t Utland mol hölpen kann, wenn nix annered geiht.
Annerlei. Jedenfalls hett mien Seute ehr Identität nowiesen musst. Dorför hett se ehrn Personolutwies mit‘ Händy fotografeert un ’n Extra-Foto vun ehr hett se ook noch moken musst. No dree vergeevliche Anlööpe harrn wi ook dorvun de Snut vull. Dor weer al över ’n Stünn‘ rüm. Ick heff denn seggt: „Kom, lot uns no’t Reisebüro fohrn.“ Also af no Brunsbüttel. In’t erste Reisebüro gung dat ni. Dor wurr seggt: „Goh man mol no’t annere Reisebüro.“ Dor gung dat ook ni. Overs wi hebbt den Tipp kreegen, no Itzehoe to fohrn, dor schull an den Dag dat Service-Center vun de Düütsche Bohn besett ween. Weer dat ook tatsächli.
Un dor kreeg mien Madam no teihn Minuten ennli ehr vörläufiged Düütschland-Ticket, dat eegentli keen Ticket is, sünnern ’n „Abonnemang“. De Iesenbohn-Fruu achter ’n Tresen hett uns dat verkloogfiedelt.
So. Bummeli 90 Autokilometers un Dree’nhalf Stünnen Levenstied hett de dorste Öövung uns kost.
Mach ween, dat mien Madam un ick uns ’n beten dusselig anstellt hebbt. Overs dat Isenbohn fohrn so wat vun figeliensch ween kann, dat harrn wi uns vör düsse ganz besünnere Erfohrung ni mol in Droom vörstellt…

In düssen Sinn
3 min
October 16, 2025 Weenstern wat to dohn
Ohaueha, in Berlin hett dat düchti Larm üm den Wehrdeenst geeven.
An Dingsdag wull de Regeerung op’n Pressekonferenz över ’n Gesetzentwurf informeern, de regelt, wo dat mit de Musterung, mit ’n Wehrdeenst un mit so’n halve Wehrplicht in Tokunft utsehn schall. Op jeden Fall schall de Deenst bi’n Bund erstmol friewillig blieven. Overs alle Bunnesbörgers schüllt mit 18 Johr automatisch ’n Zeddel vun’t Verteidigungsministerium kriegen. Utfülln un trüchschicken „mööt“ de Zeddels overs blots de Mannslüüd.
Un wenn denn in Tokunft ni genog Friewillige bi de Truppe sünd, schall ut de Zeddels utlost warrn, wokeen erstmol no de Musterung kom‘ schall. Meist as dat Lostrecken fröher bi „Der große Preis“ mit Wim Thoelke.
Overs jüst dat mit dat Utlosen hett Verteidigungsminister Pistorius op’t Letzt‘ doch ni mehr gefulln.
Dorför informeert Pistorius sien Ministerium in’t Internet doröver, dat vun 1. Juli 2027 an so un so alle „Wehrplichtigen“ (also de Mannslüüd) verplichtend no de Musterung mööt. So even, as dat fröher mol weer. De Rest is overs noch ni so ganz klor.
Liekers, annerlei wülke Gesetze al in Kraft sünd un wülke veellicht noch kümmt – wat fast steiht, is, dat de Musterungs- un de Wehrplicht sick op jeden Fall an’t Mannsvolk un ni an Lüüd „vun ’n annered Geschlecht“ wennen deiht. Mannslüüd, de in uns‘ unseekere Tieden also seeker gohn wüllt, dat se ni to’n Deenst an de Flint‘ trocken ward, künnt dat siet 2018 ganz eenfach per Indrag op’t Stannesamt afwennen. Sülmsbestimmungsgesetz heet de Slötel. Dor ward ut Sven Svenja, un Svenja „mutt“ je ni no de Truppe. Overs an un för sick is dat gor ni nödig, denn dat treckt sick je allns so dull bi uns. Dat is echt ni to foten:
Siet Februar 2022 is Putin in de Ukraine an‘ dördreihn un wi kriegt hier bald gor nix mehr randscharp.
Putin wurr gor keen Militär bruuken, üm Düütschland to överrulln. Uns kunn wohrschienli de Friewillige Füüerwehr St. Petersborg innehm. Un dat mang twölf un Meddag. Wi markt nömli ni mehr veel, weil wi so dull mit uns sülms an nusseln sünd. Na jo, weenstern hebbt wi wat to dohn…

