Je laten onderdompelen, je moet het durven. Je moet je telefoon inleveren wanneer je het theater betreedt. Je moet je overleveren aan het aanzwellende geluid, het donker, het licht dat het podium opkomt alsof het een acteur is. Kan op die manier het theater een plek zijn waar we nog iets collectiefs meemaken in een versplinterde wereld? Germaine Kruip, die werkt op het snijvlak tussen beeldende kunst, theater en architectuur, vertelt over haar werk A Possibility.

A Possibility is van 13 tot en met 26 juni te zien in het Internationaal Theater Amsterdam en in PLT in Heerlen. Deze podcast werd gemaakt door Charlotte Remarque en Gizelle Mijnlieff van De Groene Amsterdammer.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Thuis, daar kun je alles zeggen, toch? Of zijn er taboes waarover we zelfs in die intieme ruimte niet durven te spreken? Pianist en multimediaal kunstenaar Tomoko Mukaiyama vertelt over WE ARE THE HOUSE, waarin onder andere muziek, licht, performance en video samenkomen. In het ‘huis’ nodigt ze de toeschouwer uit om scrupules te laten varen en openlijk na te denken over seks, abortus en het fundamentele recht op lichamelijke autonomie.

WE ARE THE HOUSE is tijdens het Holland Festival op 13 en 14 juni te zien in het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam. Deze podcast werd gemaakt door Charlotte Remarque en Gizelle Mijnlieff van De Groene Amsterdammer.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe bevecht je je vrijheid als volk, als vrouw en als muzikant? Componist Huba de Graaff spreekt over haar opera QAQNAS, een elektronische opera over de vrijheid van de Koerden en van de vrouw. Of het nu gaat om het seksisme waar De Graaff vroeg in haar carrière tegenaan liep of het vertellen van het Koerdische verhaal: elektronische muziek maken blijkt bij uitstek een manier om los te breken uit conventies.

De opera QAQNAS is tijdens het Holland Festival te zien in het Frascati Theater van 11 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque van De Groene Amsterdammer.

Huba de Graaff tipt ook de film Sisters with Transistors, die als onderdeel van het Holland Festival op 19 juni wordt vertoond in Filmmuseum Eye.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe blijf je werken als choreograaf en regisseur wanneer er naast je repetitieruimte bommen vallen? De Libanese Ali Chahrour weet het. In juni presenteert hij tijdens het Holland Festival zijn multidisciplinaire dansvoorstelling When I Saw the Sea, een werk over de uitbuiting van vrouwelijke migrantenarbeiders in Beiroet, die zich ondanks hun kwetsbare positie krachtig staande weten te houden.

In deze podcast spreekt journalist Gizelle Mijnlieff met de Libanese regisseur en choreograaf Ali Chahrour. De podcast werd opgenomen een dag nadat er in heel Libanon bombardementen plaatsvonden. Hoe verwerkt Chahrour deze werkelijkheid in zijn werk? En hoe is het om kunst te maken in een oorlogsgebied?

When I Saw the Sea is tijdens het Holland Festival te zien in Theater Bellevue van 10 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque.

__

How do you keep working as a choreographer and director when bombs are falling next to your rehearsal space? The Lebanese Ali Chahrour knows the answer. This June, he will present his multidisciplinary dance performance When I Saw the Sea at the Holland Festival, a powerful story about migrant women in Beirut who confront exploitation and vulnerability.

In this podcast, journalist Gizelle Mijnlieff speaks with Lebanese director and choreographer Ali Chahrour. The conversation was recorded one day after more than 100 attacks took place across Lebanon in under ten minutes. How does Chahrour incorporate this reality into his work? And what does it mean to create art in a war zone?

When I Saw the Sea will be performed during the Holland Festival at Theater Bellevue from 10 to 14 June. This podcast was made by Gizelle Mijnlieff and Charlotte Remarque.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De representatie van seksueel geweld op het podium komt aan de orde in twee in het oog springende voorstellingen: het visueel overdonderende Extra Life van de Oostenrijks-Franse kunstenaar, regisseur en choreograaf Gisèle Vienne, met in een van de hoofdrollen voormalig filmactrice Adèle Haenel, en The Brotherhood, deel van een controversiële trilogie over gender en macht waarmee de van oorsprong Braziliaanse, inmiddels in Amsterdamse gevestigde theatermaker, schrijver en performer Carolina Bianchi radicaal grenzen van trauma en herstel verlegt.

In deze podcast gaat Gawie Keyser in gesprek met theaterprogrammeur en kunst- en cultuurjournalist Marijn Lems en regisseur, schrijver, acteur en performancekunstenaar Naomi Velissariou, over hoe maatschappelijke structuren van geweld en repressie inwerken op artistieke keuzes.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe om te gaan met tradities? Deze podcastaflevering gaat over de dansvoorstelling Told by My Mother en het muziekstuk Forbiddden Echoes. Twee heel persoonlijke werken, het eerste geworteld in Beirut en het tweede in Iran. Wat kenmerkt deze voorstellingen? En waar raken ze elkaar? 

