In The Faggots and Their Friends Between Revolutions wordt een queer-versie van de wereldgeschiedenis vertelt. Dat houdt in: acteurs, zangers, dansers en muzikanten doen mee, en maken onder aanvoering van regisseur Ted Huffman en componist Philip Venables een levendige voorstelling die allerlei genres en toonsoorten verbindt. De voorstelling werd gebaseerd op het gelijknamige, in 1977 verschenen cultboek van de Amerikaanse Larry Mitchell. Jarenlang was het boek verboden, inmiddels geldt het als een cultklassieker binnen de queer-gemeenschap. 

Thomas Heerma van Voss sprak met dichter en literair criticus Obe Alkema, kenner van het werk van Larry Mitchell, liefhebber van het boek The Faggots and their friends between revolutions. Wat voor werk is dat precies? Waarom er nu een voorstelling van maken? En wat is er binnen de queer-gemeenschap allemaal veranderd sinds Mitchells roman verscheen?

The Faggots and Their Friends Between Revolutions wordt tijdens het Holland Festival op 13 en 14 juni opgevoerd in het Muziekgebouw aan het IJ.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

The House with the Ocean View, een heruitvoering van een werk van Marina Abramovic, godmother van de performancekunst, maakt niet alleen deel uit van het grote retrospectief dat momenteel te zien is in het Stedelijk Museum, maar ook van het Holland Festival. Twaalf dagen en nachten brengt een performer door in het museum en leeft deze strenge regels na. Drie avonden zijn gereserveerd voor bezoekers van het Holland Festival, om de performance ten volle te beleven.

Basje Boer sprak met Joke de Wolf over superster Abramovic, de performances waar zij beroemd mee werd, en wat het betekent wanneer haar performances worden uitgevoerd door "reperformers". Wat is eigenlijk de kern van performancekunst, en laat die zich wel vertalen naar registratie of herhaling? 

Op 8, 11 en 15 juni zijn er in het Stedelijk Museum drie speciale avondopenstellingen voor een beperkt aantal bezoekers.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dans la mesure de l'impossible, oftewel ‘In zoverre dat het onmogelijk is’, is een confronterende en vooral ontroerende theatervoorstelling waarmee regisseur Tiago Rodrigues (Lissabon, 1977) verhalen van hulpverleners in rampgebieden tot leven wekt.

Met Ton Berg van Artsen Zonder Grenzen en dramaturg Judith Wendel spreekt Gawie Keyser over het actuele onderwerp van menselijkheid in tijden van oorlog, en over de toneelkunst van Rodriguez, bekend van onder meer Antony and Cleopatra en De kersentuin die respectievelijk in 2019 en 2022 te zien waren op het Holland Festival.

Dans la mesure de l'impossible is van 9 t/m 11 juni te zien in het Internationaal Theater Amsterdam. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In The Second Woman speelt Georgina Verbaan honderd keer dezelfde scène, gedurende 24 uur, met steeds een andere tegenspeler. In de tien minuten durende scène ontmoeten twee geliefden elkaar, eten ze noodles, dansen ze, en gaan ze daarna weer uit elkaar.

Georgina Verbaan vindt het concept van de voorstelling wel wat hebben van een nachtmerrie, vertelt ze in haar gesprek met Basje Boer. Waarom zei ze dan toch ja? En hoe bereidt ze zich voor op een voorstelling die van tevoren nog helemaal openligt?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de titel van de voorstelling van Clayton Nascimento, Macacos, zit de hele thematiek verscholen: Het Portugeze woord voor 'apen' is regelmatig als scheldwoord te horen in voetbalstadions, gericht tegen zwarte spelers. Hoe kan racisme zo welig tieren in een land waar de meerderheid van kleur is? En hoe kan het dat Brazilië het zelfbeeld behoudt van een vrolijk, kleurrijke mengelmoes waar iedereen welkom is – terwijl in de realiteit de politie zwarte mannen regelmatig vermoordt zonder enige juridische gevolgen? 

Joost de Vries ging in gesprek met Marjon van Royen, Brazilië-correspondent voor De Groene, over de schijnbare tegenstellingen van dit enorme land. 

