Een Cursus in Wonderen Dagelijkse Les

LES 60
Herhaling van de lessen 46-50

Deze ideeën zijn er om vandaag te herhalen:

(46) God is de Liefde waarin ik vergeef.

God vergeeft niet, omdat Hij nooit veroordeeld heeft. Wie onschuldig is, kan niet beschuldigen, en wie zijn onschuld heeft aanvaard, ziet niets om te vergeven. Toch is vergeving het middel waardoor ik mijn onschuld zal herkennen. Ze is de weerspiegeling van Gods Liefde op aarde. Ze zal me zo dicht bij de Hemel brengen dat Gods Liefde zich naar mij toe kan buigen en me kan opheffen naar Hem.

(47) God is de kracht waarop ik vertrouw.

Het is niet mijn eigen kracht waarmee ik vergeef. Het is de kracht van God in mij, welke ik me herinner wanneer ik vergeef. Wanneer ik ga zien, herken ik Zijn weerspiegeling op aarde. Ik vergeef alles omdat ik Zijn kracht in mij voel ontwaken. En ik begin me de Liefde te herinneren die ik verkoos te vergeten, maar die mij niet vergeten heeft.

(48) Er valt niets te vrezen.

Hoe veilig zal de wereld er voor mij uitzien wanneer ik haar kan zien! Ze zal in niets lijken op wat ik me inbeeld nu te zien. Alles en iedereen in mijn blikveld zal zich naar mij toewenden om mij te zegenen. Ik zal in iedereen mijn beste Vriend herkennen. Wat valt er te vrezen in een wereld die ik vergeven heb, en die mij vergeven heeft?

(49) Gods Stem spreekt tot mij, heel de dag.

Er is geen moment waarop Gods Stem ophoudt een beroep te doen op mijn vergevingsgezindheid om mij te verlossen. Er is geen moment waarop Zijn Stem niet mijn gedachten leidt, mijn handelingen richt, mijn voeten stuurt. Ik ga gestaag de waarheid tegemoet. Nergens anders kan ik heen, want Gods Stem is de enige Stem en de enige Gids die Zijn Zoon gegeven is.

(50) Ik word gedragen door de Liefde van God.

Wanneer ik luister naar Gods Stem, word ik door Zijn Liefde gedragen. Wanneer ik mijn ogen open, verlicht Zijn Liefde de wereld zodat ik kan zien. Wanneer ik vergeef, herinnert Zijn Liefde mij eraan dat Zijn Zoon zondeloos is. En wanneer ik de wereld bezie met de visie die Hij me heeft gegeven, herinner ik mij: ik ben Zijn Zoon.

VIII. The Sole Responsibility of the Miracle Worker

We said in a previous section that the miracle is an expression of miracle-mindedness.97 2Miracle-mindedness merely means right-mindedness in the sense that we are now using it. 3Right-mindedness neither exalts nor depreciates the mind of the miracle worker or of the miracle receiver. 4However, as a creative act, the miracle need not await the right-mindedness of the receiver. 5In fact, its purpose is to restore him to his right mind. 6But it is essential that the miracle worker be in his right mind, or he will be unable to reestablish right-mindedness in someone else.

2 The healer who relies on his own readiness is endangering his understanding. 2He is perfectly safe as long as he is completely unconcerned about his readiness, but maintains a consistent trust in mine. 3Errors of this kind produce some very erratic behavior, which usually points up an underlying unwillingness to cooperate. 4These errors inevitably introduce inefficiency into the miracle worker’s behavior and temporarily disrupt his miracle-mindedness. 3 We have established that for all corrective processes, the first step is know that this is fear.99 2Unless fear had entered, the corrective procedure would never have become necessary. 3If your miracle-working propensities are not working, it is always because fear has intruded on your right-mindedness and has literally upset it (i.e., turned it upside down).