In düssen Sinn
3 min
October 09, 2025 Ick seh wat, wat Du ni sühst
As lütted Kind stellt man je ’n ganzen Schwung Froogen, ne. Dat gung mi ook ni anners. Besünners hett mi interesseert, wat anner Lüüd de Welt jüst so wohrnehm‘ doht as ick.
To’n Bispeel is mi mol seggt worrn, as een vun mien Been ganz dull kribbelt hett: „Dien Been is tosloopen!“ Dat funn ick echt dösig. Wo kunn blots een Been vun mi tosloopen? Un wenn bi anner Lüüd ’n Been toslöppt, föhlt sick dat bi de jüst so an, as sick dat bi mi anföhlt?
Tscha. Würkli rutfunnen heff ick dat bet op ’n hüütigen Dag ni. Overs de Minschheit schient mit düsse lütte Unseekerheit tofreeden to ween.
Mit dat Heuern schient dat bi uns all recht ähnli to ween, also, tominst, wenn de Ohrn eenigermoten in Ordnung sünd. Anners wurrn je keen Musikers tosomspeeln köön‘.
Ick heff mi as lütten Stackel overs ook froogt, wat wi all de Farven genau gliek seht. Irgendwann bün ick dorvun overs afkom‘, denn wenn anner Lüüd seggt hebbt, wat düt un dat geel oder blau oder sünstwat weer, denn harr dat, wovun de Reed weer, för mi desülbige Farv.
Intwüschen bün ick ’n ganzed Stück öller worrn un annere Sooken wurrn mit de Tied wichtiger för mi. Overs mitmol wurr dat mit de Farven för mi weller brandaktuell.
Vöriged Johr kunn ick op mien rechted Oog mitmol ni mehr so good kieken. Dat wurr allns so’n beten schwummeri. Toletzt bün ick no’n Oogenarzt ween un de hett mi seggt, wat ick ’n „Grauen Star“ harr – un twor op beide Oogen. Dingsdag weer ick los no de Oogenklinik, dor wurr mi in’t rechte Oog ’n niede Lins‘ insett. Näste Week kümmt de anner Sied an de Reeg.
Dat heet, in Oogenblick bün ick in ’n ganz besünnere Situatschoon. Rechts heff ick ’n niedet Oog un links noch ’n oled. Jo. Un nu weet ick bescheed: Wi seht Farven „ni“ gliek. Op de rechte Sied is nu nömli allns veel klorer un heller un dor kann ick ohne Brill kieken. Op dat ole Oog is blau twor ümmer noch blau, overs ni so schmuck as op dat niede Oog. Kiek: Mitünner bruukt man eenfach ’n beten Geduld, ook wenn dat bilütten ’n halved Johrhunnert duuert, bet sick de een oder anner Froog klärt…