Macacos is van 14 t/m 16 juni te zien in Frascati. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Al anderhalve eeuw is het een van de bekendste opera's ter wereld: Carmen. Het stuk is wereldwijd gespeeld, bekritiseerd, opgehemeld, en nu verschijnt er een bewerking door Moved by the Motion en Wu Tsang. Tsang is van plan om voor de uitvoering terug te gaan naar de brontekst van Georges Bizet en tegelijkertijd veel aanpassingen door te voeren. 'Carmen is van niemand en van iedereen,' liet ze daarover optekenen. 'Ze is alles wat haar scheppers vreesden én alles wat ze verlangden.' Tijdens het Holland Festival wordt de drie uur durende voorstelling eenmalig en exclusief gespeeld. 

Thomas Heerma van Voss praatte met theatermaker Lisenka Heijboer Castanón over de geschiedenis van Carmen, en over de vraag of in een moderne variant alles anders mag. Zijn er grenzen aan de vrijheid waarmee zo'n klassieke tekst herbewerkt mag worden? En wat is de aantrekkingskracht van het stuk eigenlijk?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Stel je voor dat er één dans is, die iedereen kent, en die van ouder op kind overgaat. Rond die prikkelende ‘what if’ bedacht choreograaf Trajal Harrell The Romeo, een dans voor alle mensen ter wereld, ongeacht achtergrond, gender, karakter of stemming en van welke generatie dan ook. Een tovertruc, noemt hij het zelf, om mensen te laten geloven dat ze naar iets heel ouds kijken.

Over dit sensuele sprak Christiaan Weijts met dramaturg en kunstjournalist Marijn van der Jagt. Een gesprek over ‘vogueing’, langzame Satie en de rondedans van eros en thanatos.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Vijftig piano’s. Elf duizend snaren. De Westergasfabriek is het decor van een waanzinnige geluidssculptuur van de Oostenrijkse componist Georg Friederich Haas. Ze spelen zonder dirigent, maar Bas Wiegers, die vaker werk van Haas uitvoert, over heel de wereld, begeleidt de vijftig pianisten en de andere musici naar de uitvoering.

Christiaan Weijts sprak met hem over dit stuk, over micropolyfonie, micro-intervallen, spectrale muziek, boventoonreeksen en over hoe alleen al het stemmen van die instrumenten een bijna militaire operatie is.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hamlet was nooit af. Zijn leven lang bleef Shakespeare aan de tekst schaven. En in de eeuwen na hem legt elke theatermaker zijn meest persoonlijke eigen Hamlet op het toneel. Zo ook Christiane Jatahy, associate artist van het Holland Festival dit seizoen. Haar Hamlet verzet zich tegen genderrollen, tegen het patriarchaat, tegen geweld – tegen eigenlijk alles wat van de rol ‘Hamlet’ wordt verwacht. En dat is typisch Jatahy

Joost de Vries sprak met Thomas Walgrave, als partner/ licht- en decorontwerper/ klankbord direct betrokken bij de voorstellingen van Jatahy, over engagement in de kunsten, leven en werken in een volatiel land als Brazilië en de vraag wat het werk van Jatahy des Jatahy’s maakt.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Decennialang werd Limite (1931), de eerste en enige film van de Braziliaanse schrijver en dichter Mário Peixoto, verloren gewaand. Inmiddels geldt de stomme film echter als onvervalste klassieker van de experimentele cinema. Op Holland Festival wordt Limite voorzien van een live soundtrack, uitgevoerd door Metá Metá, Andy Moor en Terrie Ex.

In haar gesprek met Basje Boer verklaarde filmjournalist Dana Linssen dat Limite haar nieuwe lievelingsfilm is. Wat maakt de film zo bijzonder, hoe laat hij zich vergelijken met andere experimentele films, en hoe kun je zien dat dit het werk is van een dichter, al speelt taal er nagenoeg geen rol in?

Limite wordt vertoond op 27 juni in het Muziekgebouw aan het IJ.

See omnystudio.com/listener for privacy information.