4 All forms of not-right-mindedness are the result of refusal to accept the Atonement for yourself. 2If the miracle worker does accept it, he places himself in the position to recognize that those who need to be healed are simply those who have not done so. 3When you feel the vast radiation range of your own inner illumination, it will be because you are aware that your right-mindedness is healing.100

5 The sole responsibility of the miracle worker is to accept Atonement himself. 2This means that he knows that mind is the only creative level, and that its errors are healed by the Atonement. 3Once he accepts this, his mind can only heal. 4By denying his mind any destructive potential and reinstating its purely constructive powers, he has placed himself in a position where he can undo the level confusion of others. 5The message which he then gives to others is the truth that their minds are really similarly constructive, and that their own miscreations cannot hurt them.

6 By affirming this, the miracle worker releases the mind from overevaluating its own learning device (the body), and restores the mind to its true position as the learner. 2It should be re-emphasized that the body does not learn, any more than it creates.101 3As a learning device, it merely follows the learner, but if it is falsely endowed with self-initiative, it becomes a serious obstruction to the learning it should facilitate.

7 Only the mind is capable of illumination. 2Spirit is already illuminated, and the body in itself is too dense. 3The mind, however, can bring its own illumination to the body by recognizing that density is the opposite of intelligence, and therefore unamenable to independent learning. 4It is, however, easily brought into alignment with a mind which has learned to look beyond density toward light.

8 Corrective learning always begins with awakening the spiritual eye, and turning away from belief in physical sight. 2The reason this entails fear is because you are afraid of what your spiritual eye will see, which was why you closed it in the first place. 3We said before that the spiritual eye cannot see error, and is capable only of looking beyond it to the defense of Atonement.102 4There is no doubt that the spiritual eye does produce extreme discomfort by what it sees. 5The thing that you forget is that the discomfort is not the final outcome of its perception. 6When the spiritual eye is permitted to look upon the defilement of the...

LES 59
Herhaling van de lessen 41-45

De volgende ideeën zijn er om vandaag te herhalen:

(41) God vergezelt me, waar ik ook ga.

Hoe kan ik alleen zijn als God mij altijd vergezelt? Hoe kan ik twijfelen en onzeker zijn over mezelf als volmaakte zekerheid in Hem rust? Hoe kan ik door iets verstoord raken als Hij in absolute vrede in mij woont? Hoe kan ik lijden als liefde en vreugde mij dankzij Hem omringen? Laat ik geen illusies koesteren over mezelf. Ik ben volmaakt, omdat God me vergezelt waar ik ook ga.

(42) God is mijn kracht. Visie is Zijn geschenk.

Laat ik vandaag niet op mijn eigen ogen vertrouwen om te zien. Laat ik bereid zijn mijn jammerlijke illusie van wat zien is, te verruilen voor de visie die door God geschonken wordt. De visie van Christus is Zijn geschenk, en Hij heeft mij die gegeven. Op dit geschenk wil ik me vandaag beroepen, zodat deze dag mij helpt de eeuwigheid te verstaan.

(43) God is mijn Bron. Los van Hem kan ik niet zien.

Ik kan zien wat God wil dat ik zie. Ik kan niet iets anders zien. Buiten Zijn Wil zijn er alleen illusies. Daarvoor kies ik wanneer ik denk dat ik los van Hem kan zien. Daarvoor kies ik wanneer ik probeer te zien met de ogen van het lichaam. Toch is de visie van Christus me geschonken om die illusies te vervangen. Met déze visie wil ik zien.

(44) God is het licht waarin ik zie.

In duisternis kan ik niet zien. God is het enige licht. Dus als ik wil zien, moet het wel via Hem zijn. Ik heb geprobeerd te definiëren wat zien is, en ik heb me vergist. Nu wordt het me gegeven te begrijpen dat God het licht is waarin ik zie. Laat ik visie welkom heten, alsook de vreugdevolle wereld die ze me tonen zal.

(45) God is de Denkgeest waarmee ik denk.

Ik heb geen gedachten die ik niet deel met God. Ik heb los van Hem geen gedachten, omdat ik geen denkgeest heb los van de Zijne. Als deel van Zijn Denkgeest zijn mijn gedachten de Zijne en Zijn Gedachten de mijne.