In düssen Sinn
3 min
October 03, 2025 As wenn nix ween weer
Jungedi, nu is dat al 35 Johr her, dat mit de düütsche Wellervereenigung. Na jo, ick heff dat Woord Wellervereenigung jümmers ’n beten dösig funnen. Dordör, dat de DDR de BRD bitreden is, is ut twee Länners je ni direkt een Land worrn.
An un för sick hett dat ’n Fründ vun uns‘ Famielje ut Wismar mol ganz kloog seggt: „Dat hett 40 Johr duuert, de beiden Düütschlands ut’neen to divideern. Un dat ward ook 40 Johr duuern, bet dat weller een Land is.“ Fief Johr hebbt wi also noch. He meent, wat dat erst twee Generatschoon ohne de Grenz meern in Düütschland geeven mutt.
Liekers blievt Froogen: Worüm verdeent man in Lübeck för desülbige Arbeit mehr as teihn Kilometer wieder in Meck-Pomm?
Worüm kann man an veele Steeden in de „nieden“ Bunneslänners in’t „DDR-Museum“ gohn? Dat gifft je ook keen „BRD-Museum“ in Hamborg oder Köln. Tscha, ganz eenfach: De DDR-Museen gifft dat, weil dat de DDR even ni mehr gifft. De heuert nu to de BRD. Tominst so half. Tominst no de veeln bunten Wöörd, de man sick in all de bunten Reeden to’n 3. Oktober anheuern kann.
Mi dücht, man hett dat verkehr anpackt. Dör de Fusioon vun de Reederien Hapag un den Norddüütschen Lloyd is je ook de Hapag-Lloyd entstohn un ni blots Hapag oder blots Lloyd. Klor, BRDDR, dat weer nix ween. Irgendwat anners harr sick dor overs funnen.
Seeker, dat politische Süstem in de DDR weer fürchterli. Overs dordör, dat allns, wat mit DDR to kriegen harr, mitmol utradeert wurr, is op beide Sieden vun de fröhere Grenz dat Geföhl entstohn, dat ook de Lüüd ut de ehemolige DDR ni so ganz astrein weern. Dor weer so’n Makel an. Un genau so is dat in veele Köpp ook bleeven. So’n Deel vun dat, wat Oma un Opa dacht hebbt, würkt nu mol in de Enkels wieder.
Annerlei. Mien Madam un ick weern düt Johr twee Weeken in Plau an‘ See to’n Urlaub moken. Dat weer echt scheun dor, un wi hebbt uns düchti freut, dat wi no den Deel vun Düütschland fohrn kunn‘. – Ohne Grenzposten un Schranken. Eenfach so, as wenn gor nix ween weer…
In düssen Sinn
3 min
September 25, 2025 Lehrrieke Kuddelmuddel-Tour
„Wi mokt ’n Utfohrt mit uns‘ Firma. Kannst du uns no’n Itzeheuer Bohnhoff fohrn un weller afholn?“ Mit de Wöörd reep mi vörigen Mondag ’n Kumpel an, den ick nu eenfach mol Max nööm (alle Nooms ännert).
Max hett mi vertellt, wat he mit de Firma, de sien Broder Ole toheuert, no Hamborg wull. Hobenrundfohrt, scheun eeten un Reeperbohn bekieken stunn op’t Programm.
Mit de Iesenbohn schull dat no Hamborg gohn. Overs even vun Itzehoe ut. Dor keem ick in’t Speel.
Mit twee lütte Firmenbusse schull dat vun Dithmarschen no Itzehoe gohn. Een dorvun schull Max sien Fruu Ortrud fohrn, den annern an ick.
Nu harr ick je frie un nix anner’t vör. Also gung dat los. Vörigen Sünnobend, morns halvi teihn.
Op de Henfohrt hebbt sick de vergnöögten Lüüd al den een oder annern Kööm wechneiht. Na jo, schull je ook ’n lustigen Dag warrn. Nachs, even no twölf, schulln wi de Reisenden weller in Itzehoe insammeln un jeden no Huus fohrn.
Klock teihn reep Ortrud an: „Moin Heiko, wi köönt nu al los. De Jungs kümmt ’n beten fröher trüch.“
Schier, denn wurr sick dat Ganze je ’n beten afkörten. Heff ick dor noch dacht. In Itzehoe harr Ortrud overs al niede Informatschoon: De Lüüd sünd in de verkehrte Iesenbohn insteegen. Nu seeten se in Pinnebarg fast. Also af no Pinnebarg. Een no’n annern keem dor ook tatsächli mit schietige Leeders op de Lippen anwackelt. Overs even ni all op mol. Irgenwie harr de Driff sick op de Reeperbohn ut de Oogen verlorn.
No ’n halve Stünn weern de Mehrsten overs dor. All bet op de Kollegen Chrischan un Dieter. De sünd nömli as Eenzige richti insteegen, un weern nu in Itzehoe an Tööven. Weil intwüschen ook noch de A23 sparrt weer, sünd wi in Düstern över de Dörpers juckelt. Toletzt weer de Trupp overs weller komplett.
As Max sick trech mit Jack un Büx vun mi verafscheeden deh, hett he noch seggt: „Nästed Johr fohrt wi narms hen. Nästed Johr grillt wi weller.“ Kiek mol, dat hett sick doch lohnt: Ohne düsse Tour harr Max nömli gor ni rutfunnen, wo scheun Grilln doch ween kann…

In düssen Sinn
3 min

About De Döschkassen

From the publisher's feed

Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für…