In deze podcast gaat schrijver Thomas Heerma van Voss in gesprek met twee gasten: Nader Adabnejad, een gelauwerd componist van wie tijdens Forbidden Echoes een nieuwe compositie in première zal gaan, en Natasja van 't Westende, artistiek directeur van Dancing on the Edge en tevens kenner van het werk van Ali Charour.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De representatie van seksueel geweld op het podium komt aan de orde in twee in het oog springende voorstellingen: het visueel overdonderende Extra Life van de Oostenrijks-Franse kunstenaar, regisseur en choreograaf Gisèle Vienne en The Brotherhood, deel van een controversiële trilogie over gender en macht, waarmee de van oorsprong Braziliaanse, theatermaker, schrijver en performer Carolina Bianchi radicaal grenzen van trauma en herstel verlegt.

In deze podcast gaat Gawie Keyser in gesprek met theaterprogrammeur en cultuurjournalist Marijn Lems, en met Naomi Velissariou, regisseur, schrijver en performancekunstenaar. Ze spreken over hoe maatschappelijke structuren van geweld en repressie inwerken op artistieke keuzes.

Trilogia Cadela Força - Capítulo II: The Brotherhood is een co-productie van Holland Festival. 

Welcome to Asbestos Hall is geïnspireerd op de oorspronkelijke Asbestos Studio uit de jaren zestig van de legendarische Japanse choreograaf Tatsumi Hijikata, grondlegger van de butoh-dansstijl. De ruimte waarin Harrell werkt, belooft een broedplaats te zijn voor experiment, ontwikkeling en artistieke ontmoetingen. Ook zal het dienen voor de presentatie van nieuw werk van Trajal Harrell, een van de belangrijkste hedendaagse choreografen en tevens associate artist bij het Holland Festival 2025.

Gawie Keyser gaat in gesprek met schrijver en journalist Ian Buruma, die eind jaren zeventig in Japan als performer kennismaakte met Hijikata en de Asbestos Studio, en met journalist en dramaturg Marijn van der Jagt. Samen schetsen ze de carrière van Trajal Harrell, die zijn roots heeft in de Amerikaanse staat Georgia. Ze bespreken zijn vroege werk waarin hij nieuwe vormen creëerde en waarin hij dansstijlen vermengde; zijn jarenlange onderzoek in Japan naar de oorsprong en betekenis van butoh, en zijn visie op moderne dans als een kunstvorm die open staat voor iedereen.

Welcome to Asbestos hall is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wie is de echte? De wereldberoemde beeldend kunstenaar Rothko of toch Rohtko, een onbekende, Chinese wiskundeleraar, wonend in Queens, New York, die Rothko’s werk fabuleus namaakte. En doet die vraag ertoe? 

En: ‘Ontembaar’ (otemba in het Japans). Dit is het verhaal van de zeventiende-eeuwse Cornelia van Nijenrode, die uit haar schilderijlijst stapt en pardoes in de 21ste eeuw terechtkomt. Over het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen en volkeren, toen en thans, in deze tijd, die we postkoloniaal noemen. Wat heeft een koloniale, 17e eeuwse Japans- Indische vrouw te zeggen tegen een hedendaagse Indonesische restaurateur die het werk van Jacob Coeman uit 1665 restaureert, waarop Cornelia prominent figureert? Een werk dat nog steeds te zien is in het Rijksmuseum.

In deze podcast gaat schrijver Stephan Sanders in gesprek met Xandra Schutte (hoofdredacteur van de Groene Amsterdammer) en met Koen Kleijn (kunstcriticus), over kunst, unieke schoonheid en marktwaarde. Over de uniciteit van westerse kunstwerken in contrast met de historische waarden van Aziatische gemeenschapskunst. En: wanneer verliest een kopie van een afbeelding haar kracht?

Otemba is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De aanleiding voor deze hedendaagse Ring was Richard Wagner, met zijn opera Der Ring des Nibelungen, maar dan nu in een zwaar gereviseerde versie. De aarde is immers groter dan Noord-Europa, en bestaat uit mensen en niet-mensen, dieren, planten, oceanen en zo verder. Een ecologische, spirituele exercitie, waarin watergodinnen spreken en de meerstemmigheid van de wereld tot uitdrukking komt.

In deze podcast praat schrijver Stephan Sanders met Miranda Lakerveld, artistiek leider, en met Shivant Jhagroe, die zich als schrijver en academicus uitspreekt over de noodzaak Voorbij duurzaamheid te komen – gelijk ook de titel van zijn boek. Hierin bepleit hij dat het de hoogste tijd is om de sociale en ecologische ongelijkheid in de wereld nu eens systematisch aan te pakken.

Ring of Our Time is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.