VII. The Miracle as the Means of Healing

The new emphasis will now be on healing. 2The miracle is the means, the Atonement the principle, and the healing is the result. 3Those who speak of “the miracle of healing” are combining two orders of reality inappropriately. 4Healing is not a miracle. 5The Atonement, or the final miracle, is purely a means, while any type of healing is a result.

2 Atonement is the remedy. 2The degree of error to which it is applied is irrelevant. 3Essentially, all healing is the release from fear. 4But to undertake this you cannot be fearful yourself. 5You do not understand healing because of your own fear. 6I have been hinting throughout that you must heal others.89 7The reason is that their healing merely witnesses to yours.

3 A major step in the Atonement plan is to undo error at all levels. 2Illness, which is really “not-right-mindedness,” is the result of level confusion in the sense that it always entails the belief that what is amiss in one level can adversely affect another. 3We have constantly referred to miracles as the means of correcting level confusion.90 4In reality, all mistakes must be corrected at the level at which they occur.

4 Only the mind is capable of error. 2The body can act erroneously, but this is only because it has responded to misthought. 3The body cannot create, and to believe that it can, a fundamental error responsible for most of the fallacies already referred to, produces all physical symptoms.

5 All physical illness represents a belief in magic. 2The whole distortion which made magic rested on the belief that there is a creative ability in matter, which can control the mind. 3This fallacy can work either way; that is, it can be believed either that the mind can miscreate in the body or that the body can miscreate in the mind. 4If it can be made clear that the mind, which is the only level of causation, cannot generate effects beyond itself, then neither confusion need occur.

6 The reason why only the mind can make or create is more obvious than may be immediately apparent. 2Spirit has been created. 3The body is a learning device for the mind. 4Learning devices are not lessons in themselves. 5Their purpose is merely to facilitate the thinking of the learner. 6The most that a faulty use of a learning device can do is to fail to facilitate learning. 7It does not have the power in itself to introduce actual learning errors.91 8The body, if properly understood, shares the invulnerability of the Atonement to two-edged application. 9This is not because the body is a miracle, but because it is not inherently open to misinterpretation.

7 The body is merely a fact in this world. 2Its abilities can be, and frequently are, overevaluated. 3However, it is almost impossible to deny its existence in this world. 4Those who do are engaging in a particularly unworthy form of denial. 5The use of the word “unworthy” here implies simply that it is not necessary to protect the mind by denying the unmindful. 6There is little doubt that the mind can miscreate. 7If one denies this unfortunate aspect of its power, one is also denying the power itself.92

8 All material means which you accept as remedies for bodily ills are simply restatements of magic principles. 2It was the first level of the error to believe that the body created its own illness. 3Thereafter, it is a second misstep to attempt to heal it through noncreative agents. 4It does not follow, however, that the application of these very weak corrective devices is evil. 5Sometimes the illness has sufficiently great a hold over an individual’s mind to render him inaccessible to Atonement. 6In this case, one may be wise to utilize a compromise approach to mind and body, in which something from the outside is temporarily given healing belief.

9 This is because the last thing that can help the non-right-minded (or the sick) is an increase...

LES 58
Herhaling van de lessen 36-40

Dit zijn de ideeën om vandaag te herhalen:

(36) Mijn heiligheid omsluit al wat ik zie.

Uit mijn heiligheid komt de waarneming van de werkelijke wereld voort. Nu ik vergeven heb, zie ik mezelf niet langer als schuldig. Ik kan de onschuld, die de waarheid over mij is, aanvaarden. Door begrijpende ogen gezien is de heiligheid van de wereld het enige wat ik zie, want ik kan alleen de gedachten die ik over mezelf koester als beeld voor me zien.

(37) Mijn heiligheid zegent de wereld.

De waarneming van mijn heiligheid zegent niet mij alleen. Al wat en wie ik zie in haar licht, deelt in de vreugde die ze mij brengt. Er is niets wat buiten deze vreugde staat omdat er niets is wat mijn heiligheid niet deelt. Wanneer ik mijn heiligheid herken, straalt ook de heiligheid van de wereld uit, zodat iedereen die kan zien.

(38) Er is niets wat mijn heiligheid niet kan.

Mijn heiligheid is in haar genezende kracht onbeperkt, omdat ze onbeperkt is in haar verlossende kracht. Wat is er anders dan illusies om van te worden verlost? En wat zijn alle illusies anders dan valse ideeën over mijzelf? Mijn heiligheid maakt ze alle ongedaan door de waarheid over mij te bevestigen. In aanwezigheid van mijn heiligheid, die ik deel met God Zelf, verdwijnen alle afgoden.

(39) Mijn heiligheid is mijn verlossing.

Aangezien mijn heiligheid me van alle schuld verlost, betekent de erkenning van mijn heiligheid de erkenning van mijn verlossing. Het is ook de erkenning van de verlossing van de wereld. Als ik eenmaal mijn heiligheid heb aanvaard, kan niets mij meer beangstigen. En omdat ik zonder angst ben, moet ieder delen in mijn inzicht, dat Gods geschenk is aan mij en aan de wereld.

(40) Ik ben als Zoon van God gezegend.

Hierin ligt mijn aanspraak op al het goede en louter het goede. Ik ben gezegend als Zoon van God. Al het goede is van mij, omdat God het mij heeft toebedacht. Ik kan geen verlies, ontbering of pijn lijden, op grond van Wie ik ben. Mijn Vader steunt me, beschermt me en leidt me in alles. Zijn zorg om mij is oneindig en vergezelt me altijd. Ik ben voor eeuwig gezegend als Zijn Zoon.

LES 57
Herhaling van de lessen 31-35

Laten we vandaag deze ideeën herhalen:

(31) Ik ben niet het slachtoffer van de wereld die ik zie.

Hoe kan ik het slachtoffer zijn van een wereld die volledig ongedaan kan worden gemaakt als ik dat verkies? Mijn ketenen zijn los. Ik kan ze afwerpen, gewoon door dat te wensen. De gevangenisdeur staat open. Ik kan vertrekken door eenvoudig naar buiten te gaan. Niets houdt mij in deze wereld vast. Alleen mijn wens te blijven houdt me gevangen. Ik wil mijn waanzinnige wensen opgeven en eindelijk het zonlicht ingaan.

(32) Ik heb de wereld die ik zie bedacht.

De gevangenis waarin ik mezelf zie, heb ik gemaakt. Dit is het enige wat ik hoef in te zien en ik ben vrij. Ik heb mezelf wijsgemaakt dat het mogelijk is de Zoon van God gevangen te zetten. Ik heb me pijnlijk vergist in deze overtuiging, die ik niet langer wil. De Zoon van God moet eeuwig vrij zijn. Hij is zoals God hem geschapen heeft en niet wat ik van hem wilde maken. Hij is waar God wil dat hij is en niet waar ik hem gevangen dacht te houden.

(33) Er is een andere manier om naar de wereld te kijken.

Aangezien het doel van de wereld niet het doel is dat ik eraan heb toegeschreven, moet er een andere manier zijn om ernaar te kijken. Ik zie alles op z’n kop, en mijn gedachten zijn het tegendeel van de waarheid. Ik zie de wereld als een gevangenis voor Gods Zoon. Dan moet het wel zo zijn dat in werkelijkheid de wereld een plaats is waar hij kan worden bevrijd. Ik wil de wereld zien zoals die is, en wel als een plaats waar de Zoon van God zijn vrijheid vindt.

(34) Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien.

Wanneer ik de wereld als een oord van vrijheid zie, besef ik dat ze de wetten van God weerspiegelt in plaats van de regels die ik bedacht waaraan zij moest gehoorzamen. Dan zal ik begrijpen dat daar vrede, en geen oorlog woont. En dan zal ik zien dat er ook vrede huist in het hart van allen die dit oord delen met mij.

(35) Mijn denkgeest is deel van Die van God. Ik ben heel heilig.

Terwijl ik de vrede van de wereld met mijn broeders deel, begin ik te begrijpen dat deze vrede diep in mij ontspringt. De wereld waarnaar ik kijk, heeft het licht van mijn vergeving aangenomen en straalt vergeving naar mij terug. In dit licht begin ik te zien wat mijn illusies over mezelf verborgen hielden. Ik begin de heiligheid van al wat leeft, mezelf incluis, te begrijpen en hun eenheid met mij te verstaan.

LES 56
Herhaling van de lessen 26-30

Onze herhaling voor vandaag omvat het volgende:

(26) Mijn aanvalgedachten zijn een aanval op mijn onkwetsbaarheid.

Hoe kan ik weten wie ik ben wanneer ik mezelf voortdurend aangevallen zie? Pijn, ziekte, verlies, ouderdom en dood lijken me te bedreigen. Al mijn hoop, al mijn wensen en plannen lijken overgeleverd aan de genade van een wereld waarover ik geen controle heb. Toch zijn volmaakte veiligheid en volledige vervulling mijn erfgoed. Ik heb geprobeerd mijn erfgoed weg te geven in ruil voor de wereld die ik zie. Maar God heeft mijn erfgoed veilig voor mij bewaard. Mijn eigen werkelijke gedachten zullen mij leren wat het is.

(27) Ik wil niets liever dan zien.

Omdat ik inzie dat wat ik zie een weerspiegeling is van wat ik denk te zijn, besef ik dat visie mijn grootste behoefte is. De wereld die ik zie, getuigt van het angstwekkende karakter van het zelfbeeld dat ik heb gevormd. Als ik mij herinneren wil wie ik ben, is het noodzakelijk dat ik dit beeld van mezelf laat gaan. Wanneer dit door de waarheid wordt vervangen, zal visie mij zeker worden geschonken. En met deze visie zal ik met mildheid en liefde de wereld en mezelf beschouwen.

(28) Ik wil niets liever dan anders zien.

De wereld die ik zie, houdt mijn angstwekkende zelfbeeld in stand en garandeert de voortzetting ervan. Zolang ik de wereld zie zoals ik die nu zie, kan de waarheid niet tot mijn bewustzijn doordringen. Ik wil graag dat de deur achter deze wereld voor mij geopend wordt, zodat ik daarachter de wereld kan zien die een weerspiegeling is van de Liefde van God.

(29) God is in alles wat ik zie.

Achter elk beeld dat ik heb gevormd, blijft de waarheid onveranderd. Achter elke sluier die ik neergelaten heb over het gelaat van de liefde, blijft het licht daarvan ongetemperd. Achter al mijn waanzinnige wensen ligt mijn wil, verenigd met de Wil van mijn Vader. God is nog altijd en voorgoed overal en in alles. En wij die deel zijn van Hem, zullen uiteindelijk voorbijzien aan alle verschijningsvormen en de waarheid herkennen achter elk.

(30) God is in alles wat ik zie, want God is in mijn denkgeest.

In mijn eigen denkgeest, achter al mijn waanzinnige gedachten van afscheiding en aanval, ligt de kennis dat alles eeuwig één is. De kennis van Wie ik ben, heb ik niet verloren door die te vergeten. Ze is voor mij bewaard in de Denkgeest van God, die Zijn Gedachten niet verlaten heeft. En ik, die daartoe behoor, ben één daarmee en één met Hem.

LES 55
Herhaling van de lessen 21-25

De herhaling van vandaag houdt het volgende in:

(21) Ik ben vastbesloten de dingen anders te zien.

Wat ik nu zie, zijn slechts de tekenen van ziekte, rampspoed en dood. Dit kan niet zijn wat God voor Zijn geliefde Zoon geschapen heeft. Alleen al het feit dat ik zulke dingen zie, is het bewijs dat ik God niet begrijp. Daarom begrijp ik ook Zijn Zoon niet. Wat ik zie, zegt mij dat ik niet weet wie ik ben. Ik ben vastbesloten de getuigen te zien van de waarheid in mij, in plaats van degene die mij een illusie van mezelf tonen.

(22) Wat ik zie is een vorm van wraak.

De wereld die ik zie, is beslist niet de weergave van liefdevolle gedachten. Ze is er een beeld van hoe alles alles aanvalt. Ze is allesbehalve een weerspiegeling van de Liefde van God en de Liefde van Zijn Zoon. Het zijn mijn eigen aanvalgedachten die dit beeld doen ontstaan. Mijn liefdevolle gedachten zullen mij verlossen van deze waarneming van de wereld, en mij de vrede geven die God voor mij heeft bestemd.

(23) Ik kan aan deze wereld ontsnappen door aanvalgedachten op te geven.

Hierin, en in niets anders, ligt verlossing. Zonder aanvalgedachten zou ik geen wereld vol aanval kunnen zien. Wanneer vergeving mij weer bewust laat worden van liefde, zal ik een wereld van vrede, vreugde en veiligheid zien. En dít verkies ik te zien in plaats van datgene waar ik nu naar kijk.

(24) Ik zie niet wat mijn hoogste belang is.

Hoe kan ik mijn hoogste belang onderkennen wanneer ik niet weet wie ik ben? Wat ik meen dat mijn hoogste belang is, kluistert me alleen maar meer aan de wereld van illusies. Ik ben bereid de Gids te volgen die God mij gegeven heeft om te ontdekken wat werkelijk mijn hoogste belang is, omdat ik inzie dat ik dit niet uit mezelf kan zien.

(25) Ik weet van niets waartoe het dient.

Voor mij is het doel van alles, te bewijzen dat mijn illusies omtrent mezelf werkelijkheid zijn. Voor dit doel probeer ik alles en iedereen te gebruiken. En hiertoe geloof ik ook dat de wereld dient. Daarom herken ik haar werkelijke doel niet. Het doel dat ik aan de wereld gegeven heb, heeft tot een angstaanjagend beeld van haar geleid. Laat ik mijn denkgeest openstellen voor het werkelijke doel van de wereld, door het doel dat ik haar heb verleend terug te nemen en de waarheid over haar te leren.

LES 54
Herhaling van de lessen 16-20

Dit zijn de ideeën voor de herhaling van vandaag:

(16) Ik heb geen neutrale gedachten.

Neutrale gedachten zijn onmogelijk, want alle gedachten bezitten kracht. Ze zullen ofwel een onechte wereld maken, of mij naar de werkelijke wereld leiden. Maar gedachten kunnen niet zonder gevolgen zijn. Zoals de wereld die ik zie uit mijn denkfouten voortkomt, zo zal de werkelijke wereld voor mijn ogen verrijzen als ik mijn vergissingen corrigeren laat. Mijn gedachten kunnen niet noch waar, noch onwaar zijn. Ze moeten óf het een, óf het ander zijn. Wat ik zie, toont mij wat ze zijn.

(17) Ik zie geen neutrale dingen.

Wat ik zie, getuigt van wat ik denk. Als ik niet dacht, zou ik niet bestaan, want leven is denken. Laat ik naar de wereld die ik zie, kijken als de weergave van mijn eigen staat van denken. Ik weet dat de staat van mijn denken kan veranderen. En dus weet ik tevens dat de wereld die ik zie, ook veranderen kan.

(18) Ik ben niet de enige die de gevolgen ervaart van mijn zien.

Als ik geen privé-gedachten heb, kan ik geen privé-wereld zien. Zelfs het dwaze idee van de afscheiding moest gedeeld worden voor het de basis kon vormen van de wereld die ik zie. Maar dat delen was een delen van niets. Ik kan ook een beroep doen op mijn werkelijke gedachten, die alles met iedereen delen. Zoals mijn gedachten van afscheiding appelleren aan de afscheidingsgedachten van anderen, zo doen mijn werkelijke gedachten de werkelijke gedachten ontwaken in hen. En de wereld die mijn werkelijke gedachten mij tonen, zal zowel voor hun als voor mijn ogen dagen.

(19) Ik ben niet de enige die de gevolgen ervaart van mijn gedachten.

Ik ben in niets alleen. Alles wat ik denk of zeg of doe, onderricht heel het universum. Een Zoon van God kan niet vruchteloos denken of spreken of handelen. Hij kan in niets alleen zijn. Het ligt daarom in mijn macht om ieders denken tezamen met het mijne te veranderen, want aan mij is de macht van God.

(20) Ik ben vastbesloten te zien.

Nu ik onderken dat mijn gedachten altijd met anderen worden gedeeld, ben ik vastbesloten te zien. Ik wil naar de getuigen kijken die me tonen dat het denken van de wereld is veranderd. Ik wil het bewijs aanschouwen dat wat via mij is gedaan, gemaakt heeft dat liefde de plaats kon innemen van angst, lachen de plaats van tranen en overvloed de plaats van verlies. Ik wil de werkelijke wereld zien en díe mij laten leren dat mijn wil en de Wil van God één zijn.

LES 53
Herhaling van de lessen 11-15

Vandaag zullen wij het volgende herhalen:

(11) Mijn betekenisloze gedachten laten mij een betekenisloze wereld zien.

Aangezien de gedachten waar ik me bewust van ben, niets betekenen, kan ook de wereld die daarvan de weergave is geen betekenis hebben. Datgene waardoor deze wereld wordt voortgebracht is waanzinnig en hetzelfde geldt voor wat zij voortbrengt. De werkelijkheid is niet waanzinnig, en ik heb zowel werkelijke als waanzinnige gedachten. Daarom kan ik een werkelijke wereld zien, als ik mijn werkelijke gedachten bij mijn zien tot leidraad neem.

(12) Ik voel onvrede omdat ik een betekenisloze wereld zie.

Waanzinnige gedachten verstoren je vrede. Ze brengen een wereld voort waarin nergens orde is. Een wereld die een weergave van chaotisch denken is, wordt door niets dan chaos geregeerd, en chaos kent geen wetten. In zo’n wereld kan ik niet in vrede leven. Ik ben dankbaar dat deze wereld geen werkelijkheid is en dat ik haar helemaal niet hoef te zien, tenzij ik besluit haar waarde te verlenen. En ik besluit geen waarde te verlenen aan wat totaal waanzinnig en zonder betekenis is.

(13) Een betekenisloze wereld baart angst.

Wat totaal waanzinnig is, baart angst omdat het volkomen onbetrouwbaar is en geen enkele basis voor vertrouwen biedt. In waanzinnigheid valt niets te vertrouwen. Het biedt geen veiligheid en geen hoop. Maar zo’n wereld is geen werkelijkheid. Ik heb haar de illusie van werkelijkheid verleend en heb geleden door mijn geloof daarin. Nu kies ik ervoor dit geloof terug te nemen en mijn vertrouwen te stellen in de werkelijkheid. Door hiervoor te kiezen zal ik ontsnappen aan alle gevolgen van de wereld van de angst, omdat ik erken dat die niet bestaat.

(14) God heeft geen betekenisloze wereld geschapen.

Hoe kan er een betekenisloze wereld bestaan als God die niet geschapen heeft? Hij is de Bron van alle betekenis, en alles wat werkelijk is, bestaat in Zijn Denkgeest. Het bestaat ook in mijn denkgeest, omdat Hij het met mij geschapen heeft. Waarom zou ik blijven lijden onder de gevolgen van mijn eigen waanzinnige gedachten, wanneer de volmaaktheid van de schepping mijn thuis is? Laat ik me de kracht van mijn besluit herinneren en beseffen waar ik werkelijk verblijf.

(15) Mijn gedachten zijn beelden die ik heb gemaakt.

Alles wat ik zie is een weerspiegeling van mijn gedachten. Het zijn mijn gedachten die mij zeggen waar ik ben en wat ik ben. Het feit dat ik een wereld zie van lijden, verlies en dood, toont mij dat ik slechts de weergave zie van mijn waanzinnige gedachten, en dat ik mijn werkelijke gedachten belet hun weldadig licht te werpen op wat ik zie. Toch is Gods weg zeker. De beelden die ik heb gemaakt, kunnen over Hem niet zegevieren, omdat het niet mijn wil is dat dit geschiedt. Mijn wil is de Zijne en ik zal voor Zijn aangezicht geen andere goden plaatsen.